Rynek to miasta orędzie

[Waldemar_Talar_Talar]

kwiaciarka plotki sprzedaje
widomy ślepego udaje
malarz przechodniów maluje
poeta wiersze recytuje

gołębie wesoło gruchają
ludzie o pogodzie rozmawiają
na wieży hejnał grają
gwar rynkowy przedrzeźniając

więc proszę uśmiechnij się synku
tak jest na każdym rynku
tak było i tak zawsze będzie
to jest miast polskich  orędzie

które wszyscy kochają
swoje miejsce w nim mają
niezależnie od pogody
dodają mu czaru  urody
 

Edytowane 31 Stycznia 2019 przez Waldemar_Talar_Talar (wyświetl historię edycji)

[Wędrowiec.1984]

Niezależnie od pogody :)

 

Pozmieniałbym też trochę układ wyrazów np. tutaj zamiast To jest polskich miast orędzie zrobiłbym To jest miast polskich orędzie. Moim zdaniem lepiej by się czytało wtedy Twój tekst.

[Waldemar_Talar_Talar]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Witam  -  twoja propozycja na małą zmianę w szyku

jest o/k - więc poprawiam  -  dzięki za przeczytanie.

                                                                                                                       Pozd.

[evicca]

Poczułam się, jakbym się po tym rynku przechadzała :)

[WarszawiAnka]

Podoba mi się tytuł. :)

Teraz często mówimy "wizytówka", ale to nie to samo.

Orędzie kojarzy mi się z heroldem odczytującym nowiny ze zwoju...

 

Pozdrawiam

[Waldemar_Talar_Talar]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Witam  -   fajnie że się tak poczułaś - wiersz jest bardzo wdzięczny.

Dzięki za czytanie oraz serduszko.

                                                                                                           Uśmiechu i ciepełka życzę.

[Waldemar_Talar_Talar]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Witam -  cieszy mnie to co napisałaś -  dziękuje za przeczytanie i komentarz.

                                                                                          Miłego i ciepełka życzę.

[WarszawiAnka]

@evicca Dziękuję. :)

[Gość]

gołębie wysoko latają

i ludziom na głowy s....ją.

[WarszawiAnka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

...i jeszcze raz. :)

[Waldemar_Talar_Talar]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Witam -  co to za komentarz - o co ci chodzi  -  widzę że będą z tobą kłopoty.

                                                                       

[Gość]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Rozwinąłem nieco twój wiersz;) 

[Gość]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

E na żartach się nie znasz.

[Andrzej_Wojnowski]

Na rynku zawsze szukam knajpy by ochłodzić nadchodzącą wenę.

Cóż jestem analogowy.

 

Pozdrawiam

[Waldemar_Talar_Talar]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Witaj Andrzeju -  miło cię widzieć - dobre te chłodzenie weny - dzięki .

                                                                                                                                  Pozd.

 

[AgnieszkaMikula]

Ładny, sugestywny opis rynku. Podoba mi się.

Pozdrawiam

[Waldemar_Talar_Talar]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Witam i dziękuje za to że zajrzałaś.

                                                                                  Ciepełka i radości życzę.

[jan_komułzykant]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

drzewiej i także gdy kto, synku,

nakradł, nakłamał na urzędzie

to gdy spod kata, tu na rynku,

ręki nie zginął, szedł pod pręgierz.

 

dobrze Waldku, bardzo dobrze ;)

Pozdrawiam.

Edytowane 1 Lutego 2019 przez jan_komułzykant (wyświetl historię edycji)

[Justyna Adamczewska]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Ładnie Waldku. Twoje ostatnie wiersze b. do mnie przemawiają. Są takim małym dobra i normalności przyczółkiem  pośród rozbujanych emocji. Mnie ten wiersz wycisza i dziękuję Ci za to. 

Tak, jak dobrze na mnie podziałał Twój wiersz o kromce chleba. 

Potrzebne mi dobro i normalność, aby wiedziała, że świat do końca nie zwariował. 

 

Można by się tu zastanowić, czy nie szukać korelacji Twojego wiersz z wierszem Cz. Miłosza 

 

Campo di Fiori

W Rzymie na Campo di Fiori
Kosze oliwek i cytryn,
Bruk opryskany winem
I odłamkami kwiatów.

Różowe owoce morza
Sypią na stoły przekupnie,
Naręcza ciemnych winogron
Padają na puch brzoskwini.

 

Tu na tym właśnie placu
Spalono Giordana Bruna,
Kat płomień stosu zażegnął
W kole ciekawej gawiedzi.

A ledwo płomień przygasnął,
Znów pełne były tawerny,
Kosze oliwek i cytryn
Nieśli przekupnie na głowach.

 

Wspomniałem Campo di Fiori
W Warszawie przy karuzeli,
W pogodny wieczór wiosenny,
Przy dźwiękach skocznej muzyki.

Salwy za murem getta
Głuszyła skoczna melodia
I wzlatywały pary
Wysoko w pogodne niebo.

 

Czasem wiatr z domów płonących
Przynosił czarne latawce,
Łapali skrawki w powietrzu
Jadący na karuzeli.

Rozwiewał suknie dziewczynom
Ten wiatr od domów płonących,
Śmiały się tłumy wesołe
W czas pięknej warszawskiej niedzieli.

 

Morał ktoś może wyczyta,
Że lud warszawski czy rzymski
Handluje, bawi się, kocha
Mijając męczeńskie stosy.

Inny ktoś morał wyczyta
O rzeczy ludzkich mijaniu,
O zapomnieniu, co rośnie,
Nim jeszcze płomień przygasnął.

 

Ja jednak wtedy myślałem
O samotności ginących.
O tym, że kiedy Giordano
Wstępował na rusztowanie,

Nie znalazł w ludzkim języku
Ani jednego wyrazu,
Aby nim ludzkość pożegnać,
Tę ludzkość, która zostaje.

 

Już biegli wychylać wino,
Sprzedawać białe rozgwiazdy,
Kosze oliwek i cytryn
Nieśli w wesołym gwarze.

I był już od nich odległy,
Jakby minęły wieki,
A oni chwilę czekali
Na jego odlot w pożarze.

 

I ci ginący, samotni,
Już zapomniani od świata,
Język nasz stał się im obcy
Jak język dawnej planety.

Aż wszystko będzie legendą
I wtedy po wielu latach
Na nowym Campo di Fiori
Bunt wznieci słowo poety.

 

Warszawa - Wielkanoc, 1943

 

Czesław Miłosz. 

 

Ładnie, ciekawie i historii czuć zapach - u Ciebie, np. tutaj:

 

 

 

Aż wszystko będzie legendą
I wtedy po wielu latach
Na nowym Campo di Fiori
Bunt wznieci słowo poety.      Cz. Miłosz. 

 

Jestem pełna podziwu dla Autora - Ciebie, Waldku.                              Pozdrawiam J. 

 

[Waldemar_Talar_Talar]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Witam -  miło przeczytać taki komentarz - dziękuje  serdecznie.

                                                                                                                              Pozd.