Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Fajny wiersz, oparty na ciekawym pomyśle :) 

Pisany z prostotą i radością, z perspektywy dziecka, tak jakby. 

 

A co do "figury" szczęścia, to się nie ma co czepiać,

że koślawe i cieszyć się, że jest i to własnego autorstwa :) 

 

Pozdrawiam

 

Deo :)

 

Opublikowano

@Kwiatuszek Och, jaki szczęśliwy ten Twój wierszyk.

Mam teraz przed oczami obraz dzieci, które zawsze wbiegają do kałuży, tupią nóżkami i rozchlapują wodę. 
Zazdroszczę im wtedy, że są dziećmi, że dorośli mogą im się tylko przyglądać pobłażliwie :)

 

Ładne zdjęcie z uśmiechem nieba

Opublikowano

@Kwiatuszek

...

wspomnienia spacerują plażą 

pamiętają piękne chwile 

 

zabawiały mewy 

piasek grzał stopy 

morska bryza 

chłodziła pragnienia

a my ...

...

Pozdrawiam serdecznie 

Miłego dnia 

@Kwiatuszek

...

wspomnienia spacerują plażą 

pamiętają piękne chwile 

 

zabawiały mewy 

piasek grzał stopy 

morska bryza 

chłodziła pragnienia

a my ...

...

Pozdrawiam serdecznie 

Miłego dnia 

Opublikowano

@Waldemar_Talar_Talar Dziękuję

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Pozdrawiam serdecznie!

@Rafael Marius Cieszę się, że zajrzałeś. Dziękuję za miły komentarz, pozdrawiam

@Berenika97 Staram się jak mogę;-) Bardzo dziękuję i miłego wieczoru życzę:-)

@Deonix_ Masz całkowitą rację. Trzeba się cieszyć z tego co się ma. Dziękuję i pozdrawiam

@infelia Kiedyś była taka bajeczka " Zaczarowany ołówek". Pamiętam, że marzyłam żeby mieć dokładnie taki. Dziękuję i pozdrawiam serdecznie;-)

Opublikowano

@Jacek_Suchowicz Dokładnie tak:-))) Dziękuję i pozdrawiam!

@Alicja_Wysocka Bardzo lubię do dziś takie dziecięce zabawy:-) Dziękuję Ci bardzo i miłego wieczoru życzę:-)

@Annna2 Dziękuję za odwiedziny i pozdrawiam milutko

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

@Sylwester_Lasota Pierwszy raz nad morzem miałam okazję zobaczyć tęczę. Przepiękne zjawisko! Dziękuję i pozdrawiam;-)

@andrew ...a my, szukaliśmy chwili wytchnienia. 

Dziękuję i pozdrawiam!

  • 1 miesiąc temu...

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Poet Ka A mnie dźwięczy w uszach - po Twoim wierszu - "darmo bierzecie, darmo dawajcie". Człowiek powinien temu podołać zarówno biorąc miłość, jak doświadczając zła i w obu przypadkach jest to trudne. 
    • @LessLove dzięki serdeczne

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

       
    • @LessLove   Bardzo dziękuję! Świetne spostrzeżenie - i myślę, że tak, mechanizm jest właściwie ten sam -  nie sprzedać produkt czy ideę, tylko sprawić, żeby ktoś sam jej "zapragnął" i uwierzył, że to jego własne odkrycie. Różnica bywa tylko w tym, co na końcu tej drogi czeka - czy realna wartość, czy tylko kolejny "dobrodziej" do utuczenia. :)    Serdecznie pozdrawiam.    @wiedźma   Bardzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam. :) 
    • @Łukasz Wiesław Jasiński  dziękuję bardzo za docenienie i komentarz. Pozdrawiam.
    • @Mel666 Tytuł świetny, jak z kroniki policyjnej. Czytając go odnoszę wrażenie, że to notatka z życia.  Nigdy nie była " w pełni wartościowa " - druga rzeka, ubierała się z lumpeksach.  Była  dziwaczką , pijaczką, miała kompleksy. Nawet urodziła się milcząc, zabrano jej nawet pierwszy krzyk. Przyszła na świat w drewnianej chałupie, czyli w biedzie. Jej matka była narkomanką, a siostra prostytutką. Marta nie miała się z czego wybić. Prawda jest taka, że gdy wszyscy się śmieją i nikt w nas nie wierzy to sami zaczynamy wierzyć, że zasługujemy na ten śmiech.  Jedyna osoba, która mogłaby Marcie pomóc był jej chłopak. On zostaje określony jako" seksualny kogucik"  i męska dziwka.  To on zabrał jej ostatnią iluzje. Bierze sznur i odbiera sobie życie.  Nie modli się, bo nie ma już wiary, że ktoś ją usłyszy. Mimo tego ludzie nie płakali, kostucha zebrała żniwo - te słowa rozrywają serce. Ziemia pochłania ją jak przedmiot.   @Mel666 Ten wiersz mnie kompletnie pokonał. Rozwala serce wers o przewroceniu kolejnej kartki. Obojętność zabija. Autentyzm kłuje w sercu, prawda jest brutalna. To wiersz dla czytelników o mocnych nerwach.   
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...