Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Jan - dzień drugi

Berenika97
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

  • Ten utwór został doceniony przez użytkowników.
Berenika97

Berenika97

Opublikowano
  • Ten utwór został doceniony przez użytkowników.
Opublikowano

rano długo siedział przy stole
wpatrzony w parę znad herbaty
jak w modlitwę, której nie znał na pamięć


nie spieszył się
bo czas przestał mieć kierunek
a kalendarz na ścianie tylko udawał zmianę


wyszedł do ogrodu
w płaszczu, choć było ciepło
żeby nie zmarzły jego myśli


na ścieżce poprawił kamień
który od tygodnia leżał krzywo
bo porządek rzeczy wciąż miał dla niego znaczenie


gdy przysiadł na ławce,
słońce położyło mu się na ramieniu
jak pies, który zna zapach odejścia


obserwował, jak liść spada do wody
bez oporu, bez lęku
dokładnie tak, jak chciałby zasnąć


potem wrócił, przystanął w drzwiach
słuchał, jak dom cicho oddycha -

tak równym rytmem,
że mógłby pomylić go z biciem serca


na stole zostawił okulary
żeby świat widział siebie wyraźniej
gdy on już przestanie patrzeć


 

15
Marek.zak1

Marek.zak1

Opublikowano
Opublikowano

Ciąg dalszy samotnego zagubienia, ale pewne oznaki powrotu do dawnej rzeczywistości i porządku rzeczy już są, ot ten kamień, który powinien wrócić na swoje miejsce i tak się stało. Liść wprawdzie spadł, ale tak miało być, a i oddech domu był jak dawniej.  Czekamy na to, co dalej. 

Podoba mi się to i takie pisanie. Zobaczymy, dokąd wszystko zmierza. Tylko nie ułatwiaj sobie życia i zachowaj tego pana na tym świecie:). Pozdrawiam

2
Berenika97

Berenika97

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

@Charismafilos

Efekt obserwatora - patrzysz, a już zmieniasz. Może właśnie dlatego walka z rzeczywistością jest z góry przegrana - bo sama walka ją zmienia, tworzy nową rzeczywistość do walczenia :)

A teoria bez praktyki? Cóż, przynajmniej poezja nie udaje, że jest praktyczna :)

1
andrew

andrew

Opublikowano
Opublikowano

@Berenika97

...

zaglądanie 

do innego swiata 

nie budziło w nim lęku 

 

zawsze wierzyli 

że będą razem 

ponad czasem 

 

te chwile zaraz po 

gdy...nic nie zmieniły 

małe potknięcie myśli 

nawet nie upadek 

trwały chwilę 

długą 

ale każda sekunda 

przybliżyła ich do siebie 

 

nie muszą budować 

nowych mostów 

przetrwały 

...

Pozdrawiam serdecznie 

Spokojnego popołudnia 

1

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Robert Witold Gorzkowski
      Pergamin

      Przez Robert Witold Gorzkowski · Opublikowano

      @Marek.zak1 Byłem w Modenie widziałem pocałunek na własne oczy (tu wcześniej był mój przodek więc jeździłem jego śladami). Robi pocałunek w grobie wrażenie czy tylko aby to prawdziwe nie ułożone przez ludzi Włosi kochają takie historie. @Berenika97 Szacun nie unurzałaś mnie w błocie, ale i tak czuję się usatysfakcjonowany to przecież są początki; ale jakie! Satyna już przepływa pomiędzy snem a jawą a z pułapu słychać zsuwające się na cienkich pajęczynach pająki. Toż to najpiękniejsza dla mych uszu Lacrimosa - Ich verlasse heut' Dein Herz
    • Robert Witold Gorzkowski
      jestem nie jestem

      Przez Robert Witold Gorzkowski · Opublikowano

      @viola arvensis Jeśli potrafisz tak pisać to nigdy nie przeminiesz. I choć wydaje ci się że jesteś tylko puchem marnym twój tekst cię obroni. Jak w starej piosence kobiety są niezniszczalne: tekst piosenki Sekutnica   Kobieta to jest takie homo Z nią nigdy nic nie jest wiadomo. Może na przykład bez przyczyny Cię doprowadzić do ruiny, Albo wymyśli taki kawał, Że tylko nagły serca zawał. Dlatego właśnie do kobiety Są przypisane epitety: Ref. To sekutnica, to hetera, to jędza, zmora, et cetera. To grzęzawisko, dno i marazm i wszystkie kataklizmy na raz. Raz pewien wieszcz popularny Napisał o niej: "puchu marny", A inni zaś antagoniści Siedliskiem zła ją zwą aliści. Więc gdy się czasem komuś zdarza Prowadzić kobietę do ołtarza, Ja prędko łapię go za rękę I śpiewam jemu tę piosenkę: Ref. (Że kobieta) to sekutnica, to hetera... Pomimo wszystkich wad niestety Żyć się nie da bez kobiety. Bowiem na ziemskim padole Spełnia niezwykle ważną rolę. Lecz mimo wszystko to sekutnica, to hetera...   pozdrawiam z przymrużeniem oka.  
    • Robert Witold Gorzkowski
      dom spokojnej starości "zlota jesień"

      Przez Robert Witold Gorzkowski · Opublikowano

      @Migrena No nie! tak dobre teksty były tylko u Osieckiej. Powiem szczerze obśmiałem się setnie toż to komedia jak się patrzy co wers wybuch śmiech na początku nie znając kontekstu zadanej pracy i że miał to być pojedynek na satyrę! czytałem z powagą jednak usta co i rusz prychały końskim śmiechem. Wróciłem do poprzedniego wiersza i dowiedziałem się że Pani Magdalena miała nauczyć Ciebie jak się pisze satyrę na dowolny temat. Przez przypadek chyba stałem się powodem całego zamieszania. Rano przeczytałem tekst Pani Magdaleny i stwierdziłem pod tekstem że pomyliła rubryki bo tu są wiersze nie opowiadania. Za chwilę znowu się zdziwiłem bo Pani Magdalena odpisała mi że ona to olewa. Zapomniałem o sprawie, aż do teraz kiedy chciałem jeszcze raz skonfrontować jej prozę z twoim znakomitym tekstem i spostrzegłem że już go nie ma. Nawet na mojej stronie zniknęła uwaga którą wstawiłem - może mi ktoś wyjaśnić co się stało.
    • hollow man
      gdybym

      Przez hollow man · Opublikowano

      @KOBIETA Amor fati... I jak ta postawa Ci się podoba? Wątek przewija się przez stulecia i religie, prawda? Dla Ciebie:    
    • Rrr
      wskroś

      Przez Rrr · Opublikowano

      @Nata_Kruk dziękuję, że to widzisz.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...