Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

czasami pragnę zniknąć
schować się w ciemnej uliczce
zbyt ciemnej
by ktoś odważył się szukać
tak mrocznej
byś nie pomyślał że warto

na uboczu
przewracać stronice życia
po cichutku
płakać nad świata niedolą

z pokorą do garści zbierać
rozbite kawałki marzeń
i po prostu
czekać na cud

Opublikowano

Tak, masz rację Roklinie... chociaż czasami wydaje się, że nie mamy na tyle siły, żeby się wynurzyć po raz kolejny i działać... ale tylko się nam tak wydaje...
Dziękuję za wgląd i refleksję :)

Pozdrawiam

Janina

Opublikowano

Dziękuję Sylwestrze za "całkiem niezły wiersz". Bardzo wiele to dla mnie znaczy. A peelka może kiedyś zrozumie. Czasami na początku wybieramy z pośpiechu lub rozpaczy błędną drogę. Ale zwykle potem przychodzi zastanowienie...

Pozdrawiam

Janina

Opublikowano

Uwagi Naty jak najbardziej do wzięcia, wiersz nabierze lekkości. Zastanowiłabym się nad celowością wersu "płakać nad świata niedolą". Najbardziej mi zgrzyta, nie chodzi o to, że źle jak kogoś wzruszają sytuacje innych ludzi, tylko że peelka przedstawia się jako płaczliwą osobę, a to zmniejsza jej wiarygodność. Może warto znaleźć jakiś ekwiwalent, albo zrezygnować. Decyzja autorki:)
Pozdrawiam.

Opublikowano

pragnę zniknąć w ciemnej uliczce
by ktoś nie odważył się szukać

schowana w mroku
przywracam życiu strony
po cichutku
płaczę nad światem w niedoli

z pokorą zbieram
kawałki rozbitych marzeń
i czekam z pełnymi cudów
garściami


Joasiu, zwyzywaj mnie, ale nie mogłam się oprzeć fantazjom na temat Twojego wiersza. Dlaczego?
Po pierwsze primo:
opuściła mnie wena i pewnie to jest przyczyną, że mieszam w nie swoim
Po drugie primo:
dławiły mnie w wierszu bezokoliczniki (7) + imiesłów czasownikowy w tytule;
Po trzecie primo, okroić nieco z dopełniaczówek;
Po czwrte... chyba jakoś płynniej.

Dlatego podzieliłam sobie wiersz na to, co peelka pragnie i na to, co jej się spełnia/ w założeniu jej chceń, oczywiście.
Darujesz? Pliiis.
Serdeczności zostawiam, Grażyna
:)


Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Stukacz podobno miłość ma dodawać skrzydeł, piosneczka super:) 
    • @Leszek Piotr Laskowski  pieknie ujęte Pozdrawiam 
    • @Sylwester_Lasota dziękuję

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      @Anastazja1 dzięki serdeczne  
    • Brylantowy dzwoneczek w głosie małej Zuzanny. W białej sukni, czółenkach. Delikatny rys twarzy. Starców lgnięć nie zapraszaj, niech usiądą za wodą. Dwa anioły jej strzegą, koronkowej łzy welon. Dwoje sobie ślubuje. Co w ogrodzie się kryje? Innym dąb i lentyszek króluje, a im wierność do miłości, co wszystko wybacza i nie rani. Dla nich miód i wesele. Losy wyzwań na szali.      
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        @Jacek_Suchowicz, długo się zastanawiałem co odpowiedzieć na Twój komentarz, bo, w sumie, to się z Tobą zgadzam, ale... No właśnie, było jakieś ale, które nie dawało mi spokoju, a którego jakoś nie potrafiłem ubrać w słowa, aż w pewnym momencie odpowiedź przyszła do mnie sama. Pozwolę ją sobie tutaj w całości zacytować:   1 Kierownikowi chóru. Synów Koracha. Psalm. 2 Słuchajcie tego, wszystkiego narody, nakłońcie uszu, wszyscy, co świat zamieszkujecie, 3 wy, niscy pochodzeniem, tak samo jak możni, bogaty na równi z ubogim! 4 Moje usta wypowiedzą mądrość, a rozmyślanie mego serca - roztropność. 5 Nakłonię mego ucha ku przypowieści, przy dźwięku liry wyjaśnię mą zagadkę. 6 Dlaczego miałbym się trwożyć w dniach niedoli, gdy otacza mnie złość podstępnych, 7 którzy ufają swoim dostatkom i chełpią się z ogromu swych bogactw? 8 Nikt bowiem siebie samego nie może wykupić ani nie uiści Bogu ceny swego wykupu 9 - jego życie jest zbyt kosztowne i nie zdarzy się to nigdy - 10 by móc żyć na wieki i nie doznać zagłady. 11 [Każdy] bowiem widzi: mędrcy umierają, tak jednakowo ginie głupi i prostak, zostawiając obcym swoje bogactwa. 12 Groby są ich domami na wieki, ich mieszkaniem na wszystkie pokolenia, choć imionami swymi nazywali ziemie. 13 Bo człowiek nie będzie trwał w dostatku, przyrównany jest do bydląt, które giną. 14 Taka jest droga tych, co ufność pokładają w sobie, i [taka] przyszłość miłośników własnej mowy. 15 Do Szeolu są gnani jak owce, pasie ich śmierć, zejdą prosto do grobu, serca prawych zapanują nad nimi, rano zniknie ich postać, Szeol ich mieszkaniem. 16 Lecz Bóg wyzwoli moją duszę z mocy Szeolu, bo mię zabierze. 17 Nie obawiaj się, jeśli ktoś się wzbogaci, jeżeli wzrośnie zamożność jego domu: 18 bo kiedy umrze, nic z sobą nie weźmie, a jego zamożność nie pójdzie za nim. 19 I chociaż w życiu sobie pochlebia: «Będą cię sławić, że dobrześ się urządził», 20 musi iść do pokolenia swych przodków, do tych, co na wieki nie zobaczą światła. 21 Człowiek, co w dostatku żyje, ale się nie zastanawia, przyrównany jest do bydląt, które giną.   To jest PSALM 49 z Księgi Psalmów, zacytowany z Biblii Tysiąclecia.     Pozdrawiam  
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...