Przejesiennić

[Anna_Para]

obiecałeś mi październik bez paździerzy.
niech tak będzie. i już nie chcę wiele więcej.
w listopadzie - niech się kornie maj uleży.
kwiaty rosną zawsze, wszędzie - brzmi w piosence.

jakoś trzeba przejesiennić melancholię.
cóż poradzić - wstaje w nas jak żagiel ciszy.
w samotności rozkazuje na bezdomność,
w parze - daje kąt wśród miękkich polnych myszy.

tylko bądź mi dobry, znawco melancholii,
powrotniku z drugiej strony matki ziemi.
jak na wiosnę kochasz jasny kwiat magnolii,
tak mnie przytul z chryzantemą wśród jesieni.

2.10.2012.


Piosenka z cytowaną frazą:

www.youtube.com/watch?v=dpJ1GP60R9k

[Oxyvia]

Bardzo ładny i tradycyjny wiersz o jesiennej melancholii z ulubionymi przeze mnie rymami, rytmem, melodią, neologizmami, nastrojem. Super.

[Grażyna_Kudła]

jak na wiosnę kochasz jasny kwiat magnolii,
tak mnie przytul z chryzantemą wśród jesieni.


Zakończenie sprawia, że odbieram jak modlitwę do stwórcy, który daje życie i zabiera. A zabiera młodych i tych u schyłku.
I z tym pewna myśl: Bóg jak ogrodnik, usuwa z ogrodu nie tylko zwiędłe kwiaty, wycina też te najpiękniejsze.

Twój wiersz, Aniu, chociaż o melancholii, wprawił mnie w niepokój.
I tak działa poezja w której czuje się bicie serca.

Zgrzyta mi tylko: "rozkazuje na bezdomność"

Pozdrawiam serdecznie
:)

[Rihtik Stempelek]

Anno.. ano przejesienniłaś.. chryzantemami złocistymi w kryształowym wazonie stojącym na fortepianie :) http://jesienny-pan.w.interia.pl/piosenki-jesien/zlociste_chryzantemy.htm

http://www.youtube.com/watch?v=nV3OUoW2-u4

kwiatów domem Ziemia będzie
maj odwieczny zapanuje
rozplenią się ślicznie wszędzie
człowiek jak Bóg kwiat miłuje

:)

nie jest gorszy od człowieka
nie zabiera nic nikomu
to Szatana wina wielka
że ubywa kwiatów w domu

:(

[Anna_Para]

Grażko,

dziękuję bardzo. Ech... "zgrzyta Ci" to, co jest takim ... smaczkiem, chwytem: licentia poetica;)

No, trudno.

Twoja interpretacja tyleż mnie zadziwia, co zachwyca. Jest przepiękna.

KłAniam się cieplutko,

Para:)

[Anna_Para]

Stempelku,

dzięki piękne za nawiązania. Pozdrawiam,

Para:)

[Anna_Para]

Oxyvio,

dziękuję, pozdrawiam,

Para:)

[aluna]

Aniu potrafisz targnąć emocjami czytelnika !
Piękny nastrojowy wiersz , i do tego ta piosenka woj!
Serdecznie !
Ja

[Kaliope_X.]

Anno,
wiersz ma wyjątkowy klimat. pogodzenie się z tym, co musi być "wielkie", mimo, że już przekwita, odchodzi w kolejny październik, maleje. trwa, ale daje świadomość zanikania. mimo tego, również pewną obietnicę, skoro kwiaty rosną zawsze, wszędzie ...
dla mnie to również prośba o spokój, z zaakceptowaniem teraźniejszości, skierowana do tego, który "obiecał", choć ta obietnica, to ciche pożegnanie, którego peelka ma świadomość.
dlatego trzeba przejesiennić melancholię. wszystkie odczucia, zwątpienia, nadzieje, spokoje i niepokoje, mieszczą się zawsze w nawracających jak pory roku, odradzających się powoli, w swoim czasie, po swojej "stronie" - kwiatach. jak "mawiał" Mały Książę: "kwiaty mają w sobie tyle sprzeczności..."
ale, niech peelka pamięta - kiedy brzmi piosenka, zawsze może być maj...

o warsztacie można tylko z zadowoleniem pomilczeć. zresztą, podpisuję się pod słowami Oxyvii :)
natomiast treść - to po prostu klasa. więcej nie trzeba.

pozdrawiam serdecznie,
Kinga.

in-h.

[Lilka_Laszczyk]

Jesień w twoim wierszu smutna i nastrojowa. Ale piękna też, jak pojedyńcza chryzantema ( najładniej wygladają własnie te pojedyńcze)
Sformułowanie ...daje kąt wśród miękkich polych myszy... jest zaskakujące i faktycznie kojarzy się z czymś bardzo ciepłym i bezpiecznym. Podoba mi się!
Pozdrawiam Aniu!
Lilka

[Nata_Kruk]

Anno, Twój wiersz przypomniał mi, z powodu myszy, "Koncert jesienny" śpiewany przez Magdę Umer, dla mnie, najlepsze wykonanie.!
A treść. można się nią chyba delektować, bo jak inaczej... Pozdrawiam.

"tylko bądź mi dobry, znawco melancholii,
powrotniku z drugiej strony matki ziemi.
jak na wiosnę kochasz jasny kwiat magnolii,
tak mnie przytul z chryzantemą wśród jesieni.". . . . :)

[cezary_dacyszyn]

jak zazwyczaj jak zazwyczaj jak zazwyczaj :-)
Jedyna uwaga jak Grażynowa ... ;-)

[Anna_Para]

Alunko,

jeśli udało mi się wpłynąć na emocje Czytelniczki - cała przyjemność po mojej stronie.

Cieplutko,

Para:)

[Anna_Para]

Kaliopku,

tak pięknie interpretujesz, że poruszasz na nowo strunę, która "zrodziła" wiersz. To bezcenne.

Pozdrawiam wdzięcznie i cieplutko,

Para:)

[Anna_Para]

Lilko,

to jeden ze sposobów na melancholię.
Od kilku lat nie cierpię jesieni. Na przekór nastrojowi - ten wiersz.
Przyznam, że prawdziwsza i bliższa autorce jest poprzednia "Jesiennica":)

Bardzo się cieszę, że odgadujesz "przeciwwagę", którą stanowi miękkość w zarysowanej przestrzeni.

Cieplutko,

Para:)

[Anna_Para]

Nato,

trafnie odgadujesz klimat i inspirację. To właśnie te klimaty:)

Cieplutko i sennie,

Para:)

[Anna_Para]

Cezarku,

"jak zazwyczaj"... To miłe.

Odpowiem podobnie jak Grażce:

jeśli w tradycyjnej formie pojawi się "coś" niepokojącego,
pewnie ma specjalną funkcję. Sądzę, że warto się temu przyjrzeć.

Dziękuję i cieplutko pozdrawiam,

Para:)

[lena2_]

lubię niezmiennie, melodyjność Twoich wierszy:)miłego

[Anna_Para]

Lenko Druga,

bardzo się cieszę i w związku z tym cieplutko pozdrawiam,

Para:)

[Agnieszka_Horodyska]

Bardzo lubię takie wiersze, a właściwie - bardzo lubię taki wiersz :) Pięknie płynie, podsuwa obrazy i wrażenia zmysłowe - dziękuję :)
Pozdrawiam!