Truteń

[Leszczym]

Kiwam się sobą na fotelu

łychami sążnistych dawek

doznaję przyjemności ubocza 

widział tu kto główny nurt?

 

rozpościeram szczupłe myśli

maska przykrywa uśmiech

zgoda przerasta wybaczenie

mikro wzruszenia koją blizny

 

fruwałem niczym prężny truteń

lodowate żmudne lata

misja mrozem ku zatraceniu

melodii i dźwięków mej duszy

 

wciąż bujam się wśród słów

rozeszła się napotkana miłość

było mi dane zaznać prawdy

ja nie truteń, ja człowiek :)

 

Dziś garść oczywistości mówi dobrej nocy.

[Leszczym]

@Gosława truteń ma ważną rolę - zapładnia królową pszczół, a później no cóż. Truteń człowiek - tak nic nie robi i tylko przeszkadza://

[emwoo]

@Leszczym świetne :)))))

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

a ten fragment utulam, hihi :)

[Pan Ropuch]

Truteń też człowiek, nie rozprasza się i nie rozmienia się na drobne :) kumuluje energię by wejść w swą rolę raz a dobrze :) 

 

Możesz być kim chcesz... mawiają dwudziestopierszowieczni ja po ropuszemu dodam możesz być kim chcesz tak długo i szeroko jak mieścisz się w ramach człowiek. 

 

Pozdrawiam

Pan Ropuch

Edytowane 3 Maja 2021 przez Pan Ropuch (wyświetl historię edycji)

[Leszczym]

@Dag świadomość przemienia;) A ze szczyptą czasu i refleksji efekt gwarantowany;)

@Pan Ropuch pełna zgoda, fajnie że do mnie wpadłeś;)

[Leszczym]

@emwoo Hej, cieszę się, że Ci się spodobało zwłaszcza dlatego, że sama tworzysz wyśmienite metafory;)