Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Grażynko, piękne i mądre to Twoje dumanie. Dziękuję.
Strach jest wszędobylski, wciska się nie proszony i nie tylko tłumi dobre odruchy, ale skrzętnie maskuje złe, perfidne zamiary - np. ze strachu przed zdemaskowaniem słabości człowiek zakłada maskę buty i za nic nie umie wykrztusić "przepraszam, moja wina", idzie w zaparte najczęściej niszcząc nie tylko siebie ale i innych.

Światu są potrzebne "świetliki".

Cieplutko pozdrawiam z buziakiem :-)
Krysia



Opublikowano

Dla mnie tytuł tytuł i jeszcze raz tytuł. Mógłby być spokojnie dobrym mottem poetyckim. Wiersz podoba mi się interpretowany jako apel o "ludzki odruch" w relacjach pomiędzy ludźmi w ogólności.
Pozdrawiam.

ps. Odblokuj "plusownik" , wygląda na to że zablokowany.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Gdybybyśmy w kontaktach kierowali się "ludzkimi" odruchami, mniej byłoby pogardy i nienawiści - ludzkie odruchy wypływają z miłości bliźniego.

Dziękuję Janie :)))

Serdecznie pozdrawiam -
Krysia

ps w moim rozeznaniu "plusownik" działa...nie wiem, dlaczego miałeś problem.
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


cieszę się, że puenta trafiona. a "wypominki"? cóż? to taki "twór" od wypominania...może jakoś strawisz?

dziękuję jak zawsze pięknie, Cezary :-)

serdecznie pozdrawiam -
Krysia
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


pięknie tereso, zaczynam żałować, że nie było mnie w Polsce na Środę Popielcową, to taka piękna sprawa:))
Tak, to piękna sprawa. Cieszę się, że już jesteś :)))
Dziękuję.

Cieplutko pozdrawiam -
Krysia

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • w starym domu gdzie wiatr toczy boje niemowlę śpi a męczy się bardzo nogi mu marzną coś w kącie  skrzypi sny dobudowują sobie bajkę coś dostaje coś mu zabierają kocyk się zsuwa w wody głębiny pusta pierś nie chce dać pożywienia trudno oczy otworzyć coś sięgnąć jeszcze trudniej krzyknąć tak doniośle żeby się odstało to szaleństwo   w końcu z jedynego parapetu na dechami pokrytą podłogę spadł wymęczony wojną kwiatek i rozbił ciszę energią dźwięku ta z niemowlaka głos wydobyła co się połączył z kroplami deszczu rodzic się zerwał i pies kudłaty wespół przybiegli mu na ratunek w ostatniej chwili tuż przed ulewą ktoś zamknął okno ktoś wziął na ręce   nikt nie pochylił się nad doniczką gdzie połamany leżał bohater
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Witam - fajnie że wciąga cicho do owego koła - miło że się podoba - dzięki -                                                                                         Pzdr.zadowoleniem. Witaj - miło Czarku że czytałeś  i zostawiłeś komentarz - dziękuję -                                                                                                                     Pzdr.                                                                                                                     
    • @Robert Witold Gorzkowski  lubię  Jego sonety. Ten mnie uwiódł o miłości którą ktoś pogardza nie chce i jednocześnie się dziwi, dlaczego pomimo to ta miłość kocha.   Nie wiem Robert nie wiem, czasem wydaje mi się, że możemy a może tylko mi się wydaje?  Bo dziś tak trochę my ludzie się  "ślizgamy"?    dziękuję
    • @Czarek Płatak Tak, to istota daru przekonywania, świetnie ją uchwyciłeś, dzięki !!
    • @Poet Ka Jorik się uśmiecha, bo on już nic nie musi. My musimy jeszcze wypić za jego zdrowie... :)   Szklanka do połowy. Pij, póki czujesz ten smak. Jutro jest piaskiem.   Pozdrawiam
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...