Jestem początkiem i końcem

[Simon Tracy]

Za nic mam marności innych.
Kiedy jestem pierwszy w kolejce

przed bramą koszmarów sennych.
Stoję na ostatnim skrawku terenu.

Za mną szemrzę rzeka martwoty

i las spalonych słowików.
Za bramą leżą pola użyźnione krwią. Rycerzy i koni. Topory, proporce

i ścierwa z kopytami bez podków.

Tutaj już rany i ciosy mi nie szkodzą. Pali mnie jedynie na policzku zostawiony pentagram.
Prowadzą mnie biesy

nad nieskończoności cypel.

W nicość i głuszę się wydzieram.
Boże Ty jednak jesteś carem!

Tej szaleńczej, podziemnej Rosji!
Złoto ani rubiny mnie stąd nie wykupią. O śmierci zostały mi myśli.

Znaki odkupienia poza moim wzrokiem. To jest moja pokuta, katorgą tu zwana.
Za to, że krew za ojczyznę przelana.
Narodziny w zaświatach.

Byłem w muszli,

którą wyrzuciły z wody skorupiaki.
Śmierć w zaświatach.

Kiedy biesy grają w kości

o twe pasiaki.

[KOBIETA]

@Simon Tracy

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Sam ze sobą ..w głuszy koszmarów.

Podoba mi się.! 
 

pozdrawiam Simon :) 

[Simon Tracy]

@KOBIETA Pozdrawiam i dziękuję 

[Berenika97]

@Simon Tracy

To niezwykły wiersz o głębokim duchowym i egzystencjalnym ciężarze.

Widzę tu stan bycia na granicy, w miejscu zawieszenia między życiem a śmiercią, między piekłem a nicością. Paradoks w wołaniu "Boże Ty jednak jesteś carem! , Tej szaleńczej, podziemnej Rosji!" - to chyba najmocniejszy moment, pełen buntu i rozpaczy.

Zastanawiam się, czy można również zinterpretować jako wiersz, w którym patriotyzm jest grzechem, Bóg przybiera twarz Cara-tyrana, a jedyną przyszłością jest gra o ubranie po zmarłym. Bardzo ciekawy tekst! Bardzo mi się podoba. 

[violetta]

@Simon Tracy śniła mi się Rosja:)

[truesirex]

@Simon Tracy Niesamowity wiersz!

[Christine]

@Simon Tracy Bardzo wciąga mnie Twoja twórczość, jest nietuzinkowa. W tym wierszu czuję ducha Dostojewskiego. :)) Pozdrawiam. 

[Leszczym]

@Simon Tracy Jest jakaś taka fraza ja to zacząłem i ja to zakończę, czy jakoś tak :)

[Simon Tracy]

@Berenika97 Choć daleko mi do tego by lubić Mickiewicza czy szerzej wszystkich romantyków. To jednak "Tyś nie Bogiem a ... carem" zawsze do mnie przemawiało. Bóg jest niedostępny, milczący, dumny i obojętny.

Jest katem a nie wybawca.

Dlatego cóż innego rzec pozostaje duszy osiadłej na wieki w potępieniu.

Klątwy nie jest w stanie zdjąć z człowieka ani on sam ani Diabeł ani Car-Bóg. Są duszę tak głęboko przeklęte i umęczone katorgą wiecznej a zarazem nic nie wnoszącej pokuty, że zostają zepchnięte do rasy podludzi lub poddusz. Mogą jedynie patrzeć jak biesy grają w kości o ich godność.

@truesirex Dziękuję :)

@Christine Bardzo dziękuję. 

Jest tutaj motyw i zbrodni i kary, lecz bez udziału odkupienia win.

Przekleństwo i potępienie w mojej poezji jest wieczne i moje fatalistyczne postaci mają świadomość tego, że nigdy nie będą wolne i zbawione

[Gosława]

Mimo że dość mroczne są Twoje wiersze to ja zawsze znajduję w nich coś dla siebie 

I chyba tu czuję się najbezpieczniej 

w takim półmroku właśnie 

Pozdrawiam Cię 

[Simon Tracy]

@Gosława Miło mi, że moja poezja może wnieść coś ciekawego do czyjegoś natchnienia.

Pozdrawiam.

[Berenika97]

@Simon Tracy Czy to nie jest jednak projekcja ludzkiego doświadczenia bezsilności na metafizykę? Mickiewiczowski Konrad oskarża Boga, ale czy jego oskarżenie jest sprawiedliwe, czy raczej krzykiem rozpaczy? Paradoks polega na tym, że samo pojęcie "klątwy" i "potępienia" zakłada istnienie porządku moralnego – a jeśli taki istnieje, to czy rzeczywiście może być absolutnie bezlitosny?

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Pozdrawiam. 

[tetu]

szemrz(ą)*

Przeczytał się. Dobry.

[Lenore Grey]

@Simon Tracy Piękny wiersz

Czytając go, czułam się, jakbym czytała wiersz poety klasycznego

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Edytowane 13 Grudnia 2025 przez Lenore Grey poems (wyświetl historię edycji)

[Simon Tracy]

@Lenore Grey poems Cóż przez mój język i tematykę utworów ciężko mnie zaliczyć do współczesności :)

[Lenore Grey]

@Simon Tracy I właśnie to jest cudowne

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

[Simon Tracy]

@Lenore Grey poems I raczej się już nie zmieni. Lubię sobie tak żyć jak sto lat temu