zanikanie świata

[Oxyvia]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Bolku, dziękuję serdecznie za przepiękny komentarz wierszowany, jak zwykle, a także za pochwalenie wiersza! :-)
I ja także pozdrawiam majowo.

[Staszek_Aniołek]

to i ja dołożę trzy grosze.
to wszystko jak ze zdjęciami staroci...
przedmioty są wieczne, tylko ludzie się przewijają.
pozdrawiam serdecznie
Anioł.

[Oxyvia]

Staszku, dziękuję za miły wpis i cieszę się z wizyty nowego Gościa. :-)
Czy przedmioty są wieczne? Nic nie jest wieczne, ale wiele przedmiotów "żyje" znacznie dłużej niż ich wytwórcy oraz właściciele. To prawda.
Odpozdrawiam serdecznie.

[olga fil]

Świat się kurczy i może dlatego coraz bardziej przecieka przez palce. Wspaniała rozmowa z Twardowskim. Pozdrawiam autorkę.

[Oxyvia]

Olgo, bardzo serdecznie dziękuję za interpretację i pochwałę, i - przede wszystkim - za przywołanie mnie obok Twardowskiego! :-)
I miło mi widzieć nowego Gościa pod moim wierszem.
Pozdrawiam.

[Wilcza Jagoda]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

w tym wszystkim jest światełko w tunelu, bo..
zdążysz pokochać... a to daje szanse na pamięc wieczną :)))
cmook,
PS, dziś ksiażeczka dotarła, po południu bior sie za czytanie, dzieki, ściskam mocno za cudowną dedykację!!!!!
Sasza!!!!

[Oxyvia]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Witaj, Saszeńko! Dzięki za komentarz.
Widzisz, ja nie chciałabym pamiętać mojego świata po śmierci. Właśnie dlatego, że za bardzo go kocham. Gdybym pamiętała wszystko, czym tu byłam i żyłam, wszystko, co tu przeżyłam i zostawiłam,co ukochałam i stworzyłam, i do czego już nigdy nie mogę wrócić - byłby to dla mnie wieczny koszmar.

Fajnie, że książeczka dotarła. Teraz pozostaje mi tylko życzyć, żeby Cię nie zanudziła. :-)

Buziaki!
Oxy.

[Ran_Gis]

- jesteśmy, i wychodzimy z powietrza.. i nie kombinujmy co dalej.

za napisane dzięki Ran

[Oxyvia]

Ran, fajnie, że wpadłeś - dzięks. :-)
Jasne, że nie jesteśmy w stanie "wykombinować", co dalej - to przekracza nasze możliwości. Ale to nie znaczy, że nie możemy się zastanawiać nad tym, co byśmy chcieli, a czego nie po śmierci. (Takie nasze "pobożne" życzenia - czemuż by nie?). :-)

[złamane skrzydło]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Witaj, Saszeńko! Dzięki za komentarz.
Widzisz, ja nie chciałabym pamiętać mojego świata po śmierci. Właśnie dlatego, że za bardzo go kocham. Gdybym pamiętała wszystko, czym tu byłam i żyłam, wszystko, co tu przeżyłam i zostawiłam,co ukochałam i stworzyłam, i do czego już nigdy nie mogę wrócić - byłby to dla mnie wieczny koszmar.

Fajnie, że książeczka dotarła. Teraz pozostaje mi tylko życzyć, żeby Cię nie zanudziła. :-)

Buziaki!
Oxy.
ale on pamiętać będzie o tobie....

[Oxyvia]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Witaj, Saszeńko! Dzięki za komentarz.
Widzisz, ja nie chciałabym pamiętać mojego świata po śmierci. Właśnie dlatego, że za bardzo go kocham. Gdybym pamiętała wszystko, czym tu byłam i żyłam, wszystko, co tu przeżyłam i zostawiłam,co ukochałam i stworzyłam, i do czego już nigdy nie mogę wrócić - byłby to dla mnie wieczny koszmar.

Fajnie, że książeczka dotarła. Teraz pozostaje mi tylko życzyć, żeby Cię nie zanudziła. :-)

Buziaki!
Oxy.
ale on pamiętać będzie o tobie....
Ale bardzo krótko - dopóki żyć będą ci, którzy mnie znali. :-)

[Judyt]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

I jeszcze jest taki tytuł: "Nie tylko z tego świata jesteśmy". :-)
Ale tak naprawdę po śmierci nas nie ma. Bo nie możemy już być ludźmi - istotami materialnymi, żywymi, takimi jak teraz, nie możemy już być matkami i ojcami, i dziećmi, i tak dalej, i nie możemy już być tutaj na Ziemi, w naszych domach, i nic naszego tworzyć, i niczego stąd kochać, bo nie ma tam materii. Nie możemy tam być po prostu. Może być tylko zupełnie coś innego.
I bardzo dobrze, bylebyśmy nie pamiętali tego, co było tutaj. :-)
Serdeczności.

To jakby się zgadzał ten podtytuł, ale chyba tylko on, bo reszta zależy od wiary
w kogo i jak wierzymy. Serdecznie Oxywio.