Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

@GosławaBardzo dziękuję za piękny odczyt.

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Czasem nie ma śmiałości, czasem odmawia sobie prawa, a czasem po prostu woli patrzeć z kosmosu na setki miast, z których każde może być właśnie jej, jeśli tylko zaufa wyobraźni i wrażliwości.

 

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Zgadzam się, aczkolwiek nikogo nie powinno się uszczęśliwiać na siłę.

Słowa "na całe życie" czasem mogą wręcz niepokoić.

- - - - - - - - - - - - - - - - - - -

Kurze będzie dobrze w ciepłym i bezpiecznym kurniku.

Jaskółki nie zamkniesz w czterech drewnianych ścianach, bo zginie.

Czasem wystarczy za kimś podążać, znaleźć część wspólną dwóch przestrzeni, które nigdy nie będą tożsame, ale mimo dość wyraźnych granic chcą czerpać z siebie nawzajem dobro i życie.

Również pozdrawiam i dziękuję :)

Opublikowano

@tie-break 

W ogóle nic nie jest dane na zawsze tak mawiała moja babcia 

I to prawda 

Człowiek jest istotą nieprzewidywalną 

Nigdy nie wiesz ile jeszcze znajdzie w sobie pokladów cierpliwości i miłości aby dźwigać rozterki dnia codziennego 

Opublikowano

@tie-break

Z kosmicznego dystansu, który wszystko ujednolica i zaciera, wydobyłaś najgłębszą intymność. Ten kontrast między bezosobowym widokiem z ISS, gdzie miasta to tylko "ziarnka" i "światła", a finałowym zwrotem do konkretnych oczu, konkretnej osoby – to piękno tego tekstu.

Szczególnie poruszające jest to pytanie o "własne miasto" (pragnienie czegoś osobnego, tylko dla dwojga). Bardzo mi się podoba.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


×
×
  • Dodaj nową pozycję...