Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano (edytowane)

 

Diabelska kołomyja
                   w miejscowości Czartowa (chyba)

 

 

Śpij - śpij kochanie moje
A oczy miej otwarte
I bój się już tych czarnych drzew
Bo nie wiem kto ma wartę
Czy anioł twój, czy diabłów sznur
Bo piekło dziś otwarte...
A zza piekielnych strasznych wrót
Szeregi diabłów - czartów
Już wyruszają na ten świat
By patrzeć diablim okiem
Kto tam otwarte drzwi dziś ma
A kto nie zamknął okien...

 

Zza czarnych chmur
Zza czarnych drzew
Wypatrzą każdą dziurę
I wślizgną się by zabrać ci
Twą duszę - Krasnopiórę
By zawlec ją, gdzie wieczna kaźń
Wprost za piekielne mury
Tam koniec jest, bo nikt już nam
Nie uratuje skóry.

 

Zostanę tu, obronię cię!
Stu czartów sam powalę
Sto pierwszy zdoła porwać nas
Zginiemy razem w chwale?
Niech piekło wie - za darmo nic
Bo kto ma miłość w sercu
Rozerwie w strzępy choćby stu
Szatanów przeniewierców
Potężny Belial, musi sam
Z małością mą się zmierzyć
Nie poddam się, obronię nas!
Wszystko musimy przeżyć.

 

Nareszcie śpij, kochanie me
A oczy miej otwarte
I bój się już, tych czarnych drzew
Bo nie wiem kto ma wartę
Czy anioł stróż? - czy diabeł, czart
Już patrzy diablim okiem
Kto niezamknięte drzwi dziś ma
A kto nie domknął okien...

 

 

 

Edytowane przez Antoine W
uzupełnienie o jeszcze coś (me) i zmiana wślizgnął (wyświetl historię edycji)
Opublikowano (edytowane)

@Sylwester_Lasota  ;) to tak jak "zamknął" (w oryginale było "oł") czyli jest postęp. dzięki :)

@Kot skonsultuję się z autorem ;) ("fale" poprawiłem bo mi się przyśniło że poprawiam...) a na prawdę, to wydaje mi się że bardzo często macie rację.

@error_erros poszukam czy jest coś jeszcze, specjalnie dla Ciebie :P

@Marek.zak1 nas to psiaki ostrzegą ;) (no chyba że ten "czart" je uśpi)

 

dzięki Wam za czytanie

Edytowane przez Antoine W
dopisek (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

Fajna ta kołomyja, choć jest kilka potknięć, które można by wygładzić.

 

 

Opublikowano (edytowane)

@Franek K podpowiedz ;) Kot już coś podrzucił i jak policzyłem to ma sporo racji (kiedyś nic nie liczyłem, pisałem "na pałę")

@Michał_78 nie przesadzaj - Osiecka to Osiecka, a to są młodzieńcze wiersze, ładnie się je czyta, ale do Osieckiej to baaardzo daleko.... ale współczesne teksty o "zataczaniu lądów" albo podobne takie, to mocno wykrzywiają moje (i pewnie nie tylko) poczucie estetyki.... (ze współczesnych tekstów to najbardziej podoba mi się Załoga G takiego zespołu Hurt )

 

)

Edytowane przez Antoine W
dopisek (wyświetl historię edycji)
Gość Franek K
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Widzę, że coś już przedytowałeś. Ja bym jeszcze kilka miejsc...

 

Pierwszy wers jest ciut za długi. Mógłby się kończyć na "me" albo mógłbyś go jakoś przestawić.

Anioł twój, czy diabłów sznur - tutaj bym napisał Czy anioł twój, czy diabłów sznur.

Przy wślizgnął "ł" jest chyba zbyteczne.

Z słabością jest trudne do wymówienia, powinno być raczej "ze". "Się z mą słabością zmierzyć"?

No i nie wiem, czy nie powinno być sto czartów, a nie "stu", choć tutaj pewności nie mam.

 

 

Opublikowano

@Franek K

wślizgnąć się

Wielki słownik ortograficzny PWN

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 -nę się, -niesz się, -ną się; -nął się, -nęła się, -nęli się; -nąwszy się a. wśliznąć się
 
po internetowemu ok, ale - nie udało mi się dobić do nikogo żywego :( (tak z rodziną bywa) ale tak wiele zmieniłem w "kołomyi" na wasze sugestie że i tutaj skorzystam z waszej (twojej podpowiedzi)
 
dzięki za uwagi :)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @bazyl_prost popatrz jaka zabawna
    • Kolejną, moją grupą, którą chciałbym zainteresować tutejszych użytkowników jest grupa pod adresem:  

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        będąca probą zorganizowania osób, którzy na podstawie własnych - autorskich tekstów - tworzą / chcą tworzyć piosenki z udziałem AI artificial intelligence (sztucznej ineligencji) uzupeiniającej surowe teksty zarówno wokalem, jak i muzyką. Zapraszam wszystkich chętnych do współpracy.
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        A jednak to sroki tradycjonalistki.   Możliwe, to należy do ich zwyczajów.
    • @tie-break   Bardzo dziękuję! Dziękuję za tak dogłębną analizę. Twoje odczytanie ukazuje warstwy, które intuicyjnie czułam, ale nie wszystkie były mi w pełni uświadomione. Szczególnie trafna jest Twoja uwaga o „roli ofiary" jako najtrudniejszym stanie do opuszczenia. To, co napisałaś o „pewnym siebie milczeniu" jako szczelnie chronionej granicy, wspaniale oddaje paradoks - ta forteca, która miała chronić, staje się więzieniem dla obu stron. Dumna z własnych murów, kobieta nie dostrzega, że blokują one nie tylko ból, ale i autentyczny kontakt. Twoje spostrzeżenie o „niewidzialnym widmie" bardzo mnie poruszyło - to chyba najtrudniejszy aspekt takiej relacji - stopniowe znikanie przy kimś, kto powinien nas widzieć najwyraźniej. I ta asymetria odpowiedzialności, którą opisujesz - jedna strona dźwiga ciężar naprawiania, druga sankcjonuje swoim milczeniem status quo. Psychologiczne ujęcie puenty - rzeczywiście, czasem dopiero wybuch pozwala obu stronom zobaczyć, jak nierówno rozłożone były ciężary. Twój komentarz to osobny esej interpretacyjny. Dziękuję za podzielenie się swoją wiedzą psychologiczną. Jesteś profesjonalistką. Pozdrawiam z wdzięcznością!   Jestem pod ogromnym wrażeniem tego, co napisałaś i tego, że otrzymałam herbatkę rumiankową - moja ulubioną, którą piję kilka razy dziennie. Skąd wiedziałaś? :)))  @andrew Dziękuję za ten poetycki dialog z wierszem. Myślę, że istnieją różne cisze. Ta, którą opisujesz - pełna, świadoma, porozumiewająca - jest darem. Ale jest też cisza, która nie pochodzi z harmonii, lecz z zerwania połączenia, cisza, która nie łączy, a izoluje. Pozdrawiam serdecznie. @Whisper of loves rain   Dziękuję za te słowa i za zatrzymanie się przy wierszu. Język, który przestaje być wspólny - to chyba jeden z najbardziej bolesnych momentów w relacji, gdy okazuje się, że mówimy jak gdyby w różnych kodach, choć używamy tych samych słów. Twoje spostrzeżenie o "wadze ciszy" w ostatnich wersach jest bardzo trafne. Zależało mi na tym, żeby puenta nie była łatwa ani pocieszająca, żeby ta cisza rzeczywiście ciążyła - bo czasem w relacjach to właśnie milczenie, a nie konflikt, jest tym, co naprawdę przytłacza. Dziękuję za uważną lekturę. Pozdrawiam serdecznie! @Alicja_Wysocka   Bardzo dziękuję! Dziękuję za tę lekturę - rzeczywiście dobrze widzisz ten paradoks. Cisza, która nie jest uległością, może być kontrolą, blokadą.  Masz rację - czasami lepsza burza, która może oczyścić atmosferę niż podtrzymywana sztucznie cisza z negatynymi emocjami, które jej w takiej sytucji towarzyszą. Serdecznie pozdrawiam. :)
    • @Berenika97 Natchnął mnie kalendarz, później nienaturalność najbliższego otoczenia, czyli wszystkiego czym się otaczamy.  Energia ma o co się zawieszać.    @Charismafilos Bez sugestii. :)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...