Na końcu korytarz

[Adam Zębala]

Przemierzam puste sale 

samotnie idę zupełna nicość 

wbija się głęboko w pamięć.

 

Na pustkowiu pośrodku pustki 

nikogo nie ma wypatruję wzrok 

w ciemności nic nie widzę. 

 

Nie pojawi się światło

nikt nie powie słowa 

nie będzie echa bo jego nie ma. 

 

Nie Boski symbol ktoś postawił 

zupełnie do góry nogami

bez Boga stoi nikt nie wie w co wierzyć. 

 

Ktoś powiedział pierwsze słowo

ktoś powiedział wierzę 

nikt nie kontynuuje bo końca nie będzie. 

 

Nie widzę i nie słyszę nie wiem 

do kogo wołać i do kogo się modlić

nie wiem czy ktoś mnie słyszy. 

 

Bez sensu i bez pomysłu

idę pustym korytarzem

i w zupełna pustkę. 

 

Czy ktoś zapali światło czy ktoś powie słowo 

on mnie nie widzi ja jego też nie 

w korytarzu stoję  na samym jego końcu.