Codzienność

[Sztacheta]

Wrosłam w dzień i już nie potrafię
myśleć o dalekich krajach zaparzając herbatę.
Kiedy widnokrąg straszy tysiącem możliwości
powieki zamykają mnie i przez chwilę
jestem wyciętym kształtem -
czarną dziurą z otwartymi z przerażenia ustami.

[Marek_Dziekan]

Narazie przeczytałem na szybko, ale wrócę do tego wiersza. Kiedyś napisałem wiersz o rozstaniu kończący się słowami - z przerażeniem dotykam czarnej dziury kosmosu.

[Wilcza Jagoda]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

bardzo misie, taką codziennośc ma większosc z nas, nielicznym udaje się wyrwać buty codzienności i skoczyć... mnie się udało ;0)
pozdrawiam Sztachetko!!!

[Anna_Myszkin]

Przeczytałam i zobaczyłam "Krzyk" Muncha słowami. Dla mnie dobry w swojej mroczności. Pozdrawiam :)

[Sztacheta]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Zapraszam.

Sztacheta

[Sztacheta]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziękuję. No i za bardzo nie wiem, co jeszcze mogę napisać

Sztacheta

[Sztacheta]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziękuję, to miłe słowa pod adresem tego wiersza.

Sztacheta

[Marek_Dziekan]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dla mnie przekaz jest za spokojny jak na ,,Krzyk" Muncha. Dostrzegam raczej pogodzenie się z zastałą rzeczywistością. Obraz Muncha jest bardziej dramatyczny. Nawet ostatni wers wynikający z całej konstrukcji utworu opisuje tylko w tym wypadku jakiś określony kształt ukazujący się kiedy np. bardzo mocno zamknie się powieki. ale wiersz jest uroczy. Nigdy nie pomyślałem, że zamykając tak oczy w tych kształtach mógłbym dostrzec siebie.

[eliza2]

wiersz skojarzył mi się z lękiem przed zmianami, codzienność zapewnia poczucie bezpieczeństwa mimo że jest taka zwyczajna.....podoba się

[Sztacheta]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dla mnie przekaz jest za spokojny jak na ,,Krzyk" Muncha. Dostrzegam raczej pogodzenie się z zastałą rzeczywistością. Obraz Muncha jest bardziej dramatyczny. Nawet ostatni wers wynikający z całej konstrukcji utworu opisuje tylko w tym wypadku jakiś określony kształt ukazujący się kiedy np. bardzo mocno zamknie się powieki. ale wiersz jest uroczy. Nigdy nie pomyślałem, że zamykając tak oczy w tych kształtach mógłbym dostrzec siebie.


Dziękuję Marku, miło mi jest, że można w tym wierszu wyczuć chociażby okruch siebie

Sztacheta

[Sztacheta]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Lęk przed zmianami i jednocześnie przed codziennością, samym sobą - nie wiem, może przed wszystkim po trochu, dziękuję Elizo

Sztacheta

[Pan_Biały]

"powieki zamykają mnie i przez chwilę" - ten wers nic nie wnosi do wiersza, a powieki są przechodzone
wiersz jest dobry, jak świeży powiew "codzienności", i jak widać można jeszcze pisać o sytuacjach zwyczajnych, a takich najwięcej w życiu
gratuluję wiersza
i pozdrawiam
r

[Marek_Dziekan]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Osobiście uważam, że bez tego wersu "powieki zamykają mnie i przez chwilę" uleciałby cały sens.

[Sztacheta]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Wiem, powieki są wyświechtane zamykanie się nimi również, ale niech tutaj zostaną. Na razie nie widzę nic, co mogło by je zamienić, na razie pasują mi tutaj jak nic. Pomyślę jeszcze, dzięki.
Nie wiem, czy ten wiersz zasłużył sobie na tak dobre słowa, ale dziękuję, to bardzo miłe.

Sztacheta

[Anna_Para]

Ten wiersz zasłużył sobie na dobre słowo, bo to dobry wiersz. Gratuluję, pozdrawiam cieplutko, Para:)

[Sztacheta]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziękuję.

Sztacheta

[cezary_dacyszyn]

sztach...netnąłem się tym wierszem , i widzę to tak : strach przed globalizacją ;-)
A poważnie - to dobry temat , by nadać mu trochę szerszą formę , oczywiście niekoniecznie .
Ogólnie OK , tylko to zaparzanie herbaty lekko lakoniczne ...