Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

dałam ci mój wiersz do przeczytania 

było to wieczorem, żeby zrobić przerwę od całowania

czytałeś szybko każdą zwrotkę 

i nie wiem czy wziąłeś mnie za idiotke

 czy za romantyczną poetke

wiem tylko że przyniosłeś temu wierszu klęskę

 

zacząłeś zatruwać każdą linijkę

wysławiać swoją nieprzemyślaną opinię

bez pomyślunku czytać mój wiersz

aż do uczuć nabrało mi się w oczach łez

wplataleś niemrawe odzywki między słowa mojego arkuszu 

bez katharsis, bez chceci, jakby z przymusu 

 

 

i już nie chce czytać mojego wierszu

nie chce mieć tego już w mojej pamięci

twojej opini ani mojego braku talentu

chyba to już koniec mojego konceptu

@skarpetawsosie przepraszam za wszystkie błędy, jestem bardzo otwarta na krytykę :)))

Opublikowano

@skarpetawsosieTo też sztuka - powiedzieć komuś prawdę tak, żeby nie bolało. 

Ubrać ją w słowa nie za wielkie, bo opadną, nie za ciężkie - bo nie dźwignie, nie nazbyt jaskrawe, bo nie będzie mogła patrzeć.

Do mówienia prawdy, trzeba wielkiej odwagi, ale jest ona jak lekarstwo, może gorzka w smaku, ale przynosi trwałe korzyści,

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Chyba 'wiersza'

 

"Temu wierszowi" jest poprawne (celownik, np. "Czytam temu wierszowi"), a "temu wierszu" jest poprawne w miejscowniku (np. "Piszemy w tym wierszu")

 

Dostanę po łapach?

 

Powodzenia :)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Usta Twoje. Przyciągające są dla mnie w sposób którego ni zmierzyć, ni porównać do rzeczy ziemskich nie można! Nie sposób porównać ich do świątyń ozdób; w tobie więcej świętości niż w europejskich kultach   Usta Twoje. Trwają przy mnie - tylko w wyobraźni, która choć nie racjonalna, dobrze ją rozumiem. Czuję Cię w drżeniu moich ust, a jej nonszalancji przez którą przy tobie rozum mój- skrywa się cieniem.   Spowite miodem; we dnie i po nocach mi się śnią, w malinowym kolorze, jak trwają chętnie ze mną I spoglądają pożądliwie, na usta moje.   Wciąż słowa, dla mnie świątobliwe wypowiadają w mych snach - bogów one poza mną żadnych nie znają a ja nic w nich więcej pragnąć nie śmiem. Usta Twoje.
    • @Mitylene    
    • @Mitylene    dziękuję  mogły się znaleźć na ziemi, bo: - zrzucono je  - to może być złudzenie - podobieństwo - ludzkie marzenie - akt wyobraźni  - symbol zmian w przyrodzie  - odbijanie się kształtów  - przenikanie światów  - ludzkie wyobrażenia - akt stworzenia - akt poczęcia  - obraz zmian zachodzących płynnie  - zmian mieniących się w słońcu  - trzepot skrzydeł - widać wtedy  raz spód, a raz wierzch   
    • Delikatny chłód  Uderzył nas w kark    A do świtu  Było jeszcze daleko    Noc bawiła nas Swoim tempem    A bezgwiezdne niebo  Przeraziło nas    Coś wisiało w powietrzu...    
    • @Poet Ka zastanawia mnie po co te Cheruby miałyby znaleźć się na ziemi, kiedy ich miejsce jest tak naprawdę w niebie...Te ruchome pocztówki pamiętam, popularne były kiedyś i trochę jakby luksusowe. Ten zmieniający się w nich obraz odczytuję jako przemijajanie i  nie do zatrzymania zmiany...chociaż tak na prawdę w nich obraz wraca na miejsce...Ciekawy wiersz, którego "nie rozgryzłam" do końca, ale na pewno zapada w pamięć...
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...