Oswajasz łąkę

[Witold Marek]

wahanie
nie wchodzi w grę

gra jest czysta
i błyszczy

ciszej

aż pęknie dmuchawiec
w pełni
kontemplacji

zmiękczaj milczeniem
czułą stronę ziemi

zzieleniej

ledwo już jesteś

ciszy a ciszy
trzeba
drzewu na pochylenie

[Wuren]

"Za oknem już jesień..." a tu taki letnie, bezwietrzne popołudnie...

Duży plus za klimat
Dziękuję i pozdrawiam
Wuren

[Messalin_Nagietka]

myślę, że powinieneś popracować nad "w grę" z końca pierwszej części i "gra" początku drugiej - lecz to tylko sugestia
MN

[TMZ]

Tak - ta gra nie tylko się powtarza. Wprowadza dodatkowo boczny trop myśli, rozprowadza na boki - czy potrzebnie na początku, skoro dalej jest wklęśle - dokładne dopasowanie do ciszy?

Rozumiem tytuł jako wyzwanie, bo to raczej: "łąka" oswaja ciebie :)

Pozdrawiam.

[Marek Paprocki]

Tytuł dobry no i podziwiam determinację w oswajaniu łąki.Zzieleniałem czyli zestroiłem się z klimatem wiersza.Na plus.Pozdrawiam.

[Tadeusz_Hutkowski]

Tylko " kontemplacja" nie pasuje mi brzmieniem , takie "mądre " słowo zachwiało nastrojem w moim czytaniu.

Końcówka ekstra
Wiersz bardzo dobry

Pozdrawiam

Tadeusz

[Anna_M.]

Wiersz szumiąc i szeleszcząc wyciszszszsza, przez co, jak dla mnie, ma działanie ... kojące.
Płynnie napisane.
Pozdrawiam.

[Witold Marek]

Dziękuję za wszystkie komentarze.

Messalin Nagietka - ta "gra" na stykach wersów jest dość celowa, choć oczywiście nie dla każdego musi to być konsonans.
TMZ - no oczywiście że to wtedy łąka oswaja! Wklęśle :) Pozory "ruchu woli" początku to tylko wstępne przygotowanie do poddania się grze - rozumianej nie w kategoriach akcji. Stąd:
Tadeusz Hutnowski: kontemplacja jako stan podmiotu lirycznego właśnei, choc zaczepiło sie na dmuchawcu. Ale slowo może się wydać zbyt słownikowe, abstrakcyjne. Propozycje -?
Wuren: Retrospekcja czy introspekcja - oto jest pytanie... :)
Marek Paprocki: Zestrojenie - a tak...
Anna M.: "Płynnie napisane." Czyli... siekanie i wyrzucanie słów i wersów przez dwa miesiące z okładem.

Pozdrawiam.

[natalia]

bardzo tu u Ciebie przyjemnie Marku,
co do kontemplacji dmuchawca to może zwyczajnie "zamyślenia"? ale nie wiem, tu powinieneś wstawić coś swojego, a kontemplacja, jak słusznie zauważył Tadeusz troszkę od lekkiego klimatu wiersza odsuwa.
"ciszy a ciszy" nie do końca chyba rozumiem ten wers, czy można go zinterpretować jako: Ciszy? A ciszy trzeba drzewu na pochylenie. ?

poza tym świetnie ujęta czuła strona ziemi :)

Serdecznie pozdrawiam
Natalia