Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Wiersz napisany w niedzielne popołudnie

dach

Przez dach
w Wiersze gotowe - publikuj swoje utwory

 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

dach

dach

Opublikowano
Opublikowano (edytowane)

 

 

Wiersz napisany w niedzielne popołudnie


Nie pamiętam kiedy ostatnio
zasiadłem do pisania 
być może o wschodzie, myślę 
zdecydowanie bardziej o zachodzie słońca
być może w deszczowy wieczór
czy w ogóle kiedyś pisałem wiersze
a może tylko udawałem

pamiętam
kiedy to cztery lata temu 
jadąc do San Giovani Rotondo
wypożyczonym w Hertz hyundaiem i-30 
jako absolutnie szczęśliwy, doskonały
pod względem
równowagi
pomiędzy
młodością a
doświadczeniem
życiem a 
śmiercią
w środku wakacji
słonecznej Europy
żona 
obejmująca
ciepłą dłonią 
odlaną z brązu dłoń ojca Pio
z pokorą
w nadziei
a może jedynie z ludzkiej ciekawości
ogladając na laptopie zrobione zdjęcie
okazało się
przyklejona do niebieskiej sukienki żony 
zastygła guma do żucia
- widzisz
mówię do żony
- jak nieoczekiwaną i zabawną mamy pamiątkę
z San Giovani Rotondo

 

dzisiaj
mija 60 dzień wojny w Ukrainie
niejasnej 
niezrozumiałej
tragicznej
popijając na tarasie 
ulubionego whiskacza z lodem, colą
otworzyłem laptopa
folder z poezją
wróciłem do pisania
jest jak wspomienie
zapewne nigdy nie wygaśnie
co najwyżej
z czasem osłabnie, jak zdrowie 
jak chęć zrobienia czegoś wyjątkowego
pozostanie jedynie 
stary i zmęczony człowiek
oczekujący wytchnienia 
niekoniecznie 
niejasnych odpowiedzi 
na wiele trudnych pytań.

 

 

   Łódź, 24. 04. 22. 

 

 


 

 

 

Edytowane przez dach (wyświetl historię edycji)
7

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • jjzielezinski
      przyjdź

      Przez jjzielezinski · Opublikowano

      Podziwiam ten wiersz i Ciebie Violu za to, że starasz się w ten sposób przybliżyć ludzi do Pana Boga. Przepiękny wiersz... Pozdrawiam serdecznie! J. J. Zieleziński
    • jjzielezinski
      Błazen

      Przez jjzielezinski · Opublikowano

      "Błazen" Mądrzejszych od siebie błazen poucza Forsując tezy o swej "mądrości" Rozsądku podstaw bariery przekracza Litości! Litości! Litości! Litości!  
    • Poet Ka
      Każdy

      Przez Poet Ka · Opublikowano

      @LessLove  @Marek.zak1   W moim zamierzeniu światła mroku czy neony to nie jest symbol zła, ale miasta, poezji, ruchu, tajemnicy. Są przecież w wierszu również słowa o radości (perliście, lunaparku, śmiech, kocha).    Jest też mowa o krążeniu energii. Dusza nie znika, lecz przechodzi. To utwór o zachwycie nad światem, zmysłowością i wolnością.   Ale można zrozumieć mrocznie, poprzez właśnie ten mrok, szulernię, noc itd. To alternatywa- równe dobra interpretacja.
    • jjzielezinski
      Poznański motyl

      Przez jjzielezinski · Opublikowano

      @Berenika97 Dziękuję za obejrzenie filmu na YouTube i zapoznanie się z tematem dotyczącym Chin. Oczywiście, że wokół tego tematu jest masa wątków, a co za tym idzie masa spraw, na które każdy widz może mieć nieco inne zdanie (zwłaszcza dobrze obeznany z Historią jak Ty Bereniko). Co do terminu "Ruscy" (wiem, że powinienem był pisać tam z dużej litery, ale z uwagi na to co oni robili w powojennej Polsce, mam i będę miał do tamtych ruskich pogardę długo jeśli nie zawsze): ALE... termin "Ruscy" wbrew pozorom nie jest tutaj użyty w negatywnym kontekście (jak wiele ludzi może to odebrać). Myślę, że dobrze, w którymś ze swoich podróży po Rosji/Demoludach tłumaczy pan Michał Pater (podróżnik, który robił niedawno film dla IPN o morderstwie Polaków w Katyniu). W skrócie chodzi o to, że wówczas w całym rozległym ZSRR (po WW2) był obszar centralnej rdzennej Rosji, gdzie ludzi nazywali Rosjanami, oraz obszary Republik Radzieckich, gdzie zwykle ludzi tam urodzonych i mieszkających nazywano Ruskimi. Mało tego, oni sami siebie tak określali. Do tego sami Rosjanie zrobili sobie podział na tych Rosjan zachodnich, Moskali (Rosjan mieszkających w okręgu aglomeracji moskiewskiej), Rosjan wschodnich i kto wie co tam jeszcze). Dla osób mieszkających w byłym ZSRR były tzw. paszporty wewnętrzne (oprócz międzynarodowych paszportów zwykłych), czyli Rusek z np. byłego bloku nadniestrzańskiego ZSRR musiał mieć paszport wewnętrzny, żeby móc odwiedzić Moskwę, mimo iż formalnie mieszkał w całym wielkim ZSRR. Co ciekawe, po rozpadzie ZSRR na Rosję i Kraje Demoludów (byłe Republiki ZSRR), terminy typu "Rusek", "Rosjanin", "Moskal" pozostały i o ile mi wiadomo (z opowieści pana Michała Patera) nikt z tych ludzi nie robi z tego problemu. Nie chciałbym być odebrany jako jakiś rasista. Piszę jak jest. Pogardę dla morderców, sadystów i bestii w ludzkiej skórze (jak tych, którzy mordowali Polaków na Wołyniu, czy w Katyniu) będę miał zawsze i stąd się bierze pisanie o nich z małej litery (co i tak uważam za bardzo ulgowe traktowanie). Pozdrawiam serdecznie! J. J. Zieleziński    
    • jan_komułzykant
      Spływ

      Przez jan_komułzykant · Opublikowano

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...