Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

@Alicja_Wysocka

Twój wiersz delikatnie zestawia dwa różne sposoby istnienia - naturalną siłę kwiatów, które potrafią kwitnąć "bez oczekiwań", z ludzką skłonnością do "zastygania w żalu w oczekiwaniach".

Kwiaty stają się tu metaforą bezinteresownej piękności - kwitną mimo chłodu, nie czekając na idealne warunki. Poruszająca jest końcowa strofa - paradoks "wstążki bezwzajemności", którą chce się opleść dar. Czy to obraz frustracji? Czy natura ludzka jest tak skomplikowana, że nawet w darze szuka odpowiedzi? Piękna poezja!


 

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


×
×
  • Dodaj nową pozycję...