W moim szkicowniku

[Kaliope_X.]

czasem jestem Don Kichotem, tańczę z wiatrakami
w szczerym polu, Małym Księciem też jestem, czasami
szukam róży, wypatruję planety na niebie,
kiedy nieraz ją odnajdę, czy tam jesteś? nie wiem

czy już byłam, czy być muszę po trochu królewną,
leśną nimfą, ćmą pstrokatą, ale czy na pewno
w złotej rybce mnie odnajdziesz, może w skrzydle ptaka?
jaka jestem kiedy milczę, gdy czas makiem zasiał?

nienadeszła, albo przeszła, zmyślna, strojna, ładna,
którą łatkę czas mi przypiął - "każda" czy też "żadna"?
bywam damą i łasuchem, biedronką z kropkami,
kiedyś byłam calineczką, a tak między nami

co się stało, gdzie w tej bajce twoja postać cudna?
z babim latem mnie przegnałeś, takie było nudne,
czasem tańczę z Don Kichotem, wiesz? między wersami
mogę jeszcze ciebie kochać - lecz tylko czasami.

(26.05.2012)

[Rihtik Stempelek]

Po pierwszym wczytaniu plusłem... Nie wiem co zrobię po kolejnym :) Na szczęście czy nieszczęście zarazem, nie mam warunków by coś innego... niż plus postawić :)

[Sylwester_Lasota]

bardzo urokliwy wierszyk :)
pozdrawiam i do poczytania :)

[aluna]

Między bajki wstawiłaś swoje....!
Ale ...pięknie ,,,czekaj ,,,a będzie niebawem !
Serdecznie !
Hania
+

[NOWA]

Świetny! Czyżby nowa odsłona? jeśli tak to bardzo udana.
Pozdrawiam:)

[Kaliope_X.]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Rihtiku, dziękuję za chęć "kolejnego" czytania... i za reakcję po pierwszym. cieszy mnie Twój pozytywny odbiór. uśmiech również :)

in-h.

[Kaliope_X.]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

dziękuję serdecznie za poświęcony czas! bardzo mnie cieszy "urokliwy".

pozdrawiam z uśmiechem,
in-h.
:)

[Kaliope_X.]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Haniu, niechaj by to "niebawem" nawet za niewidocznym zachodem... ale niech! :) dziękuję za Twój niegasnący optymizm. a "pięknie" - to bezcenna pochwała!

kłaniam się,
in-h

[Kaliope_X.]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

każdy wiersz odsłania nas na nowo, przez każdorazowo inne w międzywersach spojrzenie czytających :) pięknie dziękuję za "świetny"! to dla mnie zaszczyt.

kłaniam się z pozdrowieniem,
in-humility.

[Rihtik Stempelek]

W wyniku drugiego wczytania doszło do zainspirowania.. :)

roztańczona bajecznie
w szczerym polu czasami
znajduje w sobie różę
której brakuje księcia

nie wie wówczas czy była
wie że będzie szczęśliwa
nie z saskiej porcelany
laleczka Calineczka

odnajdzie ją jej godny
utraci czas znaczenie
stanie się mu jedyna
a on dla niej jedyny

:)

[Kaliope_X.]

pięknie mi życzysz, Rihtiku, a ja serdecznie dziękuję... cóż, póki co lubimy się z Don Kichotem ;)

bardzo dziękuję za kolejny wgląd, Twoja inspiracja dała mi wiele radości!

wdzięcznie,
in-h.

[szarobury]

Kaliope, kolejny cudny wiersz, chociaż gdzieniegdzie chyba załamuje się rytm. a wiatraki służą do walki. Do tańca są wilki :) Zapluszam oczywiście i pozdrawiam ciepło :)

[Kaliope_X.]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Szarobury, bardzo dziękuję za czytanie kolejnego wiersza oraz za Twoje uwagi. "cudny" to motywacja na przyszłość :)
tak, są załamania, przemyślane - w tym wierszu rytm wyznaczają połamane skrzydła wiatraków, przecinające ciszę szczerych pól, dotknięte zębem czasu, wyszczerbione gdzieniegzie, z którymi wiatr hula poniewczasie.. forma miała służyć treści. rymy i rytm dobrałam w pary - taniec w pojedynkę nie daje przyjemności. "przechodzące" wersy, na które mi zawsze zwracasz uwagę, to również tego konsekwencja. taniec z wiatrakami to bajka, jak cały wiersz - zależy od wiatru... raz jest nieregularny, gdy wieje, za chwilę rytmiczny, gdy cisza, a on kołysze się w belkach czteroramiennych :)

mogę zapisać w rytm spokojnego pola, ale czy będzie szczere? na przykład:

czasem jestem Don Kichotem, tańczę z wiatrakami
w szczerym polu, Małym Księciem jestem też, czasami
szukam róży, wypatruję planety na niebie,
kiedy nieraz ją odnajdę, jesteś tam? dziś nie wiem

i już rytmiczniej, ale nie chcę :) wiesz, że dla mnie data pod wierszem ma jeszcze inne znaczenie. na przekór niej, w tym - nie tańczę z wilkiem, nawet jeśli przegnał mnie z babim latem. w mojej bajce nie ma już walk, dlatego na przekór, tylko z wiatrakami chcę tańczyć.

szkicownik jest dobrym miejscem. mogę wymazać wilka, jeśli tylko się pojawi, ale na szczęście - zapomniałam, jak go narysować :)


kłaniam się wdzięczna zawsze za Twoją obecność. pozdrawiam ciepło!
in-humility.

[Bolesław_Pączyński]

Ciepły uroczy wiersz płynie jak ballada aż trzeba zapluskać:)

byłaś jak poranna mgiełka, jak na trawie rosa
Jak rusałka roztańczona z kwiatami we włosach
bo ty byłaś moją muzą i moim natchnieniem
uleciałaś jak wiatr polny- dziś jesteś wspomnieniem

Pozdrawiam weekendowo, serdecznie:)

[Kaliope_X.]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

pięknie, Bolesławie! dziękuję za uśmiechnięte wierszowanie :) zawsze masz w zanadrzu miłą niespodziankę...

uleciała, lecz na chwilkę, wróci pewnie znowu,
teraz puszcza rzekom wianki, gdy będzie gotowy,
od uśmiechów odpocznieniem wnet go z wiatrem chwyci -
nowy wiersz ci podaruje, wspomnieniem nasyci.


pozdrawiam równie serdecznie, wdzięczna za "balladową" pochwałę :)
in-h.

[Baba_Izba]

W wierszu przeplatają się postaci z bajek, powieści, świata zwierząt.
Tak samo przeplatają się w nim marzenia i niespełnione nadzieje.
A jednak peel na coś czeka, na coś ma nadzieję, choć mała szansa na zwycięstwo, na osiągniecie celu. Jednak walczy, czerpie siłę z piękna wewnętrznego i i otaczającego go świata.
Nie muszę dodawać, że mi się wiersz podoba.
Z pozdrowieniami
- baba

[Anna_Para]

Już wiem, że "nienadeszła" to forma imiesłowowa, z czystym sumieniem pluskam, cieplutko pozdrawiam,

Para:)

[Kaliope_X.]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Babo, zawsze wyczytujesz to, co najważniejsze. Tak właśnie jest. Tamte nadzieje uleciały jak łatki czasu - nienadeszłe, zmyślne, porwane w babie lato. Jednak walka ma sens, dopóki trwa. Tylko czasami jeszcze Don Kichot porywa w tango... całkiem poza absurdem, między wersy...

Bardzo mnie cieszy "upodobanie" wiersza! Kłaniam się niziutko.
pozdrawiam,
in-h.

[Kaliope_X.]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Tak, Anno :) i przy tej nienadeszłości pozostaję. serdecznie dziękuję za zainteresowanie wierszem. i mam czyste sumienie, jeśli Twoje takie właśnie :)

kłaniam się niziutko, pozdrawiając,
in-h.

[Lilka_Laszczyk]

Kaliope,
Już to kiedyś napisałam, ale jeszcze raz powtórzę...
Twoje wiersze (ten również ) pociągają świeżością i szczerością. Miło się je czyta z jakimś takim zauroczeniem.
Najbardziej podoba mi się trzecia zwrotka.
Człowiek może być tym kim zechce w zalezności od potrzeb chwili sytuacji czy nastroju. I wtedy nieistotne jest jak postrzegają go inni ludzie.
Pozdrawiam wieczorowo
Lilka