Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

tuż za granicą praktyki
życia codziennego
kryje się szaleństwo
zwane sztuką filozofią religią

ale nie ma jednego lądu są małe wysepki
a raczej dryfujące po zmiennych kursach paczki

w każdej jest model do posklejania
składa się części i jest prawda
można sobie na nią popatrzeć

raz są to próby połączenia próżni
z ruchem ręką przyjazdem tramwaju
trzęsieniem ziemi w Ameryce Południowej

w innych cierpliwie zapisujemy księgi
wysyłamy kartki wymieniamy spojrzenia
a słońce wschodzi i zachodzi

w pozostałych są strzałki
próbujące odgadnąć zachowanie wody

bo wszystkie paczki to śmieci
które pochłonie nieobliczalny ocean

Opublikowano

Wyszedł całkiem brutalny system operacyjny (bo chyba nie roślinka?) :D

Zgrabna, solidna kompozycja oraz nieprzeorane, proste metafory (niepatykiem pisane)

wytwarzają obrazowość, w którą wchodzi się od zaraz po pierwszej strofie, tak prostej, a

zarazem tak bardzo nieprostej - jest spokojnie, a zarazem sztormowo, jak

w puencie :D

Bo żyje się tu i teraz, paczka i Zagranica musi być synonimem życia, dla niektórych

to być, albo nie być.

Dobry,
:::)

Opublikowano

Szaleństwo 'poza granicą praktyki życia codziennego' - nie wierzę w takowe. Tak jak nie wierzę w 'praktykę życia codziennego' dokonywaną/przeżywaną tak całkiem poza sferą sztuki, filozofii, religii.

Nie wierzę niepoetycko - bo to są konkluzje ledwo przed-poetyckie.

Z drugiej strony - obruszyły mnie one na kanwie wiersza, co chyba dobrze (gdzie indziej przepadłyby widziane jako jałowe, tu chociaż kontrapostują).

Opublikowano

"zmienny kurs paczki"?! - to jakowaś nowomowa...

przeczytałem i nic nie zrozumiałem, bo tak wydumane że trzeba chyba to sprawdzić laboratoryjnie, a najlepiej w NASA a potem wystrzelić na orbitę Neptuna, niech se krąży, autoru na chwałę...

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Los poskąpił cudów i mocy  Pod władzą Saturna namacalnie surowy  Białko oka nabrzmiałe żyłkami  Człowiek w końcu dotarł do swych granic    Czucie się niekochanym, samotnym, przegranym...   A więc to w takie miejsca przeszłość prowadzi   To całe szalone piękno w wierszach i eksperymenty odbijające piękne i szalone życie Aż do dobitnej depresji, inercji    Czasem jeszcze się zdarza... Piękno  Zachwyt Studium osobnych, rzadkich przypadków    Teraz interesuje mnie Dobro Nie chcę zboczyć ze srogiej drogi  Karma wyjaśnia te szarpiące się losy  Widma Głosy    Mgła - piękna metafora iluzji    Wszystko się zaczęło od Piękna i Iluzji Taki był początek świata  Wymawiałem wtedy marzenia Podczas gdy rozgrywał się dramat    Pauza    Dramat istnienia dusz nazbyt swobodnych  Dusz przypominających podziemnego człowieka  W których gra melodia straty       
    • @Ajar41 Zuzanna w kurorcie w Sopocie Chce płacic w dolarach i złocie  Choć jest wielka dama Pierze majtki sama I wiesza je na każdym płocie.                      
    • Wyruszyły we trzy: Największa Marija Najśmiglejsza Pinta Najdzielniejsza Niña   Hej, hej, jak długi rejs Zbiega i znów się wspina Na stromej fali grzbiet Z piaszczystych wzgórz "Dziewczyna"   Zdobędą Nowy Świat Rozbije się Maria Gdzieś zaginie Pinta Sławna będzie Niña   Rei Lavrador, twój las Szkutnicy zaprzedali "Dziewczyna" czesze lok W lusterku morskiej fali   Karaka Marija Karawela Pinta Najszczęśliwsza Niña Z piaszczystych wzgórz te trzy     Rej Lavrador – Król Rolnik (Dionizy I) obsadził wybrzeża Portugalii lasami, z których drewno wykorzystywano do budowy statków morskich w dobie wielkich odkryć. "Santa María", "Pinta", "Niña" ("Dziewczyna") – uczestniczki pierwszej wyprawy Kolumba.  
    • Na co mi Twoje łzy    I sny    I wszystkie  Smutki świata    One nie przyniosą  Ukojenia    Ani nie zagłuszą Sumienia    Odejdę bez pośpiechu  Jeszcze tej nocy 
    • @kasia652 poruszający wiersz...
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...