Daria

[Martencja M]

(poprawione)


Wszedł cicho do pokoju, niosąc ze sobą dwa kieliszki do wina. Po raz pierwszy w życiu nie czuł wstrętu, że wynajął przez telefon kobietę.” Przynajmniej teraz trafiła mi się naprawdę ładna i młoda”, pomyślał zadowolony i spojrzał ukradkiem na dziewczynę, siedzącą na kanapie.
Była ubrana jak większość kobiet z jej branży. Miała na sobie obcisłą sukienkę, podkreślającą ponętną sylwetkę. Usta oraz paznokcie pomalowane były na czerwono. Długie, gęste włosy mieniły się kolorem wiśni. Przyglądał się im przez chwilę, ale nie dostrzegł żadnych śladów odrostów, które zawsze kojarzyły mu się z jednym - z brakiem higieny. Nie znosił kobiet, które po farbowaniu nie wyrównywały sobie koloru. Kiedyś nawet zdarzyło mu się, z tego właśnie powodu, jedną prostytutkę wysłać z powrotem tam, skąd przyjechała, nie płacąc jej przy tym ani centa. Od tamtego incydentu nauczył się przy każdym zamówieniu bardzo dokładnie opisywać swoje wymagania.
- Nazywam się Max.- zwrócił się do niej, nalewając czerwone wino. Francuskie, półwytrawne, dwuletnie. Podając kieliszek, usiadł obok niej i bez najmniejszego zażenowania zlustrował jej ciało- A jakie jest twoje prawdziwe imię?- zapytał, podkreślając słowo „prawdziwe”, gdyż z własnego, bogatego doświadczenia wiedział, że wszystkie prostytutki wybierały sobie różne imiona lub pseudonimy, chcąc w ten sposób rozróżnić życie prywatne od zawodowego.
- Daria. – odpowiedziała obojętnie, pijąc wolno wino, jakby chciała sobie dodać otuchy.
A może mu się tylko zdawało?
Przez głowę przemknęła mu myśl, żeby zapalić świece, ale szybko zrezygnował z tego pomysłu.
- Myślę, że dobrze będzie jak pójdziemy do mojego salonu.- zaproponował, dziwiąc się sobie, ponieważ nigdy wcześniej nie zapraszał wynajętej kobiety do osobistego pomieszczenia. Przeważnie po każdym stosunku zapominał o nich, jakby nigdy nie istniały. Ale z nią było jakoś inaczej. Zaintrygowała go, ponieważ była obojętna na bieg wydarzeń. Nie zachowywała się jak inne prostytutki, które albo były wulgarne albo udawały parodię słodkiej idiotki. To właśnie pod wpływem jej chłodu czuł się jak alpinista, który wybrał się na wielką wyprawę, by wreszcie zdobyć wymarzony szczyt góry lodowej. Podniecił się przypominając sobie regułę swoich młodzieńczych lat, kiedy zaliczał panienki jedną po drugiej, że zimna kobiet była niepodważalnym synonimem wulkanicznego seksu
Przeszli do niedużego pokoju, który całkowicie wyrażał jego osobowość, nie był ani ciepły ani romantyczny. Ascetyczne umeblowanie, w połączeniu z białymi ścianami sprawiało nieodparte wrażenie pustki. Ale i tak go lubił. Był całkowicie jego, co do tego nie było żadnej wątpliwości.
Bez ceregieli podszedł do niej i szybkim ruchem zdjął sukienkę, która odsłoniła kształtne piersi. Nieduże i zadziorne. Ciekawe, jak smakują, pomyślał, po czym poprowadził ją do łóżka. Nie czekając na nic, zdjął szybko swoją garderobę i przeszedł od razu do akcji.
Pieścili się nerwowo. W swoich ruchach przypominali bardziej zwierzęta niż ludzi. Dzielone przez nich chwile dalekie były od określeń z rodzaju intymność, bliskość, ciepło. Poruszali się szybko. Wsłuchując się w jej nierówny oddech, czuł, jak coraz bardziej zapadał się w swojej nieświadomości, pragnąc tylko jednej rzeczy - rozkoszy. Wbite palce w jego skórę spotęgowały jego doznania, sprawiając, że jego pchnięcia stały się głębsze. Nie przejmował się, że mogły zadać ból. Myślał egoistycznie. Najważniejszy był jego orgazm i kiedy wreszcie go osiągnął z wielką satysfakcją spojrzał na dziewczynę. Jednakże w jej oczach nie dostrzegł żadnej błogości. Uświadomił sobie, że była ona bardzo daleko od tego, czego niedawno doświadczył.
Po krótkim wahaniu podjął decyzję, że nie zostawi jej w takim stanie. Przede wszystkim chciał, żeby mówiła innym koleżankom, że miała kiedyś jednego klienta, który sprawił, że była dla niego kobietą a nie tylko dziwką, że rozbudził uśpione rozkosze, że był naprawdę świetny, doskonały, po prostu niezapomniany. Taak, tego właśnie pragnął.
Mijały minuty, a ona stawała się coraz bardziej rozpalona, nieobecna. Widać było, że tej nocy poczuje się dobrze. Zaczęła nerwowo przyciskać się do jego ciała. Jej biodra poruszały się niepewnie w górę i w dół, a z każdą minutą te ruchy stawały się coraz intensywniejsze. Położyła swoją rękę na jego dłoni i zaczęła prowadzić go po swoich punktach lekko wzdychając, aż w końcu zaznała rozkosz. Spojrzał na nią i uśmiechnął się. Jej wzrok był tym razem błędny oraz oszołomiony. Wiedział, że nieczęsto to się zdarzało. Oddychała nierównomiernie.
- Może teraz napijesz się wina? – zapytał, wciąż gratulując sobie okazanej wspaniałomyślności
- Chętnie - odpowiedziała krótko.
Od razu wyczuł w jej głosie, jak starała się ze wszystkich sił powrócić do wcześniejszej, opanowanej postawy. Zapewne przypominała sobie teraz o tym, jak jej nie wolno ulegać emocjom, angażować się. Musiała pamiętać, że była tutaj w pracy, a nie na jakieś romantycznej randce ze swoim ukochanym.
Poszedł po nową butelkę, która od paru godzin chłodziła się w lodówce. Wracając do pokoju, jeszcze raz ukradkiem spojrzał na nią. W świetle księżyca, które nieśmiało dostawało się przez białe firanki, wyglądała jak zjawa. Jej włosy leżały na ramionach w wielkim nieładzie. Pierwszy raz od wielu miesięcy miał znowu ochotę, aby zagłębić swoją dłoń w kobiecych włosach, a potem pojeździć palcem po idealnie stworzonej linii ciała, ale na odgłos jego kroków odwróciła się w milczeniu. I te jej nieduże piersi…
- Proszę oto twój kieliszek.
- Dzięki.- po czym dodała - Do której mnie wynająłeś?
- Do 10-tej rano – odparł spokojnie.
- To co chcesz robić do 10-tej? – zapytała wolno - Może chcesz jakiś pikantniejszy numerek?
- Nie, na razie nie chcę - odpowiedział, kładąc się obok niej – ale za to opowiesz mi coś o sobie.
- Niestety nie mam o czym.
- Zawsze jest „o czym”.
- Ale nie w moim życiu.
Zamilkli. Postanowił, że nie będzie wymuszał na niej presji. Jak przyjdzie jej ochota, to mu wszystko opowie, a jeżeli nie, no to się rozstaną i zapomną o sobie. Jednakże to czekanie sprawiło, że zamiast wyznań pojawiło się zmęczenie, któremu ulegli, zasypiając głębokim i zasłużonym snem.

Obudził się wcześnie. Jeszcze za oknem panowała ponura szarość. Spojrzał na zegarek. Była ósma. Odwrócił głowę w kierunku, gdzie ostatnio leżała Daria. Nie znalazł tam jej, ponieważ stała już od dłuższego czasu przy oknie. Paliła papierosa. Była w dalszym ciągu naga. Przyglądał się jej przez moment i ponownie poczuł, jak jego członek przyjemnie nabrzmiewa. Nie mógł zaprzeczyć, iż nadal go podniecała.
- Nie wiem, czy mogę u ciebie palić… – powiedziała cicho, sprawiając, że nie wiedział, czy te słowa były pytaniem, czy tylko czystym stwierdzeniem.
- Pal spokojnie – zachęcił ją.
- Pamiętasz, jak mnie wczoraj wieczorem prosiłeś, abym opowiedziała ci coś?
Potwierdził głową, nie wypowiadając przy tym ani słowa.
- Moja historia będzie krótka i brzydka, jak brzydkie jest życie. Ale jeśli cię nadal interesuje, to ci ją opowiem.
Nie zaczęła od razu. Najpierw zgasiła papierosa, który zakończył swój żywot przy samiutkim filtrze, po czym sięgnęła po paczkę, leżącą na kredensie koło kryształowej patery. Wolnym ruchem wyciągnęła następnego i zapaliła.
Opowiadała sucho i treściwie, jak wyjechała z wioski z nadzieją, że w wielkim mieście wszystko się jej poukłada, gdyż była młoda i atrakcyjna,. Jak zmuszona była do szukania pracy, bo jej wszystkie oszczędności zniknęły po pierwszej wpłaconej racie za studia wieczorowe. W jaki sposób dostała od znajomej numer do pewnego klubu nocnego, do którego zadzwoniła, pojechała i … zaczęła tańczyć przy srebrnej poręczy.
Potem jej relacje szybko zmieniały obrazy, że pewnego dnia przyszedł do niej szef i zapytał, czy by nie zechciała pójść do pewnego gościa. Mówił o tym, że dobrze jej zapłaci, że facet nie jest zboczony i inne takie pierdoły. Długo nad tym się zastanawiała i tak jak okazja czyni z człowieka złodzieja, tak też i ta propozycja uczyniła z niej kurwę. Nie mogła na siebie patrzeć w lustrze, ale jednocześnie nie potrafiła z tego zrezygnować. To było jak nałóg. Na szczęście opanowała się, kiedy została wyrzucona ze studiów i wtedy powiedziała stanowczo dość! Już nigdy więcej…
Zaczęła swoje życie od nowa. Chodziła od jednego biura pracy do drugiego. Każdy prosił, aby zostawiała jakieś podania oraz życiorysy i jeśli coś znajdą, to zadzwonią do niej. Długo czekała, ale telefon milczał. Już miała się poddać i wrócić tam skąd przyszła, kiedy w gazecie znalazła ogłoszenie.
Po długich rozmowach dostała w końcu pracę kasjerki w supermarkecie, ale musiała się przyznać, iż była ona straszna. Nie dość, że człowiek zarabiał tam małe pieniądze, które i tak nie wystarczały do końca miesiąca, to jeszcze traktowali go gorzej niż bezdomnego psa. I mimo że prowadziła tzw. normalne życie, to nadal nie mogła na siebie patrzeć w lustrze. W końcu po półrocznym upodleniu przy kasie, nie mając ani grosza ze swoich wcześniejszych oszczędności, powróciła do swojej branży. Już od ponad dwóch lat spędza wieczory z każdym klientem, którego jej zlecą.
Kiedy skończyła, zaciągnęła się papierosem i na pewien czas przytrzymała dym w płucach. Max przez cały czas nie poruszał się. Tak naprawdę to nie wiedział, co jej odpowiedzieć. Zastanawiał się, czy powinien jakoś wyrazić swój żal, czy lepiej zostawić ją osamotnioną. W końcu jego wahania przerwał niewyraźny głos Darii, przypominający o tym, że czas się już kończy.
- Jest dziesiąta. Muszę iść. Czy dasz mi ustaloną kasę?
- Oczywiście. Już ci ją przynoszę.
Poszedł do przedpokoju i wyciągnął z szuflady pieniądze. Kiedy wrócił, zauważył, że była już kompletnie ubrana. Zaciekawiło go, czy rano zmyła z siebie ostatnie dowody ich wczorajszych uniesień, czy też nadal tkwiło w niej jego nasienie?
- Proszę oto i one. Jak chcesz możesz je przeliczyć.
- Nie trzeba - odparła obojętnie, jakby nie miało to najmniejszego sensu, a przecież zaczęła sprzedawać się właśnie z ich powodu.
Ubrała się w płaszcz i jeszcze na do widzenia spojrzała na niego, jakby miała coś do powiedzenia, ale żadne słowo nie padło z jej ust. Odeszła, zamykając za sobą cicho drzwi. Przez pewien czas nie uczynił żadnego ruchu, jedynie wpatrywał się uporczywie w miejsce, gdzie jeszcze niedawno stała kobieta, do której poczuł słabość, a której w ogóle nie znał.
Odwrócił się od drzwi i wszedł do swojego salonu. W powietrzu w dalszym ciągu czuło się dym z papierosa oraz zapach ich wczorajszego seksu. Już miał wziąć sobie długi prysznic, kiedy jego oczom ukazała się nieduża, zgnieciona kartka. Podniósł ją z ziemi i zlustrował szybko, po czym skierował się do łazienki, zapominając o wszystkim.



„Laura 653-…”

[Martencja M]

Mam nadzieję, że nie dostanę ostrzeżenia za wybraną przeze mnie tematykę. :()
Nie ukrywam, iż się trochę tym stresuję.

Zaniepokojona
Martencja

[natalia]

najważniejsze części kobiecego ciała= ?!? i to napisala kobieta? no nie wiem jak Ty, ale ja sobie np głowę cenię bardzo wysoko, czyżby sukienka ją przysłaniała? aleś niefortunny zwrot wybrała, może to zmienić?

Włosy miała długie, zadbane i posiadały interesujący odcień wiśni. = dziwnie brzmi to włosy miała i posiadały, może lepiej "... zadbane, w odcieniu wiśni" lub posiadające kolor wiśni, ale w ogóle pomysł posiadających coś włosów wydaje mi się trochę nietaki.

Ucieszył się z tego powodu, ponieważ nigdy nie znosił kobiet, które farbowały sobie włosy i z braku czasu albo estetyki, nie wyrównywały sobie odrostów, które zawsze kojarzyły mu się z jednym - z brakiem higieny. = ojej, przecież do 3/4 zdanie to brzmi jak zaprzeczenie poprzedniego, ucieszył się, że miała farbowane, bo nie lubi kobiet, które włosy farbowały...
proponuję coś w stylu: Ucieszył się, gdy nie spostrzegł śladów odrostów, które kojarzyły mu się z brakiem higieny. chociaż i tak to zdanie jest dziwne :)

ani centa=? a to gdzie my jesteśmy? (my jako obserwatorzy danej scenki)


Jedno jest pewne: jest zimna, a więc będzie ostra” przemknęło mu przez głowę, po czym zrezygnował z pomysłu zapalania świec, gdyż zdał sobie sprawę, iż nie były one potrzebne. = kobyła straszna wyszła, może by tak ją podzielić na zdanka?


To gdzie "to" robimy? = albo ona jakaś nieśmiała, albo niedoświadczona, albo co, bo brzmi to dość śmiesznie, to "to" oczywiście, poza tym, chyba "zrobimy", bo jak narazie tylko rozmawiają.


która nieskromnie odsłoniła kształtne piersi= ojejku to sukienki potrafią się zachowywać skromnie?... jak dla mnie to słowo psuje całe zdanie.

Aby szybko, aby ja, moje ciało.= hmm, może brak mi wyczucia, ale to zdanie chyba nei brzmi najlepiej i nie do końca oddaje to, co autorka chciałą w nim przekacać...


bezwarunkowe skurcze = przepraszam, ale to brzmi tak naukowo, że aż śmiesznie w tym momencie

bardzo daleko od tego, co niedawno = od tego, czego doświadczył a nie co

że rozbudził uśpione rozkosze, że był dobry =dobry?! chyba świetny, doskonały, niezapomniany! ten facet marzy o tym, żeby ona mówiła, iż był dobry? no nie wiem, mnie to nie przekonuje

nieskontrolowana = znów neimal naukowe, suche stwierdzenie... i do tego nawet nie wiem, czy to nie neologizm jakiś, coś może być niekontrolowane, ktoś może się zachowywać nie kontrolując się, ale hm, aż sprawdzę w słowniku... no i nadal nie wiem, jest skontrolowany, czyli nieskotrolowany chyba też moze być, ale myślę, że to się odnosi do np ruchu, jakiejś czynności a nie do osoby...

zaznała orgazm.=... ? ten wyraz się odmienia

ale za to opowiedz mi coś o sobie= za co? i chyba nie opowiedz, a opowiesz

atrakcyjna, jak zmuszona = atrakcyjna kropka i od nowego zdania

Potem jej relacje szybko zmieniały obraz = relacje zmieniały obraz? i do tego jeden?

Potem było jeszcze raz i kolejny i następny. - co było?! ja wiem, ale ze zdania to nie wynika

Nie dość, że człowiek zarabiał tam krocie= heh, chyba nieporozumienie jakieś... jak się mówi, że ktoś zarabia krocie tzn bardzo dużo :)

daje dupy każdemu = a po co tak ostro i brzydko? nie rozumiem, jak to się ma do reszty


czy lepiej zostawić osamotnioną = co zostawić? ją?

Czy możesz dać ustaloną kasę? = czy możesz!? co za prostytutka pyta, czy może otrzymać kasę?


dopowiedzenia = do powiedzenia

nieznaną słabość, a której w ogóle nie znał = trochę to nieznanie się wybija, może by zmienić?
.........................................................................................................................

no koleżanka trochę musi jeszcze popracować nad formą, pisać, pisać i pisać :)
wiesz Martencjo, temat nie jest zły, ale nie najlepiej go podałaś, z pewnością mogłabyś poprawić to i owo, moje sugestie bardziej się czepiają fundamentalnych błędów, czy też gramatycznych, ale i polotu mi tu brakuje, a ten wypracować musisz sama.
Ćwicz, pisz, słuchaj dialogów między ludźmi, żeby nie były one tak sztywne, czy wymuszone w opowiadaniach, no i nie bój się żadnych tematów :)

Serdecznie pozdrawiam
Natalia

[Martencja M]

Ufff, gorąco się mi zrobiło. Cóż, wstyd mi ,aż uszami wychodzi...

Przepraszam za swoje okropne błędy, gramatyczne, językowe itp. Człowiek pisze i wydaje mu się, że wszystko jest nawet dobrze...ale cieszę się, że ktoś otworzył mi oczy. Rzeczywiście jak spojrzałam na powyższe uwagi Pani Natalii, to zaczęłam zastanawiać się, czy nie usunąć opowiadania.

Ale może zostawię, żeby inni wiedzieli, jak nie powinno się pisać :)
(Proszę nie traktować tego, że chcę się tym w jakiś sposób chwalić. Proszę mi wierzyć, że strasznie biję się z myślami, co do tej decyzji...i może ją wkrótce zmienię)

Co do centów, to mam z tym problem, bo mieszkam w Berlinie i niestety waluta jest inna niż w Polsce..

Dziękuję Pani bardzo za wszystko. I biorę się ostro do roboty (jeżeli coś tutaj zdziała... :)). Myślę, że na dłuugi czas nie będę zaśmiecać serwisu swoją twórczością.


Pozdrawiam Panią i wszystkich czytających ten post.

Martencja :)

[natalia]

czyli cent zrozumiały, pewnie, że teraz może być :)
Martencjo, jak najbardziej zamieszczaj tu swoje twory, pomożemy je dopieścić :)
aha, no i jaka pani?! Natalia jestem :)
cieszę się, jeśli mogłam w czymś pomóc, do następnego!

Serdecznie pozdrawiam
Natalia

[Leszek_Dentman]

Nie waż się usuwać! Popracuj nad nim, dopieść i nanieś poprawki. Zyczę cierpliwości. A centa bym się nie czepiał. Ten zwrot jest i był dość powszechny w języku potocznym nawet za czasółw komuny.

[asher]

Pod przedmówcami podpisuję się obiema...

[Martencja M]

Cóż, nie pozostaje mi nic innego, jak zakasać rękawy i do roboty...
Myślę, że w najbliższym czasie opowiadanie będzie inaczej wyglądać :).

Pozdrawiam
Martencja

[PiątaPoraRoku]

no cóż , ja tak się zajęłam sensem opowiadania ze umkneły mi wszystkie niegramatyczności i inne braki wytkniete przez przedkomentatorów ... mnie w kazdym razie podobało się.. bardzo...

[Martencja M]

Cieszę się. Ja właśnie udoskonalam powyższą wersję, ale niestety przedłuża się to z powodu egzaminów...Ale mam nadzieję, że wkrótce zakończę i będzie lepiej.

Pozdrawiam Cię gorąco i dziękuję Ci za te słowa... :)
Do usłyszenia
Martencja

[Martencja M]

Wreszcie udało mi się poprawić moje powyższe opowiadanie.
Myślę, że teraz wygląda trochę lepiej.

Pozdrawiam wszystkich.
Zmęczona egzaminami -
Martencja

[asher]

Martencja ma potencjał, ale czasu mało - jak ja :(((

[Martencja M]

O rany aż zarumieniłam się. Nie wiem czy ze wstydu, czy z zadowolenia.... :)

Niestety studia przed świętami zawsze utrudniają. (w szczególności, jak trzeba duuużo ćwiczyć na wiolonczeli :))

Pozdrawiam Ciebie gorąco
Zapracowana Martencja