Koślawe szczęście
-
Ostatnio w Warsztacie
-
Waldemar_Talar_Talar 21 398
ten wiersz ma cieszyć
być lekiem na smutki
które niestety czasem
nam dokuczają
ten wiersz ma smakować
być naszą nadzieją
to ona pomoże nam
zrozumieć los
przecież mamy wakacje
które cieszą pogodą
kwiaty się uśmiechają
słychać ptasi śpiew
w parkach seniorzy na
ławkach odpoczywają
cieszą się daną chwilą
czasem tulą się
dlatego mam nadzieje
że ten wiersz nie nudzi
jego słowa nie bolą
bo są delikatne
0
-
-
Najczęściej komentowane w ostatnich 7 dniach
-
- 38 odpowiedzi
- 923 wyświetleń
-
- 36 odpowiedzi
- 950 wyświetleń
-
- 30 odpowiedzi
- 650 wyświetleń
-
- 28 odpowiedzi
- 667 wyświetleń
-
- 27 odpowiedzi
- 509 wyświetleń
-
-
Zarejestruj się. To bardzo proste!
Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.
-
Ostatnio dodane
-
-
Ostatnie komentarze
-
Przez Sekrett · Opublikowano
Jest piękny słoneczny dzień... Na spacerze w parku, w którym owocują jabłonie wypatruję psów – charty to te moje ulubione Aż tu nagle... Wdech... Wydech – Znowu się zaczyna... Pocą mi się dłonie... Następuje losowanie wspomnień Hiperwentylacja, nagły ucisk w klatce Duszę się, gdy myślę o sobie Duszę się, gdy myślę o matce może to wszystko zaczęło się w jej łonie Gdyby ona była hieną.... – pływałabym w brzuchu w testosteronie byłabym silna, drapieżna zapewne zabiłabym połowę rodzeństwa ale byłoby mi łatwiej nie potykać się o własne przekleństwa Ale moja matka była samicą człowieka i to tak starą, że już za życia zdawała się martwą, – a przynajmniej wszystko na to wskazywało gdy nazywała mnie gwoździem w swojej trumnie. Na spacerze w parku pierś pożycza od brzucha siatkę na motyle łapczywie łapie nią dech; od nieba dzieli mnie tylko i aż tyle: dwanaście pięter zgniłych jabłek i wyrosły na nich mech. Zastanawiam się, gdzie są teraz ci ludzie, co mówili, że wyjście na spacer pomaga? Siedziałam w domu – było mi dobrze, wyszłam – i się rozkładam... Pogrążona w niedzielnym melodramacie wlokę za sobą odór kadaweryny hybryda odpada jak lakier w pasacie mój blond oddala się od platyny Moje ciało chowa mnie żywcem! A może by tak oddać swoje życie na cel charytatywny? Żeby ktoś inny mógł za mnie żyć? To jak ustąpić miejsca w autobusie, jak podzielić się jedzeniem zanim to zdąży zgnić. A to co?! Trzymam rękę na pulsie... Nie wierzę. Co za fart! To jest piesek! Nie – więcej! To jest chart! Podchodzę i pytam, czy mogę pogłaskać. Mężczyzna z parasolem odpowiada skinieniem. Zapłakana mówię do psa: – Piesiu, ale jesteś piękny! Pan patrzy ze zdziwieniem: – Pani to musi kochać charty… – Ach, nawet pan nie wie. Od lat zachwycam się tą rasą. – odpowiadam, dziwiąc się “Na co mężczyźnie w ten piękny, słoneczny dzień parasol?” Już mamy się rozchodzić w swoje strony Lecz pies szczeka za mną – Oddychaj! Jesteś piękna! Czy to w głowie biją mi dzwony? – Ten pies gada! – krzyczę, a mężczyzna stoi niewzruszony. Od paliczków po szyszynkę paraliżują mnie dreszcze, on rozkłada parasol, rzeczywistość się przechyla, rozlewa wyimaginowanym deszczem. Na parkowej alejce stoję przemoczona do ostatniego kwarka. Oddycham spokojnie, niepewnie sięgam po jabłka, jest piękny słoneczny dzień... Jestem wdzięczna, że go doświadczam właśnie tutaj – na spacerze w parku, w którym owocują jabłonie, wypatruję psów – już wiecie, dlaczego charty to te moje ulubione. -
Przez Berenika97 · Opublikowano
@chytrylis Piękne zaproszenie do świata, w którym najważniejsze dzieje się między słowami. Zdecydowanie słychać ten szept w Twoich wersach. Przyjmuję zaproszenie i zostaję z tymi myślami na dłużej. :))) -
Przez Berenika97 · Opublikowano
@Wochen Tytuł zdradza całą moc tego tekstu. "Optio" (wybór) sprawia, że milczenie i własne szczęście nie są tu wymuszone przez okoliczności, ale są aktem woli. Ułożyć własne słowa i świadomie zamilknąć – piękny manifest wewnętrznej wolności. -
-
Przez Berenika97 · Opublikowano
@Stary_Kredens Mocny, gorzki wiersz - wyliczenie obrazów cierpienia buduje poczucie bezsilności wobec zła, które "nawet nie widzisz", ale które jest. Świetny kontrast na końcu - śmiech innych "perlisty" zestawiony z własnym, dawno niedoświadczanym śmiechem "całą duszą". "I ja też" brzmi cicho, ale mocno - całe wyznanie staje się osobiste.
-
-
Najczęściej komentowane
-
.thumb.jpg.b66daf18cc3b5c3903dff7073373af8f.jpg)
-
Wiersze znanych
-
Najpopularniejsze utwory
-
Najpopularniejsze zbiory
-
Inne
Rekomendowane odpowiedzi
Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto
Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.
Zarejestruj nowe konto
Załóż nowe konto. To bardzo proste!
Zarejestruj sięZaloguj się
Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.
Zaloguj się