Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

W moim domu
myśli
pojedynczo na palcach
przemykają się w kąty znajome
i ciepłe

nie ma dachu
jest wiatrak
i słowa na wietrze

jest źródło i strumień
od nieba do ziemi
przesiąkniętej deszczem

jest morze zieleni
a gdy księżyc w nowiu
kołyszą się wiersze

Opublikowano

"gdy księżyc w nowiu
kołyszą się wiersze"

Bajeczne zakończenie ładnego wiersza.
Pozdrawiam.

Opublikowano

wiesz, że bardzo lubię twoje wiersze, może dlatego że w każdym, odnajduję jakieś własne przemyślenia a poza tym, piszesz prosto a jednocześnie bardzo poetycko:)pozdrawiam

Opublikowano

Podoba mi się. Nic bym chyba nie zmieniała.
Chyba, że ten "dom" to ma być coś konkretnego, np. świat marzeń lub rodzinne strony, albo po prostu przyroda, czy też nasz piękny kraj - jeśli chciałaś coś konkretnego nazwać przenośnie "domem", to na razie nie widać, co to miało być.

Przypomina mi się piosenka śpiewana przez Hannę Banaszak: "W moim magicznym domu". :-)

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Elizo - rzeczywiście staram się pisać tak, żeby ten, kto nie obcuje na co dzień z poezją - znalazł coś dla siebie i zrozumiał o co chodzi. Sama lubię taką poezję - czystą i klarowną. Nie jestem typem intelektualisty i nie rozumiem bardzo wysublimowanych metafor, stąd taki a nie inny język moich wierszy. Miło mi, że lubisz i że zauważyłaś. Pozdr. a

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Migrena przyjaciele są potrzebni:)
    • O, co - piżama tam aż... i po co?    
    • @Poet Ka   Poe:)   serdeczne dziękuję:)         @Benjamin Artur   opisałem ten stan  jak najlepiej umiałem.   bardzo dziękuję:)       @andrew   fajny Twój koment:)   bardzo dziękuję.   pozdrawiam:)         @Kwiatuszek   dziękuję za miłe słowa:)   wszystkiego dobrego dla Ciebie:)         @Berenika97   z czym boryka się człowiek w takim stadium?   z lękiem, niepokojem i przepotężnym lękiem fizjologicznym.   Twoja analiza genialna!!!   dzięki Nika śliczne:)      
    • Truskawkowy księżyc – chciaż późna, czerwcowa pełnia A mnie czas odprawa kolejnych kłopotów wypełnia. I niby dobrze, ale czy po tom na świat przychodził, Żebym tylko jak dalej wciąż trwać na tym świecie modził. Moc kłopotów głupich, – bo swe przyjście zapowiadały, A mimo wszystko tak przykro, że się poprzydarzały… Wśród spraw zamknąłem powieki, a sen mi obraz niesie: Mus nieznany przez polę pełne truskawek mnie niesie I szukam wyjścia, a tam hen wysoko wielki księżyc. Czy nie jako symbol, że ponad owoce i drogi Jest świat wyższy, tajemny, tak idylliczny jak srogi? Jeśli świat, to myślę nie jako bezosobowy werk, Gdzie żywot toczą miast z dnia na dzień, z wieku na wiek… Zerknijże na mnie stamtąd z wiecznych mieszkańców który! Ześlijże łaskę, by mnie nie porwał bieg spraw ponury! Mimo, że u stóp mych nie znikną do potknięć kamienie, Zwiąż mą uwagę do spraw świata, co nigdy nie zginie!   Zilustrował „Perchance” pod dyktando Marcina Tarnowskiego „Księżyc nad truskawkami”.

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • @Wiechu J. K. Same widoki robią wrażenie, a wieniec laurowy swoją drogą;-) Dziękuję za odwiedziny i pozdrawiam

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        @karenka Cieszę się, że Cię zainteresowałam. Dziękuję za zajrzenie i serduszko. Pozdrawiam   @Berenika97 Sama lepiej nie zinterpretowałabym swojego tekstu;-) Dziękuję Ci bardzo i pozdrawiam  
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...