Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

wczoraj pomysł się przysiadł na niewielkiej serwetce
i tak żebrał bez słowa - sam ze sobą być nie chcę,
nie przepadnę, niech stracę, jest po temu sposobność
na cóż nam stały rozdział, na cóż życie osobno?

ciągle taka samotna, przecież z nikim nie chodzisz
pozwól zostać choć chwilę, mogę los ci posłodzić
raptem przywarł do gustu, że poległam nareszcie
może stracę, przeżyję, jedną noc się z nim prześpię

Opublikowano

jedną noc się z nim prześpisz? Pomysł chyba banalny
najpierw westchnij i pomyśl może będzie figlarny
zaszaleje w łóżeczku pieszcząc wenę namiętnie
pożartuje troszeczkę i wyrzuci precz smętek

potem weźmie ramiona aż się gwiazdy zrumienią
a gdy będziesz spełniona to zadziwisz się weną
tuzin zrodzi pomysłów fajnych małych niegrzecznych
zaczniesz pisać i pisać - jedną noc się z nim prześpisz?
:)))

Opublikowano

@Alicja_Wysocka
Pomysł, który przywarł do gustu po żebraninie i zległ po namowach w łożu
to sukces.
To troszkę zabawne wersy. Dziś szczególnie zazdroszczę frywolnego tematu.
Proponuję dodać "ł" do przysiadu :-).
pozdrawiam. e.

Opublikowano

@Alicja_Wysocka
Cóż, pamiętam, też tu żebrał
Prosił: "nie przepędzaj mnie!"
Płakał, krzyczał niczym mewa
Wciąż wspomnienie serce rwie!

Biedaczysko odesłałem
Chociaż miły był to gość,
Będzie lepiej mu przy Ali
Dla pomysłu - to jest coś!

  • 2 tygodnie później...
Opublikowano

Cześć, Ala. :)
Wiersz świetny i bardzo w Twoim stylu - taka "Alowa" baśń. Strasznie lubię Twoje baśniowe wiersze. A jeszcze frywolne? :)
Ale "ł" wcale nie dopisałaś... Popatrz dobrze. ;)

  • 2 miesiące temu...
  • 2 miesiące temu...

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Ten tekst ma w sobie coś z literackiego snu - rzeczywistość jest konkretna i materialna, ale pod powierzchnią cały czas otwiera się coś niepokojącego, niemal metafizycznego.   Najlepsze jest to, że napięcie budowane jest przez drobiazgi: brzęk, kurz, bibułowe wersy. Dzięki temu końcowa 'przepaść' nie brzmi jak ozdobna metafora, tylko jak nagłe odsłonięcie czegoś, co od początku było.  
    • To dobry przykład wiersza, który nie próbuje 'robić poezji' na siłę - siła siedzi w zmęczonym, przygaszonym tonie, jakby podmiot mówił ostatkiem energii i właśnie dlatego brzmi wiarygodnie.   Najmocniej działa zestawienie kruchości z ciągłą gotowością do obrony: nawet światło i 'przejściowe promienie' nie przynoszą ukojenia, tylko pokazują człowieka, który już odpoczywać nie potrafi.    
    • Ten wiersz jest gęsty od obrazów i momentami niemal oniryczny - bardziej działa atmosferą oraz muzyką języka niż linearną opowieścią, co akurat dobrze współgra z tematem pamięci i utraty. Najbardziej zostają frazy, w których konkret nagle miesza się z abstrakcją ('torfowe przedramiona', 'blaszane sieroty'), bo brzmią jak próba nazwania emocji, dla których zwykły język okazuje się zbyt ubogi.  
    • @andrew dziękuję i wzajemnie, pozdrawiam :)
    • Najmocniejsza rzecz w tym tekście polega na tym, że gwara nie brzmi jak ozdobnik ani folklorystyczna dekoracja, tylko jak naturalny sposób odczuwania świata — dzięki temu obrazy mają w sobie coś bardzo pierwotnego i 'ziemskiego'. A końcówka z pytaniem 'czy Tobie nie jest zimno?' nagle wyprowadza tekst z pejzażu i robi z niego wiersz o nieobecności oraz pamięci; wtedy cały wcześniejszy krajobraz zaczyna wyglądać jak próba ogrzania kogoś samym językiem.  
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...