Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

"ba-ła-mu-ci zło-tym o-kiem
la-wi-ru-je na-pu-szo-ny
w cie-płej gle-bie
wy-kieł-kuj-e
roz-kwie-ci się słońc mi-lio-nem"


Rytm jak nie wiem a potem siada. Czyżby niechcący? Wart dopracowania.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Dzięki, szczerze mówiąc, to wydawalo mi się interesujące takie nagłe zastopowanie tempa (zakończenie wirowania), jednak po Twojej uwadze i ponownym przemysleniu, doszłam do wniosku, że to zbyt krótki tekst, na to, by zastosować zmianę rytmu.
Poprawiłam, jestem przekonana, że tak jest lepiej, dziękuję, pozostaję wdzięczna, pozdrawiam
- baba
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Tak Magdusiu, wiatr daje poczucie wolnosci!
Powiewa i rozsiewa! Ten mniszek jest bardzo plenny! Gdzie się ruszysz - on: na trawnikach, w parkach, na łąkach, przy drodze,
prawie wszędzie! Lubię patrzeć na mlecze! Chyba każde dziecko miało kiedys wianek z mleczy na głowie. A mama mówiła: nie dotykaj
rękami oczu (białe 'mleczko')!
Serdeczne heeej!
- baba
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Dzięki, szczerze mówiąc, to wydawalo mi się interesujące takie nagłe zastopowanie tempa (zakończenie wirowania), jednak po Twojej uwadze i ponownym przemysleniu, doszłam do wniosku, że to zbyt krótki tekst, na to, by zastosować zmianę rytmu.
Poprawiłam, jestem przekonana, że tak jest lepiej, dziękuję, pozostaję wdzięczna, pozdrawiam
- baba
Ja osobiście teraz czuję się czytając jak ten wiatr. Dziękuję :)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Poprawiłam, jestem przekonana, że tak jest lepiej, dziękuję, pozostaję wdzięczna, pozdrawiam
- baba
Ja osobiście teraz czuję się czytając jak ten wiatr. Dziękuję :)
Dziękuję, to Twoja zasługa; dobra rada! O to chodziło? Też to czuję!
Heej! :)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Myslę, że będzie Ci ładnie z tym astrowatym kwiatkiem, który jak mu się dokładnie przyjrzeć, jest miniaturą astrów tych jesiennych.
Dziękuję serdecznie, pozdrawiam
- baba

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Lemert   Motyw zimy nie jest tu tylko porą roku, ale gestem - próbą osłonięcia świata przed tym, co zbyt bolesne i zbyt szybkie. Piękny obraz matki okrywającej biedę dzieciny własnymi dłońmi - jest w nim bezradność, ale i ogromna czułość. Podoba mi się. :) 
    • @Alicja_Wysocka Przytulę. :)
    • @Trollformel   Bardzo zmysłowy wiersz, który działa bardziej zapachem i ruchem niż opowieścią. Podoba mi się ta dwuznaczność słowa "winna" i metafora wina -gdy kobiecość nie jest tu dosłowna, tylko fermentująca, pełna napięcia i delikatnego ryzyka. Szczególne jest ostrzeżenie, by nie potrząsać butelką - czytam je jako apel o uważność wobec kruchego wdzięku i namiętności. :)
    • niech świat wysławia się niewyraźnie (zabawnie by było: źle usłyszał własne słowa, przekłada je na język przedmiotów – i rano ludzie, zamiast pantofli wzuwają kartofle)! po co nam wiedza, efekty odkryć, zdobycze nauki? chcę wyruszyć z tobą w świetlistą krętaninę (deklaracja tyleż czysta, co trącąca anarchizmem!), gdzie nie będzie się liczyć z przeszłością, dobrze? zatem patrz: uśmiechnięci opuszczają czarne muzea. jesteśmy w tym tłumie. na następnej ulicy czeka nas baśń: nieco nadpróchniały drakkar o falujących na wietrze strzępach żagli, pękata bestia spoczywająca na grzbiecie przeogromnego ptaka. wsiadaj, proszę. i lecimy na Księżyc, bo przecież można to zrobić, byle na wstrzymanym oddechu. z zawodu jestem celowniczym, więc umiem nawigować nawet z zamkniętymi oczami. bez problemu wylądujemy na Morzu Spokoju. ileż tam magii! naturalny satelita okazuje się być olbrzymim repozytorium pamiętników i zarazem teatrem, gdzie wystawiane są sztuki na podstawie niechcianych wspomnień. patrzymy, czytamy. oskórowywanie widm, skalpowanie cieni. pamiętaj to tylko baśń. więc przepracowujemy... przyszłość.
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Wiem :) Dlatego też się uśmiechałem w pierwszym komentarzu.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...