Dom po niebo

[Bronisław Jaśmin]

Wpierw pójdziemy odwiedzić stare zakamarki,
odpukane chodniki, ciosany rytm słońcem.
Muchy dobijają się do nieba, częściej w porze deszczu,
jakby to miał być sygnał wstępowania w chmury,
to trwa krócej niż znalezienie do pary
czasu ze sznurowadłem.

Od kiedy pamiętam ślę w świat wiadomości,
co z tego, że nimi są kroki, bo ręce dobrały się
jakimś cudem w dwójkę, ale trudniej jest z ziemią,
bo nie można tu leżeć za nic i za kogoś.

Nie omieszkałem mierzyć skrupulatnie nieba,
zostawię te wytyczne, następni się wzorując
na nich wzniosą dom.

[Wściekły Azot]

Gdzieś u Ciebie ciągle czai się arcydzieło. Poczekamy.

[Mirosław_Niewierszyn]

W moim odczuciu, trudny, ale daje się wychwycić interesujące fragmenty.