Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

dałam ci mój wiersz do przeczytania 

było to wieczorem, żeby zrobić przerwę od całowania

czytałeś szybko każdą zwrotkę 

i nie wiem czy wziąłeś mnie za idiotke

 czy za romantyczną poetke

wiem tylko że przyniosłeś temu wierszu klęskę

 

zacząłeś zatruwać każdą linijkę

wysławiać swoją nieprzemyślaną opinię

bez pomyślunku czytać mój wiersz

aż do uczuć nabrało mi się w oczach łez

wplataleś niemrawe odzywki między słowa mojego arkuszu 

bez katharsis, bez chceci, jakby z przymusu 

 

 

i już nie chce czytać mojego wierszu

nie chce mieć tego już w mojej pamięci

twojej opini ani mojego braku talentu

chyba to już koniec mojego konceptu

@skarpetawsosie przepraszam za wszystkie błędy, jestem bardzo otwarta na krytykę :)))

Opublikowano

@skarpetawsosieTo też sztuka - powiedzieć komuś prawdę tak, żeby nie bolało. 

Ubrać ją w słowa nie za wielkie, bo opadną, nie za ciężkie - bo nie dźwignie, nie nazbyt jaskrawe, bo nie będzie mogła patrzeć.

Do mówienia prawdy, trzeba wielkiej odwagi, ale jest ona jak lekarstwo, może gorzka w smaku, ale przynosi trwałe korzyści,

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Chyba 'wiersza'

 

"Temu wierszowi" jest poprawne (celownik, np. "Czytam temu wierszowi"), a "temu wierszu" jest poprawne w miejscowniku (np. "Piszemy w tym wierszu")

 

Dostanę po łapach?

 

Powodzenia :)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Poet Ka A "myśli nieuczesane" to z reguły te najpiękniejsze, twórcze, po prostu "ludzkie". Pozdrawiam i podzielam uznanie dla mistrza Leca od dziesięcioleci. Mądrość "podana" w formie aforyzmu jest łatwiej akceptowalne, lepiej strawna, a pełni te samą ważną rolę, co... Księgi.
    • @Łukasz Wiesław Jasiński W Twoim przypadku pokazywanie twarzy i nazwiska i publikowanie takich komentarzy jak w tym wątku powinno być przyczynkiem do wprowadzenia korekt zarówno w twarzy, jak i nazwisku, by uniknąć śmierci cywilnej.
    • @Poet Ka Zgrabny !!
    • @Mel666   Bardzo mocny tekst. Nie chcę się powtarzać, ale rzeczywiście, cała ta brutalna, pełna bólu i patologii historia Marty, jej brak szans na normalność i samobójstwo zostały sprowadzone do zwykłej, krótkiej notatki prasowej. "Przekręcam stronę w gazecie" to genialne, mrożące krew w żyłach podsumowanie obojętności na ludzkie tragedie. Znajomy jechał pociągiem, gdy ten zatrzymał się nagle, bo potrącił śmiertelnie kobietę. Opóźnienie - ponad cztery godziny. W pociągu jechała matka i dwie małe córeczki. I to ona zaczęła przeklinać samobójczynię - chociaż jeszcze nie wiadomo było, czy to czasami nie był wypadek. Dołączyły się wkrótce inne osoby - z tekstami "mogła przecież wziąć tabletki, to nie! Musiała mam utrudnić życie"! To tak a propos znieczulicy.
    • @Berenika97 Rozstanie z kochaną osobą jest doznaniem śmierci w sobie, której nie da się zaprzeczyć żadną formułą, nie da się zastąpić niczym - jest niewymienialne na inną zewnętrzną wartość. Rytualne pocieszanie jest częścią ludzkiej kultury, ale dobrze przeżywana "żałoba" powinna polegać -według mnie -  na nieskrępowanej szczerej i osobistej skardze, także na słusznej rozpaczy, która powinna się sama zabliźnić, bez rytuałów i zaklęć, a w ufności wobec dobra, które może i powinno nas jeszcze spotkać, w tej lub innej formie.  Dziękuję za ważny - zwyczajny temat pięknie wyrażony w formie. Pozdrawiam :-)  
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...