Na warcie życia

[wiersze_z_szuflady]

Spotykaliśmy się tygodniami

dłonie przeplatały się jak struny

usta za ustami podążały

szeptem mówione obietnice arkadii

 

Piątek po dziesiątej randka

miała być udana

głos ciepły przechodzi w chłód

zapada wyrok

 

            Wyprowadzam się

            od codzienności mej szarej uciekam

            na odległość to bliskości negacja

            nie zamierzam do Ciebie wracać

 

            Pracuję od rana do wieczora

            na pełen etat

            dni wolne z rodziną spędzam

            nie mam czasu na uczucia

 

Po tygodniu rozpaczy

w mieście głośno się rozchodzi –

ona wciąż w okolicy

gdzieś się pierdoli

 

Znalazła sobie innego fagasa

fundatora sponsora kutasa

po chuj jej poeta

teraz ma mitomana!

 

Wszyscy przyjaciele mówili –

uważaj, ona znana z takich historii

sama nie wie, czego chce od życia

dziwna infantylna i dziecinna

 

Zostałem sam

na warcie życia

swe rozgoryczenie zapijam

w tonach łzy me wylewam

 

Przysięgam sobie –

to był ostatni raz…

[Leszczym]

@wiersze_z_szuflady ;)) Wiersz zasługuje na nieco więcej niż szuflada ;))

[wiersze_z_szuflady]

@Leszczym Dlatego trafia na łamy portalu, dziękuje za opinię ;)

@Leszek Piotr Laskowski@Grahamoza@Posem@lb_szto@Poet Ka Dziękuję za odwiedziny, poświęcony czas i reakcje :)