Niejasność

[Isaac]

w wyścieleniu mroku
w powiewie sromotności
w otchłani żądzy
wlepiony w parkan cienia lśnisz

mało śmierdzisz mało pachniesz
trzeźwo i pijanie chodzisz
lekko dychasz

ślady pozostawione są tylko wgnieceniem
okruchem małym zaledwie skinieniem

słowa w czynach zamknięte
dusza w niewidoku
a ty sam na drodze wciąż nie rozwiniętej

[Kai_Fist]

Myślę, że jeszcze coś nam tu napiszesz.
Twój wiersz zaciekawia. Nie wiem tylko czy pozytywnie, czy negatywnie.

Pozdrawiam.

[Paulina Karpiuk]

Czytam go i czytam i sama nie wiem co mam o nim powiedzieć... Nie w moim typie
ale czekam na kolejne! Pozdrawiam cieplutko

[Adam_Szadkowski]

Tekst o niczym ważnym. Wiersz o niczym. Sklecone słowa w formułę wiersza białego. Nic.

Czekam na kolejne, lepsze (mam nadzieję).



Adam

[Anna Sarań]

Ja bym napisała ten wiersz od nowa, bo coś w nim jest wartego uwagi. Wyrzuciłabym ten fragment:

w wyścieleniu mroku
w powiewie sromotności
w otchłani żądzy

Jest zbyt podniosły, nie pasuje do pozostałych wersów. aha i jeszcze dusze w niewidoku- zamienić na coś innego. Oczywiście nie musisz tego uwzględniać Pozdrawiam.

[Isaac]

Dziękuje za wszystkie opinie. Miło mi, że przeczytaliście to co napisałem.
Pozdrawiam!