Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

(...) Jestem za życiem

beta_b
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

  • Ten utwór został doceniony przez użytkowników.
beta_b

beta_b

Opublikowano
  • Ten utwór został doceniony przez użytkowników.
Opublikowano (edytowane)

Jestem za życiem, póki się toczy,
za porankami i pajdą chleba.
I lubię słońce, co świeci w oczy.
I wierzę w dobro, bo mi go trzeba.

A jeśli jutro wybuchnie wojna,
na którą dzisiaj wszak wpływu nie mam,
nie chcę chwil cennych tracić na smutek.
I nie chcę strachom oddawać nieba.

 

Pamiętać przeszłość, ale z dystansem,
wybiegać w przyszłość, lecz bez przesady,
bo przecież nie wiesz, co jeszcze czeka.
Jestem za życiem, póki się warzy.

 

 

Edytowane przez beta_b (wyświetl historię edycji)
25
huzarc

huzarc

Opublikowano
Opublikowano

Wszysto już się dzieje, więc cieszmy się sielkością przed burzą... nieizidentyfikowane aparaty latające sobie pod Warszawą już krążą i obserwują, tajne dokumenty na czas W już się tworzą. Zyczę wszystkim wytwałości. 

aff

aff

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Mówi się nawarzyć piwa, czyli przysporzyć kłopotów.

 

Może ?

 

Było: póki się toczy, taka klamerka z początkiem, najładniejsze co w tym wierszu.

Toczyć się może kamień, może z górki, może pod górkę, któż wie. Życie się toczy, czyli trwa - trwać może walka, może cisza przed nią.

Jestem za życiem - jestem - dosłownie - za kamieniem i go toczę. Może tworzę przyszłość trochę jak żuczek z czegoś może niezbyt przyjemnego dla zbytnich purystów.

 

Ale może inni dali głosy bez większego znaczenia na co, nie wiem.

;-)

beta_b

beta_b

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

@agfka to metafora, że życie się gotuje/utrzymuje w stanie wrzenia, czyli warzy/trwa. Intensywnie bulgocze. ;) Zmieniłam klamrę z uwagi na lepszy rym. Jestem za życiem - opowiadam się za nim, stawiam na nie. Nie chodzi o pchanie go, ale deklarację. To wartość, nie ciężar.

@Liero cieszę się, że mnie rozumiesz. 

Pozdrawiam życzliwie, bb

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Duilla
      O Jasiu donżuanie (limeryk z homonimem)

      Przez Duilla · Opublikowano

      @Tadeo Na sen najlepsza melatonina Ale wyłączenie z dodatkiem wina  Więc po zażyciu mikstury  Mogą w pamięci być dziury  Już nie wiadomo czy MelatoNina?  
    • jjzielezinski
      "Poetry in Arms" – The English Version

      Przez jjzielezinski · Opublikowano

      For my fellow Poets — Guardians of the word, carrying kindness and the light of learning across every friendly poetic front. ------- ///___\\\ ------- “Poetry in Arms”   I hear the calling voices “Let's use our pens like guns!” and so I stand among them in Poetry in Arms.   I was young scribe in silence, and felt what wounds remain, from those who write in verses and others write in plain.   In pages like in trenches, sharp words in fierce desire, ink loaded like gunpowder, “Survive the evil fire!”   Our legendary Poets, Cover us with your care, and offer honest counsel, from any face hater.   If you walking this way, Don’t lose your heart and mind, evil will pass away from poetry unkind.   Hey, evil owful hater! Carefully listen us: We’ll prove you — words are matter! — in Poetry in Arms.   We don't it for a glory, Nor any applause goal, But tell you all the story What still lives in our soul.   And when depression hits you, Can't hold your pen like sword, Let all your thinks will go to: Weapon is hide in word.   Despite life meet last hour — Our poems never burns And we will live in our — Poetry in Arms. ------- ///___\\\ -------  
    • Kwiatuszek
      KOBIETA - LECZ NIE TA

      Przez Kwiatuszek · Opublikowano

      @LessLove Jaka ładna piosenka:-) Pozdrawiam

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

       
    • jjzielezinski
      Poetry in Arms

      Przez jjzielezinski · Opublikowano

      @Leszczym Wciąż się zastanawiam, ale chyba jednak wstawię ;) - najwyżej mnie zjadą...  Dziękuję za komentarz i informację. :) Pozdrawiam serdecznie! J. J. Zieleziński   @piąteprzezdziesiąte Wszystko gra ;) :)  Dziękuję za polubienie i komentarz :) Pozdrawiam serdecznie! J. J. Zieleziński
    • Longinus
      Elegia jesienna

      Przez Longinus · Opublikowano

      Jesienne poranki pośród srebrzystej mgły Mroczne i kontrastowe umierają w bieli Na pradawnym drzewie liście w pomarańczy Opadają niczym my aż topią się w ziemi A deszcz jak łzy trawi oraz wyniszcza je Po obtoczeniu przez wiatr w brudzie I tak trwają aż po dzień zaduszny Nagle stają się ważne gdy on wypada Jak słońce dla ziemi czy dla niej kochany Na ich miejsce świeczka się ustawia I niczym latarnia na morzu Dla dusz kieruje w mroku Aż w końcu wita nas Marzanna Pokrywając wszystko chłodną bielą Nic już nie ma od rana Nie ma koloru tylko dusze wieją

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...