ISS

[Gość vioara stelelor]

Z kosmosu wszystkie miasta wyglądają tak samo. Skupiska jarzących się w ciszy ziarenek,

rozrzuconych jak po zabawie dzieci piaskiem kinetycznym.

Jest w tym zarazem przypadkowość i porządek. Bo każde miasto zbudowano dla kogoś, ale nikt nie zapamiętał kompletu adresów, imion, dat narodzin i śmierci.

Stacja ISS utrwala i przekazuje obraz. Na ekranie kręci się nasz glob, częściowo zakryty chmurną galaretą, przez którą przebłyskują znaki, skaryfikacje.

Wydawać by się mogło, że wystarczy ledwie dostrzegalny ruch dłoni i bezpańskie światła zsypią się w gigantyczny kopiec.

Wszystkie samotności staną się jednią.

Tylko twoje oczy pozostaną na swoim miejscu, niewzruszone, cierpliwe. Czy wiesz, jak gorąco ich blask prosi moje ręce o odpowiedź i o własne miasto?

Edytowane 5 Grudnia 2025 przez tie-break (wyświetl historię edycji)

[huzarc]

@tie-break I jak każde dzieło ludzkich rąk, które uniesiono na nieboskłon, spadnie ogniście w morza toń:)

[Omagamoga]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

oby sie w wyliczeniach  nie pomylili, nie chce miec tego zlomu na podworku.

[Gosława]

Piękny jest ten wiersz taki trochę nie z tego świata 

Jakby cały właśnie świat mieścił się w czyichś dłoniach a druga osoba tylko czeka aby móc te właśnie dłonie pochwycić 

 

[Gość vioara stelelor]

@GosławaBardzo dziękuję za piękny odczyt.

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Czasem nie ma śmiałości, czasem odmawia sobie prawa, a czasem po prostu woli patrzeć z kosmosu na setki miast, z których każde może być właśnie jej, jeśli tylko zaufa wyobraźni i wrażliwości.

 

[Gosława]

@tie-break cieszę się że mój odczyt był trafny 

Wiesz czasami człowiek powinien zaryzykować bo może to się okazać "na całe życie"

Pozdrawiam serdecznie

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[Gość vioara stelelor]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Zgadzam się, aczkolwiek nikogo nie powinno się uszczęśliwiać na siłę.

Słowa "na całe życie" czasem mogą wręcz niepokoić.

- - - - - - - - - - - - - - - - - - -

Kurze będzie dobrze w ciepłym i bezpiecznym kurniku.

Jaskółki nie zamkniesz w czterech drewnianych ścianach, bo zginie.

Czasem wystarczy za kimś podążać, znaleźć część wspólną dwóch przestrzeni, które nigdy nie będą tożsame, ale mimo dość wyraźnych granic chcą czerpać z siebie nawzajem dobro i życie.

Również pozdrawiam i dziękuję :)

[Gosława]

@tie-break 

W ogóle nic nie jest dane na zawsze tak mawiała moja babcia 

I to prawda 

Człowiek jest istotą nieprzewidywalną 

Nigdy nie wiesz ile jeszcze znajdzie w sobie pokladów cierpliwości i miłości aby dźwigać rozterki dnia codziennego 

[hania kluseczka]

@tie-break

czytam tak, że z całej tej kosmicznej infrastruktury i tak najbardziej znaczący jest mikrokosmos, który staje się nośnikiem sensu, bardzo dobry wiersz/ tekst i ciekawie, oryginalnie napisany :) 

[Berenika97]

@tie-break

Z kosmicznego dystansu, który wszystko ujednolica i zaciera, wydobyłaś najgłębszą intymność. Ten kontrast między bezosobowym widokiem z ISS, gdzie miasta to tylko "ziarnka" i "światła", a finałowym zwrotem do konkretnych oczu, konkretnej osoby – to piękno tego tekstu.

Szczególnie poruszające jest to pytanie o "własne miasto" (pragnienie czegoś osobnego, tylko dla dwojga). Bardzo mi się podoba.