Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

przecież wyraźnie słyszę słowa
widzę dokładnie sylwetki
które tak samo jak ja
oksydują w powietrzu
wprawiają w wibracje
fale głosu

ale w rzeczywistości
to tylko wgłębienia powietrza
których byt
definiują siły międzycząsteczkowe

wystarczy bowiem że wyciągnę rękę
palce przeszywają pustkę
a więc szukam dalej

gdzieś między zmysłami
a realnym światem
musi istnieć przestrzeń
której jeszcze nie znam

Opublikowano

nie piszesz za mało współcześnie. piszesz akurat!
a tu: tajemniczo, klimatycznie, półsennie, jakby marzenie, jakby złudzenie połączone z...nadzieją
na odnalezienie marzenia.
podoba się, nie musi wszystkim. jeśli wszystkim, to wiersz do bani
;)
:*

Opublikowano

Słyszałem Magdo powiedzenie, że, podobno, poeci są z natury zimni i obojętni w stosunku do innych ludzi, bo inaczej nie potrafiliby pisać swoich poezji. Ale widzę, że są wyjątki. Ty jesteś nie tylko dobrą poetką ale także dobrym człowiekiem, który balsamem obdziela innych, jakby im do kielichów wlewał boską ambrozję, po tych kroplach goryczy codziennego życia.
Serdecznie. J. :)

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Że tak pozwolę sobie się wtrącić w środek dyskusji: ten wiersz rzeczywiście jest mało współczesny, jest ponadczasowy, jak większość Twoich, Januszu.

ps. nie odstępuj od tej formy, taka moja skromna prośba...

Pozdrawiam ciepło, Grażyna.
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


nie martw się czytelnikami, każdy znajdzie coś dla siebie wsód wielu, jest zawsze ten jeden...
który trafi na siebie...
masz umysł matematyczny, a jak wiesz , mało mamy znających sie na tej dzieidzinie, więc wolą milczeć,

znam sie na tym co kursywą zaznaczone,
wyboldowane- nie znam, więc wypowiadać się trudno mi
ale w sumie w całosci to dobry wiersz, tak uważam :))))
miłego dnia

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Gosława   Gratuluję! :)   Masz bardzo ciekawą bohaterkę - Annę. Dzięki Twoim wierszom poznałam wiele słów, o których dotąd nie słyszałam, np. tytułowy litkup.  Ale już wszystkie sprawdziłam w necie. :) W takim razie czekam na Twoje wiersze. :))) Pozdrawiam.     Ps. Zainspirowałaś mnie Anną, może się skuszę i dalej będę pisać o życiu Luizy - tylko jej miejskie i współczesne życie nie jest tak tak blisko natury jak Anny. Luizie brakuje kolorów i zapachów. 
    • @Berenika97

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      @Berenika97 dzięki
    • @Gosława Opowiedziałaś bajkę o ludziach, dawnych obyczajach, o "prawdziwym życiu" ujętym w takie rytuały, jak litkup. Kiedyś takie zwyczaje były modlitwą dnia codziennego, wszystko miało swój ryt i rytm, pielęgnowany przez pokolenia. Odczytuję wielki szacunek, jakim darzysz opisaną rzeczywistość. Każdy przedmiot życia codziennego kiedyś służył, jak towarzysz podróży, czasem kilku pokoleniom. To wizja bliska mojemu sercu i wspomnieniom z dzieciństwa z wsi małopolskiej, zgrzebnej, w miarę zadbanej, z niedostatkami materialnymi ale bogactwem obyczajów, niezwykłą bliskością ludzi. - świat dziadka Walentego i babci Eluni - "Halusi" - to dla mnie "prawdziwa bajka". Dziękuję, Pozdrawiam.
    • @Poet Ka   Powiem wprost - świetny tekst. A nie wprost dodam, że właśnie zburzyłaś moje czytelnicze status quo, zmuszając do myślenia.   jest jeszcze trzeci kanał milczenie   i wtedy status quo zmienia się w quo vadis
    • kołysz w cieniu zwątpień tęsknoty w pamięci kołysce przerwaną struna pozoru wspomnienia ożywia czyste     tam złudzenie wygładza rany zabliźnia mami osłabia      na krawędzi kryształu obraz łez zbłąkanych niech wykapią tęsknotę za brylantem drewnianym    gdzie w zranionej poświacie cień drogę wyznaczył   by w bezczasie podążyć spróbować wybaczyć
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...