W spojrzeniu drugiego

[Przemek]

Myśl - głosili od wieków.

Myśleć, znaczy rozumieć.

Myśleć, znaczy być obecnym.

 

Kim jest człowiek obojętny - 

ten, który patrzy i nie widzi?

Gdzie jego zrozumienie?

Gdzie emocje i obecność? 

 

Kim jest człowiek bez emocji?

Pustą duszą bez światła, które zgasło?

Czy iskrą, która nigdy nie zapłonie? 

 

Dlaczego stajemy się apatyczni wobec świata?

Gdzie nasze serca, które biły dla innych? 

Gdzie dobro, które mieliśmy nieść ze sobą?

Czy ucieka na zawsze?

 

Oczyma zapatrzeni w siebie,

widzimy tylko to, co przed nami.

Nie patrzymy na bok, aby się rozejrzeć.

 

A może warto się zatrzymać? 

Choć na chwilę spojrzeć wokół siebie,

Zobaczyć, że nasze życie i problemy

dla innych są jedynie marzeniem.

 

Może warto spojrzeć w oczy bliźniemu -

w oczy, z których radość i smutek

wypływają bez słów,

gdy serce nie potrafi już milczeć.

W oczy, które nie proszą o słowa, lecz o obecność.

 

Każdy niesie swoją historię -

pełną wzlotów i upadków.

Każda historia ma swój ciężar.

Każda historia wymaga odwagi, by ją nieść.

Każda prosi tylko o zrozumienie.

 

Czy tym razem potrafimy dostrzec drugiego człowieka,

spojrzeć w jego oczy,

zobaczyć serce i historię, którą nosi?

 

I wtedy, w tym spojrzeniu,

każda historia staje się widoczna,

każde serce bije razem,

i świat, choć pełen cieni,

rozświetla się blaskiem zrozumienia.

[Clashy]

Pięknie napisana prawda o człowieku i jego obowiązku - bycia dobrym dla innych w potrzebie. 

[Przemek]

@Clashy Dokładnie, wystarczy tylko się rozejrzeć.