Strachem przytłoczony

[kwicher]

w getcie upadku zamknięty na wieki

w oparach głupoty od rana do nocy

z dniem każdym się staczam bezsilny

w podły rynsztok bezkresnej niemocy

 

oczy moje mętne, dusza jak noc czarna

z kolan wstać nie mogę strachem przytłoczony

że mi czasu braknie by raz ujrzeć jeszcze

twarz twoją świetlistą w gwiazd wiecznych koronie

[Bożena Tatara - Paszko]

Jak na pisanie ot tak sobie całkiem zgrabny wiersz  :)

Trochę tylko gubi się rytm.

Myślę, że byłoby lepiej   dla wiersza gdyby przestawić niektóre wyrazy:

 

w getcie upadku zamknięty na wieki

w oparach głupoty od rana do nocy

z każdym dniem staczam się bezsilny

w podły rynsztok bezkresnej niemocy

 

oczy moje mętne, dusza jak noc czarna

z kolan wstać nie mogę strachem przytłoczony

że mi czasu braknie by ujrzeć raz jeszcze

twarz twoją świetlistą w gwiazd wiecznych koronie

 

 

 

 

 

 

 

[Andrzej_Wojnowski]

Charles Baudelaire ciągle żywy, Kwiaty zła kwitną jeszcze.

 

Pozdrawiam

[kwicher]

Dziekuję za oprawki - teraz rzeczywiście lepiej

 

Czyżbym też przez przypadek z mistrza zerżnął?

Już dawno nie czytałem więc być może podświadomość płata figle.

 

Pozdrawiam

 

[Bożena Tatara - Paszko]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Nie przyszło mi to nawet do głowy a poza tym nie sądzę by ktokolwiek przeczytał wszystko co kiedykolwiek zostało napisane więc bez obaw - plagiatu raczej nie będzie :)

 

Edytowane 20 Czerwca 2017 przez czytacz (wyświetl historię edycji)

[Paulina_Murias]

Skłania do refleksji :)

Pozdrawiam :)