Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

@Berenika97

...

życie nabiera treści

przez naturę człowieka

jeszcze wiekszej

przez kontakt

 

ten nie zawsze

siega nieba

ściele się po ziemi

gubi 

w zatłoczonych myślach 

zagląda  do przeszłości

tam szuka odpowiedzi 

...

Pozdrawiam serdecznie

Miłego dnia 

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 Prawda, Bereniko. Nie da się wymazać pamięci - jak gumką ołówka, blizny zostają, nawet jeśli zbledną z czasem. Nie dadzą się 'zdjąć ze ściany' stają się częścią nas.

Serdeczności :)

 

 

 

Opublikowano

@Maciek.J

Bardzo dziękuję! Pozdrawiam. :) 

@violetta  Bardzo dziękuję!  

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

tak, dlatego o nim czytam i o jego uczniach. :) 

@andrew   Bardzo dziękuję! Zawsze pięknymi słowami odpowiedasz- lubię zastanawiać się nad Twoimi komentarzami. Pozdrawiam. :))) 

@Alicja_Wysocka  Bardzo dziękuję! Ale też ślad innych ludzi może przenieść w naszym postrzeganiu świata też coś dobrego. Zmianę.  Pozdrawiam. :) 

@Marek.zak1 

 

Rozumiem, cieszę się że drugi przypadł Ci do gustu. Pozdrawiam. :)

@Łukasz Wiesław Jasiński  @huzarc  @Wochen @Leo Krzyszczyk-Podlaś @Simon Tracy   Serdecznie Panom dziękuję! Pozdrawiam. :) 

Gość vioara stelelor
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Ten fragment Twojego pięknego tryptyku najbardziej mnie zatrzymał.

Byłoby idealnie, gdybyśmy spotykali w życiu samych tylko dobrych ludzi, którzy w nas pozostawią dobro i piękno.

Najgorzej chyba jest, kiedy doznane kiedyś krzywdy zamykaj serce na dobro, kiedy ten ślad rozrasta się, a ból rozprzestrzenia jak trucizna - wtedy nie ma jak realizować przesłania o zwyciężaniu zła dobrem, bo jak to dobro ma zwyciężyć, kiedy się go nie wpuszcza do środka?

Może trochę się rozminęłam z Twoimi intencjami, ale takie dzisiaj mam przemyślenia ogólnoludzkie ;)

Opublikowano

@Jacek_Suchowicz

 

Bardzo dziękuję! Pięknie odczytałeś przesłanie wierszy. Pozdrawiam. 

@Łukasz Jurczyk

Dla mnie jest fascynujące, jak postacie z kart Biblii mogą być naszym lustrem - ich pytania o sens, prawdę, miłość to przecież nasze pytania. Cieszę się, że udało mi się ten most zbudować. :) Pozdrawiam. 

Ale Ty wiesz to najlepiej. :) 

@tie-break

Bardzo dziękuję! Masz rację, dlatego w jakimś stopniu należy dbać o siebie i o to, z kim mamy do czynienia, aby zapobiec rozczarowaniom czy uniknąć krzywdy. Wiem, że można sobie tak teoretyzować, gorzej z praktyką. Ale ważna jest też ta świadomość.  :) Pozdrawiam.  

@infelia @Adam Zębala @Rafael Marius  Serdecznie dziękuję! Pozdrawiam. :) 

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • SZANTY:     Szkwał, łajba się kołysze Świst Neptuna w uszach słyszę Ster na lewo – kapitan krzyczy Majtek trzęsie się i ryczy   Szczury lądowe co z nami płyną Trzęsą się i wyją   W dali okręt i piraci Patrzę w twarze braci Ci drą się na te szczury Szable, i z krzykiem – do góry   Statkiem buja i kołyszę Przerażony wyję, dyszę   Huki armat, ogień płonie Statek buja, prawie tonie   Piraci w burtę już stukają I nasz statek napadają Dwie piratki – panny dwie Piękne jak we śnie   Dwie piękne, groźne i gotowe Obie złotogłowe Na statek nasz jak w szale A tu sztorm i dzikie fale Ach, Neptunie za cóż, cóż Zginąć z rąk tych pięknych róż   Pierwsza – legenda, i pies u boku Już gotowa jest do skoku Abordaż lada chwila Statek nasz ich okręt mija   Druga cicha lecz groźniejsza Nawet fala od niej mniejsza Zginąć cięciem ostrza jej To zaśpiewać hejże-hej   Już krew bucha i bucha Z rozdartego szablą brzucha   Dwie piękne, groźne i gotowe Obie złotogłowe Na statek nasz jak w szale A tu sztorm i dzikie fale Ach, Neptunie za cóż, cóż Zginąć z rąk tych pięknych róż   Litości wielkie fale Ach, litości dwie dziewczyny w szale Myśmy zwykli marynarze Jak z obrazka nasze twarze   Szczury lądowe bierzcie Wierzcie nam, ach, wierzcie My za morzem, my za wami Dość nam przygód ze sztormami Wy – piękne, mądre Darujcie – do tawerny i na flądrę   Dwie piękne, groźne i gotowe Obie złotogłowe Na statek nasz jak w szale A tu sztorm i dzikie fale Ach, Neptunie za cóż, cóż Zginąć z rąk tych pięknych róż Ach, Neptunie za cóż, cóż Zginąć z rąk tych pięknych róż
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Szukanie odpowiedzi gdzieś na zewnątrz, w wiośnie, która jest czasem przemian - czy na pewno już czas...   Rozchyliły się dzisiaj chmury, jak gdyby wiedziały, że to pora... ale czy to także twoja pogoda?
    • pytała się pani pewnego doktora czy lepiej dać z rana czy lepiej z wieczora ? z wieczora dobrze dać by się dobrze spało a z  rana poprawić  by się pamietało...   Astat. Wanad. German. galaktyka  zakrzywia czasoprzestrzeń jak wafelek w rurce z kremem czy kremowa rewolucja zwycięży ?   to dla ciebie.... ...towarzysz Lenin czuwał  bezsennie w Smolnym ażebyś  nie był głodny i żebyś  buty nosił !!! nech się święci 1 maja....  Gucio Tekla i i pszczółka Maja !
    • Gram na fortepianie  Dla was drogie panie!   Zanim poczujemy Ostatni podmuch    Wiatru na skórze   I zanim uderzy nas  Ta wielka fala ciepła    Gram na fortepianie  Dla was drogie panie! 
    • Aga, senne domeny Nemo denne - saga.    
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...