Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

 ja bym nie wnikał co pod kołderką

ale ogólnie jest nastrojowo

księżyc ma czapę lisie futerko

jakieś dwa wozy mkną mleczną drogą

 

gdy on się wtulił jesteś bezpieczna

choć przygniótł sobą że aż tchu brak

świeczka dogasa lecz najważniejsze

jesteście razem i to nie w snach

:))

Opublikowano

@Kwiatuszek

   Techniczna uwaga: połącz w jedno pierwsze i drugie zdanie oraz trzecie i czwarte początkowej zwrotki. Analogicznie postąp z trzecim i czwartym trzeciej, a także z pierwszym i drugim czwartej. 

   Rafał? To piosenka zespołu "Universe", śpiewana początkowo przez Mirosława Bregułę. 

   Pozdrawiam Cię serdecznie. Miłej Niedzieli.

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

@Jacek_Suchowicz

   Jacku, zaproponuję "ja nie wnikałbym" i "srebrne" we wiadomych miejscach.

   Miłej Niedzieli. Pozdrawiam Cię serdecznie.   

Opublikowano

@Migrena A dla mnie otulający kocyk to tak miły komentarz

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziękuję bardzo i pozdrawiam serdecznie!

@Jacek_Suchowicz Tym razem bez rymowanego wierszyka? Aż nie chce mi się wierzyć Dziękuję i miło pozdrawiam!

@wierszyki Bardzo dziękuję. Jednak pozostanę przy wersji pierwszej, bo w tamtej chacie zdecydowanie wyczuwalne było piżmo. Pozdrawiam serdecznie  

@Rafael Marius Echh, kiedy była ta młodość? Chyba w snach. Dziękuję Ci bardzo i pozdrawiam

@Waldemar_Talar_Talar Bardzo mi miło, że się spodobało. Dziękuję i pozdrawiam!

@Corleone 11 Uwielbiam techniczne uwagi;-) Oczywiście poprawię wszystko według powyższego, jednakże to może potrwać. Muszę szybciutko pomyśleć co dalej u Anielki, bo moi fani się niecierpliwią. Dziękuję Ci za poprawki i pozdrawiam

  • 2 miesiące temu...
Opublikowano

@Kwiatuszek

Bardzo nastrojowy, ciepły wiersz — pełen zimowych obrazów i spokojnej bliskości. Podoba mi się baśniowa atmosfera w scenach z księżycem i ‘lisią czapą’, która łagodnie kontrastuje z intymnością pierwszych strof. Ładny, kojący tekst. 
Pozdrawiam ciepło. 

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @.KOBIETA. Och nie, nie tak, M. :-) To jest wiersz O TOBIE. Wywołujesz burze w głowach (hormonach) mężczyzn ze swojego otoczenia charakterem i nieprzeciętną, podobno, urodą (nie w moim typie). Jeśli się nie zmienisz, będziesz wielokrotnie porzucana i raniona. Tak odczytuj ten wiersz. Ja nie aspiruję do Ciebie :-) tylko się o Ciebie martwię, nie chcę, żebyś sobie zrobiła krzywdę. Obawiałbym się nawet Ciebie adoptować :-)
    • a gdy nadejdzie Śądu czas i stanę u stóp tronu pokłonię ja się Panu w pas  i rzeknę bez pardonu rozkoszy rajskich nie chcę znać  ni wiedzieć gdzie się kryją lecz tam mnie panie Boże wsadź gdzie piją gdzie piją gdzie piją kolapsy grawitacyjne pochłaniają jony jak ukwiały chlorek sodu galaktyka wiruje i pszczoły zbierają więcej miodu to wiosna radosna sprawia że piwo lepiej smakuje...   a kucharz w kuchni polowej grochówkę wojskową gotuje !
    • zazdroszczę, bo nie mam, snów o których można tak pisać, wiem, mogą być męczące kiedyś miewałem sny nazywają odbiciem duszy jeśli to prawda, to pokazuje czego nie pragnie, dwoistość człowieka jest męcząca, ciągle musi się zmagać sam ze sobą, a ma tyle innych problemów patrząc z perspektywy na takie utwory, zastanawiam się jak AI poradzi sobie z psychiką ludzką, gdzieś jest baza danych w której to wszystko się kisi Pozdrawiam
    • Moim zdaniem autor nie ujmuje tu obłędu jako coś szkodliwego (chyba że dla samego PLa) ale jako rezygnację powodującą rozkład dnia codziennego i przygaszenie spowodowane brakiem drugiej osoby, w sensie rozkładu jest to obłęd, w sensie pożycia tylko rezygnacja. Głębokie przeżywanie utraty, aż do małego stop, gdzie sam nie daje akceptacji takiemu porządkowi rzeczy. Autor pokazuje tu ludzki wymiar tragedii osamotnienia, równie dobrze mógłby zamiast łózka, użyć wyspy jak w Robinsonie Crusoe. Obie postacie mają wspólny charakter, człowiek bijący się samotnie z myślami ociera się o utratę zmysłów. Pozdrawiam.
    • @Jacek_Suchowiczteż tak wielokrotnie mam, że już nie poprawiam...
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...