pies pogrzebany

[Kraft_]

koniecznie teraz
przekładam na inne noce
paskudne zwyczaje serwowane w twoim menu
z puszki po drobnych ulatnia się nowe ścieranie
siebie punkt wyjścia bez napiwków
klarowny wątek kiedy chcesz mnie owinąć

szkoda palców
zastanawiające są też twoje loki
ćwiczysz na nich
diablico na wysokich obcasach
szafując aniołami
wyglancowany na wysoki połysk
podgalam pekaesy z aureolą u paska
nie dam się zwariować

nie znam komend
nie umiem szczekać na zawołanie
aportować też nie potrafię
za to wiem jak kochać

i tu jest

[Anonimowy Huzur Mirahi]

Zaiste! pogrzebać można siebie czytając takie fantazmaty.

[Kraft_]

witam anonimowy... jak to łatwo anonimowo, prawda?
napisz coś... lepiej... :)
pozdr.

[Anonimowy Huzur Mirahi]

Łatwo anonimowo? raczej trudniej niż można przypuszczać.
Albowiem jeśliś znałbyś moje imię, nie czepił byś się o to - prawda?
Dodałem anonimowy, ponieważ nie szukam dla siebie pochwał, krytyki. Nic nie mam osobistego, nie chce być indywidualny.
Mów mi nic albo nikt. hahaha
A co do twojego wierszyka, nie mówiąc już o stylu - zrodzonego z "wad" umysłowych. Dlaczego wad? nie wściekaj się tylko, ale jak to nie są błędy mózgu to musi być to czymś ultra genialnym w co wątpię, zresztą nie tylko ja, ale także JA ze wszechświatem.
Na siłę wciskając "z pralki" myślątka do wierszyku, pisać takie rzeczy to hańba.

[Kraft_]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

pozwól, że jedynie się uśmiechnę... :)