Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

pokochaj mnie
a uczynię cię moją królową nocy
najszczęśliwszą kobietą na świecie
za jeden twój pocałunek
oddam pół królestwa

bym mógł wejść w twoje ogrody
słodkich delicji skosztować
boskie ciało anielskie nogi
jedna miłość i muzyka
seksowna egzotyczna i dzika

płonę z miłości
wszystko wydaje się płonąć
jakby moja dusza była w ogniu
ognia nie gasi się ogniem
obudź mnie kiedy trzeba będzie jutro
umrzeć o północy

Opublikowano

wszystko wydaje się płonąć
jakby moja dusza była w ogniu
ognia nie gasi się ogniem
obudź mnie kiedy trzeba będzie jutro
znów w ogniu umierać

"Wersy w ogniu"...antologia poezji nadpalonej, na jubileusz dwudziestolecia Ochotniczej Straży Pożarnej w Męczymiechach Górnych... ;)

Opublikowano

Ogień gasi się ogniem. To całkiem stara metoda stosowana przez strażaków i dzikie plemiona w puszczach i pampasach... :)))))))

Do wiersza:

Należy poprawić błędy merytoryczne( patrz wyżej) i wyciszyć ęmocje.

Pozdrawiam

Opublikowano

Dla mnie za dużo ozdobników, czytam skrótowo.

jako wyraz wielkiego uznania
dla twojej urody et cetera...
całym sercem do stóp się kłaniam
pisząc poemat

pozwól egzotycznie i dziko
wejść w twoje ogrody
rajskich delicji kosztować
a gdy zasnę obudź

chcę umierać w ogniu

Pozdrawiam

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • nie wiem dlaczego, ale pasuje mi tu dowcip pijany malarz staje przed lustrem komentując je jak obraz nie wiem czyje to płótno, ale kogoś sławnego hymm, tak właśnie mają się sprawy codzienne, widzimy co chcemy widzieć lub to co jest czyli codzienność
    • @.KOBIETA. Och nie, nie tak, M. :-) To jest wiersz O TOBIE. Wywołujesz burze w głowach (hormonach) mężczyzn ze swojego otoczenia charakterem i nieprzeciętną, podobno, urodą (nie w moim typie). Jeśli się nie zmienisz, będziesz wielokrotnie porzucana i raniona. Tak odczytuj ten wiersz. Ja nie aspiruję do Ciebie :-) tylko się o Ciebie martwię, nie chcę, żebyś sobie zrobiła krzywdę. Obawiałbym się nawet Ciebie adoptować :-)
    • a gdy nadejdzie Śądu czas i stanę u stóp tronu pokłonię ja się Panu w pas  i rzeknę bez pardonu rozkoszy rajskich nie chcę znać  ni wiedzieć gdzie się kryją lecz tam mnie panie Boże wsadź gdzie piją gdzie piją gdzie piją kolapsy grawitacyjne pochłaniają jony jak ukwiały chlorek sodu galaktyka wiruje i pszczoły zbierają więcej miodu to wiosna radosna sprawia że piwo lepiej smakuje...   a kucharz w kuchni polowej grochówkę wojskową gotuje !
    • zazdroszczę, bo nie mam, snów o których można tak pisać, wiem, mogą być męczące kiedyś miewałem sny nazywają odbiciem duszy jeśli to prawda, to pokazuje czego nie pragnie, dwoistość człowieka jest męcząca, ciągle musi się zmagać sam ze sobą, a ma tyle innych problemów patrząc z perspektywy na takie utwory, zastanawiam się jak AI poradzi sobie z psychiką ludzką, gdzieś jest baza danych w której to wszystko się kisi Pozdrawiam
    • Moim zdaniem autor nie ujmuje tu obłędu jako coś szkodliwego (chyba że dla samego PLa) ale jako rezygnację powodującą rozkład dnia codziennego i przygaszenie spowodowane brakiem drugiej osoby, w sensie rozkładu jest to obłęd, w sensie pożycia tylko rezygnacja. Głębokie przeżywanie utraty, aż do małego stop, gdzie sam nie daje akceptacji takiemu porządkowi rzeczy. Autor pokazuje tu ludzki wymiar tragedii osamotnienia, równie dobrze mógłby zamiast łózka, użyć wyspy jak w Robinsonie Crusoe. Obie postacie mają wspólny charakter, człowiek bijący się samotnie z myślami ociera się o utratę zmysłów. Pozdrawiam.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...