SONET

[Antoni Slawbicki]

Ach usta twoje, usta twe szalone
Zamykam oczy i widzę wciąż płoną
Mniej już wyraźniej za czasu zasłoną
Usta ponętne, gorące, czerwone

Dzień był to zwykły, słońce go zbudziło
Lecz bliżej kresu fakt ów miał zdarzenie
Gdy nastąpiło dwojga ust zbliżenie
Na pożegnanie chwil spędzonych miło

Poszłaś w kierunku, ja w przeciwną stronę
Wiedziony myślą, że mój czas nadchodzi
Czując się królem, jakbym miał koronę

Świtu nie było, lecz ranek co brodzi
Bezładny, szary, nadzieje stracone
Tego co pali, nic już nie ochłodzi

[aluna]

Dla mnie Antoni ,odnośnie formy skałdnia i przekaz wyrazisty!
Sonety są trudnym przekazem ,bo to poezja z....!
Ale poeta podołał ,,,
Powiało klasycznie ,,i dobrze !
Pozdrawiam!
+

[Wawrzynek]

Sadzę, że Autor się nad utworem napracował.
Nie jest to mój, ani sadzę, współczesnie preferowany styl....dlatego mija się z moim odbiorem. Zbyt archaiczny.

[M._Krzywak]

Zbyt wysoki ciężar - napisać dobry sonet to dar. Panu się nie udało - nie dość, że banały, to jeszcze powtarzane (swe, twe, usta, usta itd - nie ma jakiś zamienników?).

A to już absurd:

"Poszłaś w kierunku, ja w przeciwną stronę

Świtu nie było, lecz ranek co brodzi

Tego co pali, nic już nie ochłodzi"



Tylko pod herbatkę.

Pozdrawiam.

[Bajadera]

Autor nie udźwignął utworu.
post powyżej: "Autor się napracował"- moim zdaniem- wcale. powtórzenia, bezsensowne zdania, banały....do dopracowania, albo kosz.
pozdr.

[niejadalny]

typowy na tym łechtaczkowym portalu