Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

droga do pracy ma atmosferę
złych intencji nie zabieram
ze stopa Rutger’a Hauer’a
widziałem w tylnym lusterku życie

po życiu mogę być owadem
z naderwanym skrzydłem
łatwiej być rencistą
w firmie ochroniarskiej zrobię karierę

z bronią w ręku jestem silny
bez zbędnego balastu patriotyzmu
za orła w rewersie kupuję ćwiartkę
w nocnym pani wita odsłoniętym dekoltem

panie Rafale, pan znów
nadużywa
uśmiech
odwzajemniam resztę
wydam na szczytne cele

Opublikowano

Czytałem czasem Pana wiersze i ja mam po ich lekturze takie zdanie, że Pan jakby nabiera rozeznania gdzie co umieścić i wpleść aby to jakoś smakowało, ale przerzutnie niektóre u Pana to jest zwykła Sodoma czasem; właściwie to przyuważyłem kiedy tak się przyglądałem, że w każdym wierszu choć jedna pokraczna przerzutnia to już stały Pański program. Pozdro

Opublikowano

a mi się okrutnie podobają wiersze P.Białego. są konkretne, niebanalane, są przede wszystkim o czymś i to wieloznacznie. i każdy o czymś innym. no i ten styl - wciągający w czytanie.
pojmując dosłownie wiersz aktualny być może za niedługo, po stworzeniu dogodnych warunków prawnych, każdy z nas będzie mógł być potencjalnym dawcą życia po życiu... myślę jednak że mimo wszystko dla większości najbliżej będzie do tego modelu:
po życiu mogę być owadem
z naderwanym skrzydłem
łatwiej być rencistą
w firmie ochroniarskiej zrobię karierę

pozdrawiam serdecznie Panie Biały

Opublikowano

no i znowu u Ciebie "kawałek" rodzimego folkloru / stosujesz przerzutnie, które przydają wieloznaczności i ...wskazują na dobry warsztat / Autor jawi mi się jako bystry obserwator rzeczywistości /
gratuluję :)

serdecznie i ciepło -
Krysia

Opublikowano

kojarzysz mi się, ale w przeciwieństwie do niego, piszesz o świecie poprzez siebie
(on pisał o sobie poprzez siebie). zachwycają mnie twoje wiersze, chociaż często stoję jak słup
z otwartymi ustami ze zdziwienia i niedowiary, że tak można.
można - wybrańcom
brawo, Rafał, nie przestaniesz, to widać, jesteś naznaczony talentem

jak wydasz tomik, jestem pierwsza po autograf
:D
:*

aa, jeszcze kojarzysz mi się z...torero :D z muletą i szpadą, zadajesz ciosy dokładnie wycelowane
przemyślane acz wściekłe.
buziak!

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Cholera!!!:))
Madziu, zbyt duże słowa, zbyt duże
i co teraz?
idę pisać dalej, łazi po głowie kilka pomysłów
bardzo dziękuję za mobilizację do pisania:)
pozdrawiam i najlepszego
r
Opublikowano

A może by tak

po życiu mogę być owadem
z naderwanym skrzydłem
łatwiej być rencistą

z bronią w ręku ?

Sorki, że mieszam, ale moim zdaniem pierwszy wers jest pierwsza klasa, zakończenie całkiem niezłe, ale to jak łączysz jedno z drugim jest w moim odczuciu trochę nieskładne. Bierzesz motyw z filmu, potem stopklatkę z krótkometrażówki, trochę własnych obrazów, ale tak na dobrą sprawę to nic z tego nie wynika - ot, przeskakujesz z jednego na drugi. Ktoś już wspomniał o przerzutniach, więc nie będę się powtarzał.

Pozdrawiam.

Opublikowano

Panie Biały... nie bardzo rozumiem określenie...
"ze stopa Rutger’a Hauer’a
widziałem w tylnym lusterku życie..."
Czy to klatka stop..?.. no bo na pewno nie.. ze stopą..! ;) to żart.
Wolałabym też.. we wstecznym lusterku... tak czy owak, to moje małe uwagi,
bo od słów "po życiu mogę być owadem..." itd. podoba mi się.
Pozdrawiam... :)

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


dziękuję Krysiu:)
super komentarz - daje kopa by iść do przodu:)
pozdrawiam i najlepszego
r
hehe...taki przyjacielski "kop na rozpęd",
więc idź, co ja mówię? leć! ...coraz dalej i wyżej :)
powodzenia!!!
:):)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Myśli i słowa  Nienazwane    W plątaninie czasu  Gubią się    I już nie wracają  Do wymyślonych snów   Chcesz to usłyszeć znów? 
    • Powoli uczę się płynąć przez szalone prądy, gorętsze od mojej krwi wiosennej; to wcale nie takie trudne, gdy dogaduję się sam ze sobą, uwolniony wreszcie z kropki na końcu zdania, które usiłowało mnie wyrzucić na brzeg.   A jednak ono nadal się pisze, jak ja, w objęciach orkanów, gdy są dla mnie czułe, bo wiedzą że się ich nie lękam. Między jednym a drugim załamaniem fali, dotykają mnie niewyobrażalnie i niosą w strzelisty sen.   Nie schładzaj mi głowy, nie nakładaj gasidła na płomień - ja trzymam ster pewną dłonią. Znam na tym oceanie każde odbicie nieboskłonu, burzliwe i słoneczne. Pamiętam. I odtwarzam na nieugaszonych mapach.   Siedzisz na plaży, troskliwie pogodna; przesypujesz beztrosko z ręki do ręki piasek, pozornie ciepły, a jednak obojętny; wypatrujesz pierwszych znaków sztormu - nie wiesz, czy uciec, czy czekać.   Pojawiam się wtedy przy tobie, nasycony, mokry od setek bryz. Odprowadzam cię do domu, w bezpieczny krąg światła, by opowiedzieć tkliwą baśń z pereł i korali. Wieszam na twojej szyi kryształowe wisiorki. Rano przynoszę do łóżka śniadanie i spokój.   Więcej nie potrzebujesz, a ja jestem dokładnie w tym miejscu, w którym chcę być, by oddychać głębią abisalu, całować ognie świętego Elma, a później powracać najwierniej.   Na moim ramieniu jarzysz się Ty - surowy, miłosny ex libris.
    • @Pisarzowiczka  Zostaję z refleksją: jak bardzo czasem potrzebujemy wyjść z siebie, żeby naprawdę do siebie wrócić :)
    • @Werka1987Jakie nicnierobienie? Zmywanie podłogi, gotowanie, mycie garów, pranie.  A przy zasypianiu - czego jeszcze nie zrobiłam :)
    • @Gosława To bardzo przejmujący wiersz o bólu, który nie krzyczy, tylko sączy się między wersami. Uderza mnie to odwrócenie, że łatwiejsza wydaje się tęsknota za nieobecną matką niż mierzenie się z emocjonalnym chłodem tej, która jest.   Też zapis głębokiej rany odrzucenia i jednocześnie rozpaczliwej potrzeby bliskości. Bardzo poruszający tekst, który długo nie puszcza.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...