Serce z węgla

[huzarc]

Po trudzie zostało

tylko czarne serce

i brudny palec,

kreślący krzyż po języku

na pożegnanie.

 

Niechciane dzieci postępu

w zgliszczach fabryk,

dźwigających kiedyś

świat ku zbawieniu,

umierają na suchoty

w widmie dymu, 

tak gęstego jak słowa troski

bez pokrycia.

 

Dziś nawet cegieł z rozbiórki

nie chce nikt kupić -

wypalone w szczerym ogniu są za twarde,

a technologia istnienia

stawia dziś na tworzywa

plastyczne.

[Alicja_Wysocka]

@huzarcZawróciłeś moją pamięć o cały kawał czasu, kiedy pracownik kopalni 

szczycił się tym, co robi , a dzisiaj?

[vioara stelelor]

Dla mnie to bardzo smutny obraz rzeczywistości, która się już rozpada, niszczeje, ulega powolnej dematerializacji, a nie może wciąż umrzeć.

Widzę tutaj realia transformacji ustrojowej, w której ludzie byli tylko jedną z wielu pozycji w statystykach.

Czuję klimat biedaszybów i upadających familoków.

Tak właśnie wygląda świat, w którym człowiek nie jest już potrzebny drugiemu człowiekowi, jeśli nie generuje żadnych zysków.

[wierszyki]

Jakoś powietrza na Ślasku znacznie się polepszyła.

Co do zmian jednak, ludzie nie stają się z dnia na dzień z górników kimś nagle zupełnie innym.

Pzdr

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

 

 

[Charismafilos]

Wszak węgiel to odmiana alotropowa diamentu...

[KOBIETA]

@huzarc

 

spopielone serce …ale świat technologicznie zmierza do przodu:) 

Jak ja w swojej Corvette ;) dzisiaj…wyjątkowo na koniu ;))))

 

pozdrawiam huzarc :)

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[Berenika97]

@huzarc

Napisałeś przejmującą metaforę uprzemysłowienia i jego upadku. Najbardziej poruszył mnie kontrast między "zbawieniem" a "suchotami" - jak obietnica postępu zamienia się w ruinę. A ta końcówka o tworzywach sztucznych... gorzka diagnoza naszych czasów.

[Tectosmith]

@huzarc
Przejmujący obraz przemijania i postępu. Dużo tu ciężkiej materii i goryczy.
Pozdrawiam.