Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



1. Szanuje sie komentarz który jest czymś poparty
2. Nie słucham każdych pierdół jakie się do mnie mówi
3. Pana komentarz był niedorzeczny o czym już napisałem...
4. Inni nie mają problemu z komentowaniem moich wierszy i polemiką kiedy się z czymś nie zgodze...
5. Przekaz nie musi być dla każdego - jeśli Pan tego nei rozumie prosze tak napisaća nie stosować niedorzeczne podchody że pisze coś czego nie ma - to są Pańskie wnioski i Pańska interpretacja które są dla mnie śmieszne
6. Dygresja na temat pseudonimu jest nie na miejscu i powienien zrobic z tym cos moderator. Jestem tu dłużej od Pana. I inni wiedzą dlaczego mam taki pseudonim a nie inny...
Obraża mnie Pan a ja tego nie robie... wiec troche wiezej kultury

Napisał Pan jeszcze jedn komentarz

1. Nie wszystko musi być nowatorskie
2. Niektóre słormuowania w tym wierszu są nowatorskie - co nie znaczy że cały wiersz musi taki być - co świadczy o tym że Pan zwyczajnie sie czepia

Tera
Opublikowano

o ho ho.. Panie B. :)))

Terciu.. wyszedł ci ładny snujący się obłędnie po nici czasu kawałek poezji..
słowo za słowem przyspieszałam z moim sercem próbując je dogonić
tak biło
słowem myślą słowem myślą

nie muszę chyba dopowiadać że wrażenie zrobił
wracam do niego :)

pozdrawiam
Emilka

Opublikowano

zmylił mnie tytul, caly czas nie moge się przyzwyczaić żeby się nimi nie sugerowac;)
spodziewalam się czegoś lekiego, a tu bum:P

hm jest wiele fragmentów wprost cudnych, jak dla mnie :

sny szukają mnie same
a zegary tańczą namiętnie
zrzucając z siebie minuty


albo

ilość marzeń nazwałbym nacją
w stanie omdlenia
stojąc na wadze


to moje ulubione:)

oczywiście nie wsyztko rozumiem pewnie, ale to sprawa drugoplanowa.

jak zwykle nieźle, nieźle Tereuszu:)

buziaki

Agnes

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Berenika97 to się w głowie nie mieści jak dobry wiersz spłodziłaś tak nie przesadzam mnie zamurowało świetne metafory lekko napisane w tej ponurej scenerii nocy twego miasta. Mocna dojrzała poezja oszczędna w słowa a jednak niosąca ze sobą przejmujący dynamizm:   „Okna ryglowane ciszą. W dusznej bliskości mebli świat urywa się na progu. Noc - woda bez brzegu.”   Czyż tylko ta zwrotka nie daje pełni twojego przekazu?  sam tytuł jest dramatyczny Próg jest to słowo wielowątkowe. Doskonałe do filozoficznych rozważań jak przejście w świat intymny lub pozostanie w tajemnicy.  Ty nas wpuszczasz dajesz nam swoje ego:   „Wyżyma zmęczenie z koszuli. Liczy, ile ciepła dzień zabrał tym razem.”   po czym kończysz rezygnacją:   „Może wreszcie zatonąć.”   Ale czy napewno o te jednoznaczne zatonięcie chodzi? czy nie puszczasz do nas oka i czytelnik tonie ale w swoich myślach bo po cóż by było:   „On przynosi w kieszeniach cudzy wzrok i lepki kurz - nalot na spojrzeniu. W czterech ścianach zdejmuje twarz. Ostrożnie. By nie przerwać siebie."   ostrożnie przenosić swoje spostrzeżenia by zdejmując z siebie maskę uważać by nie obsypać codziennym kurzem wnętrza swojej intymności. To daje nadzieję na nowy dzień.    wiersz oniryczny a jednak do bólu realny z jego zapalnym migotaniem:   „Latarnia miga trzeci dzień. Ktoś przestał zgłaszać. Miasto pulsuje jak stan zapalny.”   i z nigdy nie zasypiającymi ulicami.   No no koleżanko                                 chapeau bas        
    • Taki los masz, ile z siebie dasz mówił dziadek, kiedy ludzie byli twardsi od ziemi.   Kto rano wstaje, ten dłużej się martwi.   Od mieszania herbaty nie zrobi się słodsze życie, ale człowiek lubi mieć wrażenie, że coś robi.   Gdzie cienko, tam pęka, najczęściej w środku.   I jeszcze: nie noś wody w sitku, nie proś świata o litość, nie wracaj tam, gdzie już cię nie ma.   Ludowe mądrości są jak stare płoty. Krzywe, spróchniałe, ale wciąż trzymają jakąś granicę przed nocą.
    • @Annna2 „To nic. Jek spsik i śpsiyw. Tajskno am Boże.”   umiesz zaczarować. Twoje słowa rozczulają i na długi pozostają w pamięci. I już wiem po co tu przyszedłem. Koisz mi serce i sprawiasz że marzę. Dziękuję za Twoją poezję.  Nic więcej nie jest mi potrzebne.    „Nic to. Sen mi się przyśnił i śpiew. Tęskno mi Boże.”
    • Maju, bajam i Maja bujam
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...