Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

dzieci jedzą pomarańcze
w botanicznych ogrodach subkultury
przyswajając wyładowania elektryczne

patriotycznie i pacyfistycznie
stopniowo dodajesz się do siebie
robiąc klepsydrę ze szklanki z herbatą

twoje słowa działają na mnie podprogowo
w sam środek ziemi zapuszczam korzenie
a samoloty latają wysoko

pokoje rozmawiają ze sobą
całorocznie świętując samobójstwa
i kanapa opozycyjnie odrywa sobie nogę

Opublikowano

ja osobiście ne przyłożyłabym tu jednej interpretacji, tytuł może mylić,prawda?
ale trzeba przyznać że ciekawie Ci to wyszło, nie ma co:) niektóre fragmenty są naprawde świetne, a reszta nie odbiega...

literówka: klepsydrĘ

twoje słowa działają na mnie podprogowo----gucio:)

pozdrawiam
Agnes

Opublikowano

no dobrze... ale gdyby nie tytuł to jaka byłaby interpretacja??

bo mnie bardziej interesuje utwór niż tytuł który narzuca pewne skojarzenia i większosć jedzie tym tokiem myślenia

Tera

Opublikowano

moim zdaniem tytuł zabarwia całość.
równie dobrze mogłoby być - "lubie oglądać reality shows"
jednak tytuł nadaje skrajności opisanym uczuciom, charakteryzyje je jako jednoznacznie negatywne. Chcesz wielu interpretacji? nie dawaj takich tytułow ;)

Opublikowano

nie chce jednoznacznych interpretacji

ale nie chce też takich które przychodzą po samym tytule

po drugie czy nie mam prawa lubic tego co w tytule. moze jestem jakis szajbniętym polskim pedofilem z beligijskimi korzeniami :)

czy dziecko jest dzieckiem??

tera

Opublikowano

niestety, wiersz jest tylko świetny, a powinien być "zajebisty" żeby dorównać tytułowi

jeden z najlepszych tekstów ostatnio...
(ale w almanachu powinno być jenak "lubiĘ...")

pozdr

Prosimy o uzasadnianie wyrażanych opinii.

moderator

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • byli jak wszyscy  nie dostrzegali  że świat  jest dla nich  a nie odwrotnie    a ona i on  dla siebie    długo o tym myśleli    zbyt długo  przyglądali się życiu   teraz nie czekali już  na wschody zachody  chłonęli siebie  każdą chwilą   byli i ogniem i wodą  ziemią i powietrzem    byli cudem  którego szukali  ... 8.2026 andrew   
    • „Bajkowy świat”   Tak chciałoby się powrócić w beztroski dzieciństwa czas, o drabinie lat zapomnieć i znów zaczarować świat.   Uwierzyć w żabią królewnę w płaszczu z kaczeńców i ros, na głowę włożyć donicę, by rycerz odnalazł swój los.   Iść zgładzić smoka srogiego, dłoń swej wybranki odzyskać, nie lękać się żadnych zaklęć, różą w jej oczach rozbłysnąć.   Zbudować z krzeseł i koców piękny, podniebny żaglowiec, by kraść skarby z wysp piratów, gdzie nie dotarł żaden człowiek.   Nosić w kieszeni dwa świerszcze, z kotem pogadać na płocie i poczuć osiki dreszcze w słonecznym, sierpniowym złocie.   Gdy mama z progu zawoła na obiad pachnący latem, w złotym powozie powrócić, z wyglądu – groźnym piratem.   Wspiąć się na grzbiet wielkiej chmury, co płynie białym okrętem, spoglądać na ziemię z wysoka pomiędzy gwiazd firmamentem.   Patyk zamienić w różdżkę, co wszelki smutek odgania, i z dziecięcą, dziką odwagą zasiąść z mamą do śniadania.   Czas biegnie, świat się odmienia, w lustrach twarze coraz bledsze, lecz w sercu wciąż żyją baśnie i sny najmądrzejsze, najlepsze.   Bo kiedy gaśnie dzieciństwo, nie musi umierać marzenie – kto nosi je wiernie w sercu, ten je zamienia w spełnienie.   Leszek Piotr Laskowski
    • Żyję w ciągłym strachu, jak ten liść na wietrze, że mnie dziś opuścisz, że ktoś będzie lepszy.   Żyję przestraszona przy każdym konflikcie, że już sobie pójdziesz i co dobre zniknie.   Ref: Tyle we mnie strachu i tyle pragnienia, spróbujmy zawiązać nić porozumienia.   Tyle we mnie strachu, tyle niepewności. Jak spokój odzyskać i życie uprościć?   Jak masz pójść, to pójdziesz. Wpływu na to nie mam: czy mnie w środku kochasz, czy to są złudzenia.   Ref: Tyle we mnie strachu i tyle pragnienia, spróbujmy zawiązać nić porozumienia.   Ale potrzebuję, choć dziś drżę niepewnie: ufać więcej światu. wierzyć w samą siebie.   I to może po to los nas pokierował, żebym spróbowała stworzyć się od nowa.
    • @entracte Pozwolenie i rozkaz jednocześnie. Czasem warto pozwolić sobie na taki luksus ;) jak odłożenie obowiązków i otwarcie wyobraźni. Bardzo podoba mi się fraza " pomarnuj czas", który można w dosłowności zmarnować na marzenie, ciszę czy na przerwę spektaklu życia.
    • @Stukacz bardzo udana aranżacja i świetny tekst. Pozdrawiam z uśmiechem;)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...