Czekam

[Ewelina]

I czekam jakiegoś znaku, 

choćby najmniejszego, 

jakiegoś powiewu świeżego

zamiast piasku w oczy. 

 

Czekam.

Na pagórkach błękitnych 

dłonią z daleka kształt słońca 

rysuję.

Zastygam.  

Powietrze w płuca nabieram 

i czekam aż w przestworza 

bezkresne odpłynę 

w marzeniach spragnionych. 

 

Czekam nieustannie 

w bezruch otulona.

Wyczekuję wiatru, 

który ciężar mój pokona. 

 

Czekam.

Czekam, by jak czas przeminąć. 

Czekam, kiedy wszystko wokół płynie. 

 

[kwintesencja]

@Ewelina utożsamiam się na wielu poziomach, moje życie jest ostatnio ciągłym czekaniem a jedyne co mam z tego to ten piasek w oczy właśnie, pozdrawiam :)

[Ewelina]

@kwintesencja życie to czasem czekanie, czekać też trzeba umieć. A niełatwa to sztuka :)

Pozdrawiam ciepło. 

[Rafael Marius]

@Ewelina

Ciekawy wiersz. Zachęca do zastanowienia się nad istotą czekania.
Dla mnie to był raczej rodzaj niecierpliwości na nie przyjeżdżający na czas pociąg.
A tu w wierszu rozumiesz jako stawanie okoniem wobec płynącego nurtu przemijania.

 

[Ewelina]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Ja, całe życie staję okoniem. Od dzieciństwa w zasadzie. Prawdy oczywiste są... oczywiste, więc nie ma co ich powielać. Warto poszukiwać nowych zjawisk, połączeń i zależności i kroczyć własną ścieżką. Kiedy więc świat biegnie to ja się zatrzymuje, a kiedy świat zwalnia to ja przyspieszam. 

Pozdrawiam :) 

[Rafael Marius]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Cieszę się, że dobrze zrozumiałem. Bo nie byłem pewien.
Dla poety stawanie okoniem to wydaje się jak ulał postawa, bo takie lanie wody w głównym nurcie to raczej dla dziennikarzy pro rządowych.
Tak od dzieciństwa to musiało być trudno w życiu i dużo siły wewnętrznej trzeba, żeby się nie załamać?

 

[Ewelina]

@Rafael Marius tak, siła potrzebna, w dużych ilościach, ale też umiejętne komunikowanie się z otoczeniem i odporność na brak zrozumienia. 

To wszystko dużo kosztuje, ale warto :) 

[Waldemar_Talar_Talar]

Witaj - podoba mi się owe czekanie - 

                                                                      Pozdr.

[Ewelina]

@Waldemar_Talar_Talar bardzo się cieszę. Pozdrawiam :)

[Rafael Marius]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Gdy te trzy harmonijnie  połączone to może udaje się przetrwać do kolejnego jutra, choć nie bez zranień.

 

Najczęściej to właśnie ta komunikacja kuleje w tym zestawieniu, bo gdy ktoś zaczyna wychodzić poza sferę oczywistości to trudno mu to przekazać w jasny sposób innym i przestaje być rozumianym.

 

[Ewelina]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

To jest trudne, ale nie niemożliwe :) z drugiej strony... wiadomo: nic na siłę. Alternatywną jest osamotnienie ale też wolność. 

W życiu albo za wszelką cenę szukasz "widowni" albo szukasz siebie i własnego poczucia sensu. 

[Rafael Marius]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

To właśnie mój wybór. Życie z jedyną miłością mojego życia panną Wolność.

 

Otóż to spójnik albo, czyli alternatywa wykluczająca. Niestety tym dwojgu nie do pary.

[Wędrowiec.1984]

@Ewelina Piękne, aż takie wprowadzające w pozytywną zadumę. Super.

[Ewelina]

@Wędrowiec.1984 lubię zanurzać się w czasie, w chwili, która właśnie trwa. 

Bardzo się cieszę, że wiersz wprowadził Cię w zadumę. 

[Gość]

@Ewelina wspaniale opisany stan ducha i piękne refleksje pod tekstem

piękna dusza, otwarty umysł

a czekanie - jak widać uruchamia olbrzymi potencjał twórczy

przeczytałam z przyjemnością

[Wędrowiec.1984]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

To już pierwszy stopień do zostania romantykiem. Uważaj, bo to bardzo niebezpieczne i zostaje już na zawsze. :D

 

 

Edytowane 1 Stycznia 2023 przez Wędrowiec.1984 (wyświetl historię edycji)

[Ewelina]

@Cor-et-anima dziękuję serdecznie

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

... więc czekam na jakiś znak. Życie czasem samo się układa. 

Pozdrawiam :) 

@Wędrowiec.1984 a gdzie niebezpieczeństwo? :) Chwila obecna to jedyna chwila, którą tworzymy. Przeszłość i przyszłość są poza naszym zasięgiem to po cóż się nimi zajmować :)

[Gość]

@Ewelina "Życie czasem samo się układa"

To prawda: można więc czekać...

Można też spróbować wpłynąć na dalszy jego przebieg :).

 

Pozdrawiam!

 

[Wędrowiec.1984]

@Ewelina Można się w tej zadumie zatracić i oderwać od rzeczywistości. Niektórym osobom żyje się z tym dobrze, np. mnie. :)

[Ewelina]

@Cor-et-anima pewnie, można wszystko :)