Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

WYŁĄcz TELEWIZOR!!!!!!!!!!
:*
:*
przeczytałam właśnie Manna, który nie został saksofonistą!!!!!!!!!
i przywróciło mi to właściwe proporcje (nie mylić z proporcami!!!)
oraz wiarę w ludzi.
buziak!
dobra jesteś, ale mówiłam Ci to
:*

Opublikowano

no i teraz nawet końcówka nie ma już sensu
tak przy okazji: biorąc sam sens tego finalnego zdania, logikę przerzutni
urodę języka, to powinno być raczej
po psycho
tropach - jezeli już dokonywać zmian to chyba po to żeby upłynnić tekst,
bo tak zostało nam psycho (czytaj: psajko)
ale to już tylko moje zdanie

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


grunt to wiara w ludzi, Madzik :)
chociaż, im bardziej wierzę w ludzi, tym bardziej zaczyna mi umykać wiara w co inne, ale wiem, to tylko stan przejściowy, tak jak i życie całe ;)
dziękuję zarumieniona;
buziaczek odwzajemniam
:*
:)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Ciekawie, Aniu z tymi brwiami, bardzo.
Gorzej, gdy unoszenie brwi, jest tylko nieudolną próbą, będącą dowodem na to, że potrzeba wsparcia.
Ale ważne, że są chęci, bo bez nich wsparcie nic nie da.
Dziękuję za zatrzymanie i ciekawe rozważania pod wierszem.
Pozdrawiam serdecznie, Grażyna.
:)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • To kredkami da się temperować inne kredki?
    • Szedł drogą cienia  w rytm cierpienia zasłaniał czernią kolory od promieni słońca był odosobniony Szedł cień drogą w mroku  ubrany w czerni otchłań Nie zna słońca i świata w kolorach Zawsze jest z nami czy może jednak nie cień tylko gdy światło oświetla ciebie jego ją ich tych tamtych i mnie  czy cień rzuca cień czy za cieniem też ciągnie się jakiś cień niewidzialny okiem jak ludz kie czy w cieniu cienia może być jakieś życie i szansa by jak róża wyrosła ubrana w sztuķę ciuchem poezja lub obraz  wiersz albo książka  muzyka piosnka  cień przy tobie wytrwale krok za krokiem zmierza jak się pozbyć cienia gdy umierasz to go już nje ma gdy przysypie trumnę ziemia  gdy popioly zapakują w urnę a cień został sam tam i kogo innego stalkuje wiecznie idąc z nim krok za krokiem dzień po dniu cieniu mój  mój prześladowco  czy ty byt swój zawdzięczasz ciemnym mrokom czy to słońca zasługa że jesteś tutaj dzisiaj jak wczoraj jak obyś dożył jutra i przekonał się że żyjesz gdy twój cień jest tutaj jak będzie aż urna aż trumna aż dusza wywedruje z tego opakowania ze skóry    wers który by poruszył by mógł się zdarzyć  zajęty głupotą własną ośmielam się marzyć  czyż marzenia jednak nie są od tego by się nie spełniać by mogły trwać jak nadzieja w nas żywa  choćby dusza martwa  to zdarza się pływać w myślach wśród rzeki miodu i mleka pełnej  bujanie w obłokach zupełnie  i niebieskie migdały jak oczy które na popiół zszarzały z latami  wypalone paczki  papierosów  blizny jak znaczki  karma znajdzie sposób  wypite flaszki kibel zarzygany o czym to ja aha   
    • @Nata_Kruk Dzięki. Ten wers miał właśnie nie domykać.
    • Prosto w twoje objęcia  Piękna damo ze zdjęcia! 
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Kornel to nie Twoja liga, dlatego tracisz czas pod tym wierszem.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...