Αλεξάνδρεια ma...

[Michał Pawica]

".   "  في هاوية التعاسةسقطت"
هاوية التعاسةسقط تفي"

 

Nad Aleksandrią niebo życiem pijane jak marcowe zające
Niebo tak łaskawe jak znów nów miesiąca
A o zachodzie, morza hymn śpiewają Słońcom -
W perspektywę bezkresną hymn pieją "Alleluja”! Sercem tak czuję...

Szukaj Yasalam, gdzie przedstawić sobie można
Iż ta jesień jest twoją Julią, Ofelią, Laurą...
A te niebo jest z prawego łoża -
Zaślubieńcem Twym, o, Aleksandro!

Masz tu port na zachodzie - dla życia rozbitków
Na wschodzie - przystań (dzieł doczesnych przepadku),
Na północy lotnisko - kołyskę zabytków,
A na południu - latarnię,  dziecko wypadku...

Ale te niebo czyste (jak forma Magritte'a),
Tu, w Aleksandrii ma tę samą znakomitość,
Co morze, co bije wciąż w nabrzeże Kite;
Wszędzie tu znajdziez Yasalam, mówi ci miłość ta tu obfitość...

Just tu port na zachodzie - dla żeglarzy z wszech portów,
Na wschodzie - przystań dla strudzonych troską,
Na północy lotnisko, gdzie wiosną zlatują Concord'y,
Na południu - latarnię  (starożytną) morską.

Tak, niebo tu czyste jest jak forma u Magritte'a,
Lecz w Aleksandrii nietrwałe twoje wszystko;
Tak mówi ci fala co rozbija się o nabrzeże Kite:
Nigdy nie znajdziesz Yasalam, tak pisze samo pismo..

Yasalam powie ci, że twój los nigdy się nie zmieni,
Więc wybacz demonom swoim klasy Muhammada,
Bo wszystkie twe namiętności i żywy tlen ziemi,
Wszystko, co w sakwę  zebrałeś - na nic się nie nada,

Lecz Yasalam odpowie Aleksandria, coś w takie klimaty;
Powie ci, że jeszcze tylko chwila, moment,
Żebyś jeszcze nie wybaczał swoim demonom bez klasy,
Że twoja szewska pasja i w płucach tlen -  jeszcze niezginione...

Masz tu port na zachodzie (dla życia schmuck'ów),
Na wschodzie - przystań (od przypadku),
Na północy lotnisko (dla wraków),
Na południu - latarnię (po przodkach w spadku)!

I niebo to, czyste jak forma u Magritte'a,
W Aleksandrii jest tak jakoś półtrwałe,
Jak te fale, co się rozbijają pod brzegiem Kite...
Wszędzie znajdziesz niby miłość, jakieś tam Yassalem -

Tak jęczy fala co rozbija się po Kite,
Nigdy nie znajdziesz Yasalam, mówi pismo, tylko trochę dalej...

Yasalam powie, że nic się nie zmieni,
Bo twoje chęci i cały tlen ziemi,
Wszystko, co niesiesz - niewarte swej kieszeni,

A Yasalam? odpowie Aleksandria..
I to ona rację ma, nie Kasandra...

Więc wciąż szukaj Yasalam, gdzie będziesz mógł
Uwierzyć, że jesień ta to nie twoja Kasandra,
Lecz tobie odwiecznie zaślubiona Aleksandra,
A te niebo to - to ślubny dar, co go Bóg..

Choć nad Aleksandrią niebo rani jak topór,
Twardy niczym z popiołu dyjamęt,
A o zachodzie, morza popiół
Szepcze: „Yasalam” w pustki zamęt,

Wszak Yasalam ci powie: Wasaalam,
A Aleksandria odpowie: Inshallah!

Γιασαλάμ θα πει τόσα χώρεσα
Που το δαίμονά μου συγχώρεσα
Για όλα του τα πάθη τα άγρια
Γιασαλάμ θα πει Αλεξάνδρεια


Sur Αλεξανδρεία, le ciel bouillonne tel un divin œil,
Ce ciel aussi majestueux que les élans du « Лебединое озеро », 
Et qu'au fond des soirs, la mer louange le soleil.
Vers l'horizon infini, ils hurlent mon hymne, « הללויה ! »

Cherchez مرحبًا, où vous pourriez en faire un intime,
De cet automne, de Laura, Juliette, d'Ophelia,
Et où ce ciel serait du lit légitime -
Le fiancé éternel της Αλεξάνδρειας!

Ici on trouve un port à l'ouest - pour ceux qui étaient un peu trop braves. 
À l'est, un havre de paix (pour les cas urgents),
Au nord, un aéroport, la maternelle des épaves.
Au sud, un phare, victime d'un accident...

Mais le ciel est tellement épuré (tel un fresque de Bosch)...
À Αλεξανδρεία, il respire la même splendeur
Que la mer, qui se brise sans cesse sur le quai de Χαρταετός.
Vous trouverez مرحبًا ici, te dit l'Amor fraudeur...

Oui, ici, il y a un port à l'ouest, pour les marins de bas âge,
À l'est, un havre pour ceux qui en ont assez des leurs soucis,
Au nord, un aéroport qui attire des Concorde dans un virage.
Et au sud, un phare [insérer l'image ici].

Oui, ici le ciel est aussi pur qu'un Magritte,
Mais à Alexandrie, rien n'est sans problèmes...
Ainsi te dit la vague qui s'écrase sur le quai du surf de Kite.
Tu ne trouveras jamais مرحبًا, comme l'écrit Η Βίβλος lui-même.

مرحبًا  te dira que rien ne changera jamais,
Alors pardonne aux démons des mille pas de Fred Astaire,
Car toutes tes passions et l'oxygène,vital sur terre,
Tout ce que tu as amassé dans ton sac, point ne te servirait.

Mais مرحبًا répondra à της Αλεξάνδρειας (en substance):
Il te dira qu'il ne reste qu'un instant.
Alors, ne pardonne pas à tes démons sans cette croyance :
Que ta passion (du Christ) et l'oxygène (dans ton poumon) sont encore vivants.

Ici, à l'ouest, nous voyons un port (pour les noyé.e.s).
À l'est, une anse (pour les broyés). 
Au nord, un aéroport (occupé).
Et au sud, un phare (hérité).

Et ici, le ciel est aussi clair que les conceptualisme de Magritte.
(Στην Αλεξάνδρεια), il est tellement semi-- Et il le restera),
Comme ces vagues vagues de sur.. Kite.
Partout, vous trouverez, pour ainsi dire, de l'amour, et un mini مرحبًا.

Ainsi gémit la vague qui se pend sur le pays plat qui  est Kite.
Vous ne trouverez jamais مرحبًا, dit محبًا...

مرحبًا dira que rien ne changera.
Car vos désirs et tout l'oxygène de la terre…
Tout ce que vous portez,  rien ne va;
So sprach !مرحبًا

Mais Αλεξάνδρεια réponda:
Et elle a raison, et non Cassandre :

Alors continue de chercher le مرحبًا, où tu pourras croire

Que cet automne ne vient pas d'un papillon sans scaphandre,
Mais plutôt Αλεξάνδρεια  (éternellement promise à toi),
Et ce ciel est son cadeau de noces, la graciositē d'un Dieu,
Rien que le don της Αλεξάνδρειας...

Que ciel ne tranche point comme une hache,
Que ce ciel ne soit pas implacable, tel un diamant,
Et au coucher du soleil, que la mer se cache,
Murmurant : « مرحبًا » dans le chaos du néant!

Et مرحبًا te dira : الإسكندرية,
Et  الإسكندرية répondra : إن شاء الله !

Γιασαλάμ θα πει τόσα χώρεσα
Που το δαίμονά μου συγχώρεσα
Για όλα του τα πάθη τα άγρια
Γιασαλάμ θα πει Αλεξάνδρεια


".     " في هاوية التعاسةسقطت"
هاوية التعاسةسقط تفي"

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Over Aleanderia, skies intoxicated with life like rabbits in March,
The skies recite le libretto  di "Aida",
On the eve', the sea howls praises to the sun, bone-'wry,
And toward the boundless horizon, from the golden bow they cry "הללויה!

Seek, and thou might find an intimate
This autumn, in Laura, Juliette, or Ophelia (alas)!
And - a lawful bough -
And thine eternal fiancé, της Αλεξάνδρειας!

To the west lies a port — for the sailors of the Holy See,
To the east, a perfectly good haven  (for emergency use!).
To the north, an airport, filled with wrecks (of the sea)
To the south, a lighthouse, the victim of one too many reviews...

But the sky is so pure (like a fresco al fresco),
In Alexandria, it inspires the same πάθος
As the sea, which puts breaks ceaselessly on the wavelength of Chartaetos.
You will find welcome here, says the carefree Έρως.

Yes, here, there is a port to the west, for sailors on the mend,
To the east, a haven for those weary of their Angst,
To the north, an airport that attracts Concordes around a bend,
To the south, a lighthouse [here I stand] .

Yes, here the sky is as sublime as a macrame by Klee,
But Alexandria is, shall I say, an acquired taste;
So says the wave that crashes on the Kite Surfing Quay.
You will never find مرحبًا, as H Η Βίβλοق itself states.

مرحبً will tell you that

nothing  will ever change in ,مرحبًا
So forgive the demons of the Tower (nur für Jude),
For none of the passions in your survival pack,
All that oxygen in your overnight bag, will be off use.

But مرحبً toا will answer Αλεξάνδρεια,
It will tell you that: Brother, there's still time,.
So, do not grant your demons an indulgence, or  the benefit of doubt:
Don't give up on your inclinations and -  breathe in, breathe out...

Here, to the west, we see Our Lady (of the harbour).
To the east, a cove (for the crushed).
To the north, an airport (out of ardour).
And to the south, a lighthouse (newly brushed).

And yes, here, the sky is as clear as the prose by Molière,
But as with all things (Στην Αλεξάνδρεια), it is so demi-—and it will remain so, if ever so much),
Like these Beta waves, like the Manosphere,
So yes: all over the place,you will find, in a manner of..., love, and even a wee bit of مرحبًا.

So sprach the wave over the land as high as Kite:
"You will never find "مرحبًا, says.مرحبًا
مرحبًا will respond, "Nothing will change,
Because all your desires and all  that you call life…
And everything you cum tuum ante portas will be deranged";

So sprach مرحبًا? But Aleanderia replied:
And she is right, her, not Cassandra:
So keep looking, Aleanderia, if you don't mind,
And keep on believing that this autumn, this Τσάντρα
Is just a tourista, Aleanderia is still your promised land,

And this sky is a wedding gift, the grace of a God…
(Nothing but an Alemannic sod).
And that the sky is not  Occam's axe,
That it does not wreck aciculae in Adamae,
And that at sunset, lowly seas only play (your) hide,
Murmuring: "مرحبًا" into vanitas vanitatum aeternae !

And the sea will say to you: "ça va?,"
And the Insidious will reply: "Insha'Allah!"

Γιασαλάμ θα πει τόσα χώρεσα
Που το δαίμονά μου συγχώρεσα
Για όλα του τα πάθη τα άγρια
Γιασαλάμ θα πει Αλεξάνδρεια







Nad Aleksandrią niebo życiem pijane jak marcowe zające
Niebo l tak łaskawe jak znów nów miesiąca
A o zachodzie, morza hymn śpiewają Słońcom
W perspektywę bezkresną hymn pieją Alleluja” !

Szukaj Yasalam, gdzie przedstawić sobie można
Iż ta jesień jest Julią, Ofelią, czy Laurą
A te niebo jest z prawego łoża -
Zaślubieńcem Aleksandrii!

Masz tu port na zachodzie - dla życia rozbitków
Na wschodzie - przystań (dla trudnych przypadków)
Na północy lotnisko - pełne wraków
Na południu - latarnię, po wypadku

Ale niebo czyste (jak forma Magritte'a)
W Aleksandrii ma ono tę samą znakomitość,
Co morze, co bije wciąż w nabrzeże Kite
Wszędzie tu znajdziez Yasalam, mówi ci miłość

Just tu port na zachodzie - dla żeglarzy z wszech portów
Na wschodzie - przystań dla strudzonych troską
Na północy lotnisko, gdzie wiosną zlatują Concord'y
Na południu - latarnię  (starożytną) morską

Tak, niebo tu czyste jest jak forma u Magritte'a
Lecz w Aleksandrii nietrwałe twoje wszystko
Tak mówi ci fala co rozbija się po nabrzeże Kite
Nigdy nie znajdziesz Yasalam, tak pisze samo pismo

Yasalam powie, ci że nic się nigdy nie zmieni
Więc wybacz demonom swoim klasy Muhammada
Bo wszystkie twe namiętności i żywy tlen ziemi
Wszystko, co w sakwę  zebrałeś - na nic ci się nada,

Lecz Yasalam odpowie Aleksandria, coś w takie klimaty;
Powie ci, że jeszcze tylko moment
Żebyś jeszcze nie wybaczał swoim demonom bez klasy
Że twoja szewska pasja i w płucach tlen - są jeszcze niezginione

Masz tu port na zachodzie (dla rozbitków)
Na wschodzie - przystań (dla... przypadków)
Na północy lotnisko (dla wraków)
Na południu - latarnię (w spadku)

I, niebo tu czyste jak forma u Magritte'a
W Aleksandrii jest tak półtrwałe
Jak te fale, co się rozbijają pod brzegiem Kite
Wszędzie znajdziesz niby miłość, jakieś tam Yasalam
Tak jęczy fala co (po nocy) rozbija się o brzeg Kite
Nigdy nie znajdziesz Yasalam, mówi pismo

Yasalam powie, że nic się nie zmieni
Bo twoje chęci i cały tlen ziemi
Wszystko, co niesiesz - niewarte kieszeni,
A Yasalam? odpowie Aleksandria
I to ona rację ma, nie Kasandra:

Więc wciąż szukaj Yasalam, gdzie będziesz mógł
Uwierzyć, że jesień ta to nie Kasandra
Lecz tobie odwiecznie zaślubiona Aleksandra
A te niebo to - to ślubny dar, co go Bóg..

Choć nad Aleksandrią niebo rani jak topór
Niebo twarde jest jak diament,
A o zachodzie, morza popiół
Szepcze: „Yasalam” w pustki zamęt

A Yasalam ci powie: Wasaalam,
A Aleksandria odpowie: Inshallah!

Γιασαλάμ θα πει τόσα χώρεσα
Που το δαίμονά μου συγχώρεσα
Για όλα του τα πάθη τα άγρια
Γιασαλάμ θα πει Αλεξάνδρεια
 

 

Edytowane 12 Czerwca przez Michał Pawica (wyświetl historię edycji)