ja epimeteusz

[maria_bard]

nie jestem mój panie
mikrą panienką w różowym wianku na skroni
mogło być tak zabawnie przy narodzinach
o kilka mi
nut jaśniej

gdy się nie stało potrafię przed zaśnięciem
gdy księżyc ledwie srebrnawy niedojrzały
wyjąć fantazję spod rdzawej poduszki i rozum nią zagmatwać
na kilka dziennych godzin

tuląc o północy ciebie i kołdrę wokół łona
zmyślam szepty i krzyki

[maria_bard]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

....................a to

"o kilka mi
nut jaśniej"

potrzebne jak świni siodło



Też ładnie.

Ale wolę swoje. Bez sensu, bez, kurcze, talentu. ale tak mi się podoba.
Mi-nuty - poprzerywane są dla ozdoby. Każda świnia porzebuje troszkę koralików. I tak ma przechlapane.
pa...e.

[Ania_Ostrowska]

czy jesteś pewna, że "nią" jest konieczne?

[maria_bard]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Ależ, oczywiście...:-)

Minimalizm lubię gdy zerkam na wskazówkę wagi. Wierszyki niekoniecznie muszą się go trzymać.
No, chyba, że wiersz to kawałek faktury do zapłacenia;-)))

A ja sobie giczołami...:-)

Miło mi Cię widzieć i czytać tu wreszcie.
Pokaż coś swojego, co widzę gdzie indziej...
E.

[Ania_Ostrowska]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Ależ, oczywiście...:-)

Minimalizm lubię gdy zerkam na wskazówkę wagi. Wierszyki niekoniecznie muszą się go trzymać.
No, chyba, że wiersz to kawałek faktury do zapłacenia;-)))

A ja sobie giczołami...:-)

Miło mi Cię widzieć i czytać tu wreszcie.
Pokaż coś swojego, co widzę gdzie indziej...
E.

zależy, co rozumieć przez minimalizm, obawiam się, że ja się swojego już nie wyzbędę :) witaj; i mnie miło, próbowałam coś pokazac tutaj, ale mnie nie wpuściło, więc pokornie wycofałam się do poczatkujących. Ale się tutaj pozmieniało, chodzę i kręcę głową z zadziwienia

[Krzysztof_Kurc]

Podobno nie było ciebie Epimeteuszu przy otwieraniu beczki. :)
Pozdrawiam Krzysiek

[Mariusz_Sukmanowski]

To co razi w innych utworach,tu jest atutem.
"Kalectwo" kilku wersów upięte w dowcip i zamysł całości daje się połknąć bez krztuszenia .
Puszka Pandory została otwarta i nie ma sensu uciekać.
pozdr

[al_meriusz]

wiersz przeczytałem (w sumie) chętnie, ale jednak za pierwszym razem zakrztusiłem się - wersami wskazanymi przez mithotyna (zatrzymały mnie tak długo, że prawie straciłem wątek); wprawdzie nie żebym uznał frazę za zbędną, lecz jej rozdzielenie na wersy za nazbyt ciężkie - co skupiło na sobie całą moją uwagę odbierając ją zgrabnej nieco po łobuzersku ukazanej całości.
dopiero spostrzeżenie mariusza sukmanowskiego: 'Puszka Pandory została otwarta i nie ma sensu uciekać.' rzeczywiście pozwoliło mi przeczytać ten wiersz drugi raz 'bez krztuszenia'

jeśli jest to efekt zamierzony - ok - trzeba z tym 'nieszczęściem' żyć ;-)

pozdrawiam

[Konrad_Redus_Olszewski]

zbyt prywatne żeby się pod tym podpisać, ale wrócę, może jeszcze przemówi ludzkim głosem, ta bestia skarmiona wierszem ;)

[Magdalena_Blu]

Peelka jako Epimeteusz, który za namową Pandory otwiera puszkę, do swojej sięga również za sprawą namiętności. Fajny pomysł i wykonanie. Jedyne, co mi zgrzyta to "co się nie stało" - czytam bez tego i z góry nie przyjmuję, że jest konieczne:) He:)
Pozdrawiam.

[maria_bard]

Dziękuję wszystkim Państwu za uwagi. Nie wiem, czy puszka czasem nie myli się z moją zardzewiałą poduszką, ale może tak miało być. Pożyję sobie z tym nieszczęściem:-)))
Pozdrawiam. E.

[pchła_szachrajka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

pretensje do bezpretensjonalności pogrzebały momenty,
o kilka mi
nut
za daleko
na rzece kwa-kwaj ;)

[Nata_Kruk]

Podoba mi się środkowa, pierwsza gorzej wypada... to o kilka mi.. itd, hmm...
Z kończącego dwuwersu, zakopałam na dobre... "i kołdrę wokół łona",
ale zmyślanie szeptów i krzyków mówi, mówi...
Pozdrawiam.