Mistrz

[Berenika97]

W zaułku Świętego Tomasza,
gdzie „Camelot” kusi gęstą czekoladą,
siedział "król" przy okrągłym stoliku,
na dębowym, twardym tronie.

Srebrne włosy opadały na czoło,
jakby same chciały dodać powagi.
W zmarszczkach migotało światło —
reflektor spóźnionej sławy.

Przed nim — pusta filiżanka.
A jednak pił z niej gorycz wspomnień.
Spojrzał na mnie oczami chłopca,
który dawno zjadł ostatnie ciastko.

Wtedy dostrzegł swoje wiersze w moich dłoniach

i cofnął się nagle do dni i nocy,

gdy słowa rodziły się w gorączce

a każdy wers był okrętem,

który miał nigdy nie zatonąć.

Przez sekundę był młody i nieśmiertelny,

potem westchnął teatralnie:
„A miałem umrzeć, nim starość mnie znajdzie.”

Złożył autograf z miną,
jakby sprzedawał bilet do własnej biografii.

Uśmiechnął się naprawdę —
nie jak aktor, lecz jak człowiek,
który właśnie wygrał małą bitwę z czasem.

 

*"Camelot" - krakowska kawiarnia

 

 

[andrew]

@Berenika97

Ślicznie 

Tak łatwo gubimy siebie, zapominamy wczoraj, wciąż nastawiając ręce na nowe...Bogactwo jest w nas, nawet jak lekko przykurzone...

...

nie cofniesz czasu 

ale możesz go minąć 

 

zrób to 

wyprzedź 

nawet jak obojętnie 

spoglada słońce 

...

Pozdrawiam serdecznie 

Miłego dnia 

 

[Migrena]

@Berenika97

Bereniko.

Twój pięknie napisany wiersz to lapidarny portret przemijania i mocy sztuki, pokazujący, jak na chwilę, w blasku wierszy, stary poeta w kawiarni "Camelot" może wygrać bitwę z czasem  odzyskując młodosć i nieśmiertelność utraconą w goryczy własnych  wspomnień.

Smaczny :)

 

[Annna2]

@Berenika97  jak pieśń religijna  liturgiczna, niemalże chorał gregoriański,

człowiek świadomy swego wieku, czasu, cierpienia, człowiek.

[Robert Witold Gorzkowski]

@Berenika97 zatęskniłem za tymi kawiarniami gdzie kiedyś się spotykano na filozoficzne pogawędki. Dzisiaj w dobie wirtualnych spotkań to co duchowe i i rzeczywiste ucieka stając się mgłą w której błądzimy nie mogąc poczuć ducha prawdziwego człowieka.

[Alicja_Wysocka]

@Berenika97Jak mała kino-poetycka scena:

pełena detali, a zarazem intymna. Czuję w nim czas i pamięć, spowolnienie chwil, kiedy historia człowieka staje się namacalna. Kraków cofa mnie w czasie i to ma swój niepowtarzalny urok :)

 

[Berenika97]

@andrewBardzo dziękuję! Pięknie to powiedziałeś. :) 

@MigrenaBardzo dziękuję! Świetnie to odczytałeś, tak właśnie chciałam to ukazać. 

@Annna2Wow! Ależ jestem pod wrażeniem Twoich słów! Bardzo dziękuję! :)

@Robert Witold GorzkowskiBardzo dziękuję za ten głos! Klimat takich kawiarni, o których piszesz, jest już chyba nie do nadrobienia. Obym się myliła! 

@Alicja_WysockaAlicjo, lubię Kraków, mam takie samo odczucia. Staram się pomieszkiwać w nim corocznie. Bardzo dziękuję! 

[Robert Witold Gorzkowski]

@Berenika97 o to na pewno. Ja mam namyśli kawiarnię gdzie nie można było znaleźć wolnych miejsc kawa była sypana do szklanki a wewnątrz unosił się gęsty papierosowy dym. Gdzie do tej kawy pod stołem wlewało się setkę wódki i godzinami gadało na tematy „paryskiej kultury” , co w „wolnej Europie” czy co nowego w „poezji śpiewanej” teraz poza wojną Putina i drożyzną ludzie nie mają tematów. 

[lena2_]

To tak, jakby wiersze dawały jakiś rodzaj nieśmiertelności, że nawet czas im się kłania:):) wspaniały wiersz Bereniko:)

[Marek.zak1]

Lubię takie faustowskie klimaty, a powiedzenie "chwilo trwaj" szczególnie:). Nie mam takich smutków, jak peel, może dlatego, że ciągle jem te smaczne ciastka, a królem, ani mistrzem nigdy nie byłem. W Krakowie i pod miałem ważnych klientów, więc byłem z nimi wiele razy w różnych restauracjach, w kawiarniach tylko czasami. Noclegi zawsze w skromnym, klimatycznym hotelu Pollera, pewnie znasz. 

Wiersz mi się bardzo podoba, a musiałem odczekać, żeby coś napisać. 

Pozdrowionka

[Berenika97]

@Robert Witold GorzkowskiTak właśnie pomyślałam, że tęsknisz za tamtymi klimatami. Niestety ja nie miałam szansy poczuć tej atmosfery. Pozdrawiam. 

@lena2_Właśnie tak jest, dają namiastkę nieśmiertelności. Dziękuję i pozdrawiam. :) 

@Marek.zak1"Chwilo trwaj" już przechodzi do mojego codziennego słownika, niesie dużą dawkę optymizmu. :) Hotel Poller w centrum raczej nie należy do skromnych.:)  Zaczynam niebezpiecznie utożsamiać obu Marków. :))) Dziękuję za komentarz. 

@iwonaromaŚlicznie dziękuję! :)

[Marek.zak1]

@Berenika97 Może teraz się zmieniło, chociaż wciąż widzę 3 gwiazdki, ale dawniej był bardzo zapuszczony, a właściciele (podobno skłóceni) powoli go remontowali. Do końca moich pobytów gdzieś 5 lat temu nie było klimy.  Ten stary styl z przełomu wieków, jak sądzę,  mnie ujął, plus oczywiście lokalizacja. To był najtańszy hotel na ulicy z cenami ok. 200 zł.  

Co do utożsamiania, to autor i peel  to różne postacie, chociaż pewne cechy, umiejętności są wspólne, w pierwszej kolejności przychodzi mi do głowy, że obaj dobrze pływamy:).

Pozdrowienia

[Berenika97]

@Marek.zak1Nie wiem czy się zmieniło od Twojego pobytu w tym hotelu, bo nigdy tam nie byłam. Znam tylko budynek. :) Zresztą w Krakowie nie mieszkałam w żadnym z hoteli. Mamy do dyspozycji mieszkanie (nie mieszkam na stale w Krakowie). A wracając do Marków - myślę, że obaj świetnie pływacie w oceanie. :) Bardzo podoba mi się specyficzne, aczkolwiek nie pozbawione logiki, podejście do patriotyzmu poprzez "miłość" oraz stosunek do religii (taki sam jak mojego męża :)) Czasami zdumiewają mnie dowcipne i błyskotliwe odpowiedzi Marka, racjonalne. np. "Sowietów trzeba trzymać z dala od Polski - to azjatyckie hordy". Mam jednakże uczucie schetyczności w jego życiu - uratowanie dziecka, rozwód, opieka służb, no i znowu agentka Agnieszka. Ale myślę, że to zabieg celowy. :)  Jeszcze nie skończyłam, ale świetnie się czyta. :)))) Pozdrawiam. 

[Berenika97]

@Wiesław J.K.Bardzo dziękuję! :)

[Berenika97]

@Czarek PłatakBardzo dziękuję! :)

[Czarek Płatak]

@Berenika97 proszę ;]