Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Obejrzałem obie części, nie da się ukryć - sympatycznie na pewno było.
Niektóre osoby z widzenia mi znane rozpoznałem oczywiście, tylko w drugiej części
kilka razy zaczynałem od początku i zrozumiałem jedynie .... "przyjechał do nas ze Szczecina";
ale kto ...niestety, nie dane mi było odczytać uchem:)
Gratuluję gospodarzom
i pozdrawiam

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Ano, oglądaliśmy i doszliśmy do wniosku, że nie wszyscy poeci powinni czytać swoje wiersze. Poza tym klimat przepełniony poezją i skupieniem. Cieszymy się również, że niektóre poetki nie tracą czasu i myślą o poezji w wymiarze epoki, co widać po pięknych kreacjach ciążowych i szczęściu na twarzy. Gratulujemy tandemowi Dudków i cieszymy się z nimi z przyjścia wkrótce na świat małego poety, lub poetki, który(a) godnie przejmie pałeczkę po rodzicach poetach.
GRATULACJE ! :)
Opublikowano

Niniejszym pragnę podziękować za zaproszenie na tę wyjątkową pod każdym względem uroczystość. Podzielam (w pełni zasłużone) pozytywne opinie oraz podziwiam zaangażowanie i pracę Organizatorów. Było naprawdę pięknie! Cieszę się, że mogłam być z Wami :)

Dorota Jabłońska

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Aaaaaa.... tak nieśmiało śmiałem przypuszczać :)
Miło poznać zacnego orgowicza.
Dziękuję
Już niedługo na stronie : www.portpoetyckichorzow.onet.blog.pl ukaże się galeria zdjęć, więc już nie będzie problemu z rozpoznaniem autorów.
Pozdrawiam :)
Opublikowano

mnie tam nie szkoda, ale może następnym razem ;)

impreza przerosła moje wyobrażenia i znów dostarczyła masę wrażeń. Bardzo się cieszę z możliwości spotkania z ludźmi dotąd znanymi z internetu. Wielkim plusem Portu jest to, że nie zawęża grona gości do jednej grupy towarzyskiej i wychodzi naprzeciw piszącym na różnych forach poetyckich. Bez rywalizacji, w serdecznej atmosferze wzajemnego poszanowania słuchamy się nawzajem, jednym słowem: magia. Zapewne to Twoja magia, Basiu :) Sztygarka wspaniała, daje nieograniczone możliwości dla rozrastającego się Portu.

buziaki, bardzo dziękuję :))
Podziękowania dla Jacka i Włodka

/b

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Beatrycze :D
Sama się dziwię, że przy tak niewielkich środkach finansowych można zorganizować tak dużą imprezę kulturalną. Klimat tworzą ludzie. Pięknie różnimy się między sobą i cudnie łączymy na Porcie.
Tak, Sztygarka stanęła na wysokości zadania i za to im dzięki. Już trwają przygotowania do następnej edycji. Szukamy sponsorów, ustalamy program... Brakuje nam kogoś, kto zająłby się stworzeniem strony internetowej i jej obsługą, bo nasz blog jest dość ograniczony. Przy tak dużym rozmachu trzeba wziąć się szybko do pracy, więc każda pomoc jest na wagę złota.
Jeszcze raz dziękuję za Twoją obecność i wiele wyrozumiałości :)
Pozdrawiam serdecznie.
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Beatrycze :D
Sama się dziwię, że przy tak niewielkich środkach finansowych można zorganizować tak dużą imprezę kulturalną. Klimat tworzą ludzie. Pięknie różnimy się między sobą i cudnie łączymy na Porcie.
Tak, Sztygarka stanęła na wysokości zadania i za to im dzięki. Już trwają przygotowania do następnej edycji. Szukamy sponsorów, ustalamy program... Brakuje nam kogoś, kto zająłby się stworzeniem strony internetowej i jej obsługą, bo nasz blog jest dość ograniczony. Przy tak dużym rozmachu trzeba wziąć się szybko do pracy, więc każda pomoc jest na wagę złota.
Jeszcze raz dziękuję za Twoją obecność i wiele wyrozumiałości :)
Pozdrawiam serdecznie.

zapytam kolegę, zobaczymy :)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Beatrycze :D
Sama się dziwię, że przy tak niewielkich środkach finansowych można zorganizować tak dużą imprezę kulturalną. Klimat tworzą ludzie. Pięknie różnimy się między sobą i cudnie łączymy na Porcie.
Tak, Sztygarka stanęła na wysokości zadania i za to im dzięki. Już trwają przygotowania do następnej edycji. Szukamy sponsorów, ustalamy program... Brakuje nam kogoś, kto zająłby się stworzeniem strony internetowej i jej obsługą, bo nasz blog jest dość ograniczony. Przy tak dużym rozmachu trzeba wziąć się szybko do pracy, więc każda pomoc jest na wagę złota.
Jeszcze raz dziękuję za Twoją obecność i wiele wyrozumiałości :)
Pozdrawiam serdecznie.

zapytam kolegę, zobaczymy :)
sperrrr ! trzymam kciuki :D
Opublikowano

Gratuluję i fajnie, że można Was na youtube :)
Chorzów tak daleko...

Basiu czy na spotkaniu był Mariusz Rakoski? Może tak mi się tylko przewidziało?
Bardzo lubiłam jego komentarze i ...

Pozdrawiam serdecznie - Jola.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Berenika97 Chyba każdemu zdarzyło się rozpaść w obliczu niesprawiedliwości świata...to łatwo może pochłonąć. Ciekawy temat wiersza. Pozdrawiam
    • @Nata_Kruk Ona, znaczy ta dróżka, jest tam stale, do dzisiaj :)    Dobranoc - gwiazdki na noc  

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

                      @Andrzej P. Zajączkowski,  @Rafael Marius   dziękuję :)                                   
    • Nie jestem pewien, czy ona nadal tutaj mieszka, a więc przy każdej okazji kiedy muszę tędy przechodzić towarzyszy mi cichy strach przed jej spotkaniem, przed spojrzeniem jej oczu, albo może głównie przed odbiciem się w jej źrenicach. Nie ma w tym też wiele z patetyzmu - od jakiegoś czasu męczą mnie ataki kołatania serca, a boję się, że minięcie jej na chodniku w optymistycznym scenariuszu odebrałoby mi przytomność, a w gorszym, autentycznie zaszkodziło mojemu zdrowiu (w najoptymistyczniejszym - zabiło). Z racji tego, od miesiąca dawkuję leki przeciwkrzepliwe, a w maju mam ustalony termin ablacji. Ablacja. Lekarz tłumaczył mi - jest to zabieg, w którym pacjentowi wprowadza się do tętnicy specjalne urządzenie, wędruje nim aż do serca, a w sercu małymi impulsami pobudza się kolejne fragmenty przedsionków. W momencie, kiedy któryś fragment, sprowokowany impulsem, wywoła migotania, taki fragment bezlitośnie się zabija, na przykład wymrażając go ciekłym azotem. Pacjent w trakcie całej operacji zachowuje pełną przytomność. Uznałem, że jest w tym coś okropnie poetyckiego, to rozrzedzanie krwi, wkłuwanie się w tętnicę (udową!), wędrówka do serca, wymrażanie wadliwego serca. Lekarstwem jest zabicie feralnego fragmentu, wymrożenie go, aż martwe zostawi jedynie nieaktywną bliznę pośrodku zdrowo działającej tkanki. Czy w tym nie ma chociaż jednego wiersza? Jest. Myślę, że jest ich cały tomik - dlatego tak smuci mnie, że nie jestem ich w stanie napisać. Po zabiegu przeznaczony jest czas na obserwację, a więc może w ciągu tych paru dni spędzonych na szpitalnym łóżku znajdę czas, żeby to wszystko ubrać w słowa. Zapamiętam tam dodać, że robię to dla niej, że z naprawionym sercem, pierwsze co zrobię, to pójdę na jej ulicę, a ona, w pięknym majowym słońcu, przejdzie na drugą stronę ulicy.
    • @monon  Powyższy wiersz jest jak scena z thrillera. Czuć ogromne napięcie, duszność. Utwór opowiada historię o wstąpieniu na drogę zemsty, ale zamiast konfrontacji otrzymujemy skradanie się myśliwego do zwierzyny.    Punktem kulminacyjnym jest ujrzenie przez podmiot śpiących "Maleństw". W tym momencie w kobiecie coś pęka. Przecież była martwa. Miała być wyrokiem. A jednak... płacze. Wcale nie jest martwa. Żyje. Zemsta przestaje być koniecznością. Głód odwetu zaspokaja przekonanie, że rachunki zostaną wyrównane, choć może nie za ziemskiego życia. Z mojego subiektywnego punktu widzenia warto byłoby wyeksponować fragment:  

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        - poprzez stworzenie kontrastu między nagrodą a karą dla "Wielkiego Niedźwiedzia". Zestawienie w stylu: "ognie piekielne - miód na moje serce".   Ogromnie doceniam zakończenie, ostatnią strofę + ostatnie zdanie. Strofa jest pieśnią - antykołysanką - dla dzieci ku przestrodze, ku zachowaniu czujności wobec nawet najmniej niepokojących dźwięków.   A jednak: - brzmi mało uroczyście. Gdyby tak zacząć tę strofę od "oto"? Przykładowo: "Oto pieśń lasu. Wsłuchajcie się (...)".    Zdanie: - to taki podpis, ostateczna deklaracja zejścia ze "ścieżki zemsty".    W tym zwieńczeniu słowo "droga" sprawia wrażenie zbyt ogólnikowego. Skoro mieliśmy "polowanie na zwierzynę", to może warto skorzystać z tego motywu i zamienić "drogę" na "łowy"? "To ja i mój koniec łowów"? - Podmiot widzę właśnie jako boginię łowów - Dianę z łukiem, dziką, nieokiełznaną, nie do zatrzymania, która zstąpiła na ziemię w celu ukarania tego, kto ośmielił się jej ubliżyć.   Ten wiersz jest znakomicie skomponowany - narracyjnie poprowadzony "filmowo", a Autor inteligentnie kształtuje słowem opowieść tak, by w ramach poezji nie odpłynąć w stronę roztkliwionego sentymentalizmu. Utwór jest ukończony. Moje propozycje to nie poprawki, ale alternatywy, na które warto zerknąć choćby po to, by upewnić się, że niczego zmieniać nie trzeba :D 
    • @Dawid Morawski Naprawdę dobra wypowiedź. Bardzo ciekawa interpretacja. I po części na pewno zgodna z zamysłem wiersza, a po części pewnie też własna. Dziękuję serdecznie za ten komentarz. Ogólnie dużo ostatnio pisałem o tym, jak szkodliwe są według mnie normy płciowe oraz estetyka kawaii/anime, ale w zbiorze, z którego pochodzi ten wiersz, tematów poruszałem znacznie więcej.   Tutaj zdecydowanie (jak zwykle) zaznaczyłem, iż szczerość i autentyczność są zdecydowanie ważniejsze niż przystosowanie do sztywnych, bezsensownych norm, kiedy współczesny świat próbuje na siłę wcisnąć wszystkich w bardzo nieliczne i zarazem wąskie kategorie.   Jeszcze raz dziękuję serdecznie i pozdrawiam.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...