Ballada o ekspatriacji

[Czarek Płatak]

Ballada o ekspatriacji

 

Tu się tylko chodzi w tę i z powrotem, od drzwi 
do drzwi. Od klamki do klamki się chodzi
Okna się mija. Za oknami są pory roku
Mija się ludzi i jest się przez ludzi mijanym.

 

Tu się siebie w sobie jak robaka supeł 
pod kamieniem przenosi do miejsc i miejsca
się w sobie nosi. Nie jest się jakby się bywało
Wydeptane ślady zaraz zmywa deszcz.

 

Tu się czasami przystaje by poczuć
jak planeta kręci się wokół własnej osi
Tu się ze spuszczoną głową zastygając
patrzy na czubki butów i myśli.

 

Ani ziemi dotknąć ani sięgnąć nieba
Tu się po to jedynie, by odejść przychodzi.

 

[Marek.zak1]

Widać Czarku, że  znasz temat i świetnie go opisałeś. Z autopsji, wydaje mi się, że jak się jest z rodziną, sytuacja jest diametralnie inna, niż gdy się jest samemu w obcym środowisku. Też kwestia charakteru, wieku i innych spraw. Pozdrawiam

[Dared]

@Czarek Płatak Fajnie, fajniej, zajefajnie a mi sie powie że sie mi lepiej by czytało gdyby te "się" bez ogonka było, taki mój folkloryzm, dzięki

[Sylwester_Lasota]

No nie wiem, a nawet wydaje mi się, że nie (no i różne są teorie na ten temat), ale wiersz conajmniej ciekawy i po mistrzowsku poprowadzony.

 

Pozdrawiam serdecznie.

[Waldemar_Talar_Talar]

Witaj - zacny wiersz ma moc - 

                                                            Pozdr.

[w kropki bordo]

@Czarek Płatak jak w zakładzie dla psychicznie chorych......

[Leszczym]

@Czarek Płatak no tak tu już jest. Przyznajè, że niekiedy osobliwie ;)

[fregamo]

@Czarek Płatak fajna konstrukcja, celny koniec, pozdrawiam

 

[Czarek Płatak]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

 

 

 

 

 

 

Dziękuję za czytanie i zostawione słowa. 

Myśląc o repatriacji mam na myśli nie tylko ziemskość, doczesność, ale także. 

Pozdrawiam 

@Pan Ropuch @janofor

@iwonaroma

 

[Nata_Kruk]

Świetnie poprowadziłeś całość, brawo.!

Pozdrawiam raz jeszcze.

[Czarek Płatak]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziękuję Nata 

Fajnie, że zajrzałaś