Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

umie przekonać
zaskoczyć rozpoznaniem
bez zbędnych pytań
na które nikt
i tak nie odpowie

wyłonioną logikę
złamie w połowie
zazwyczaj nie daje
czasu do naprawy

długie życie powinno
nauczyć bliskości
z samym sobą aby
nie szukać winnych

gdy grunt zapalony
pod nogami
nie daje się ugasić

Opublikowano

już myślałem, że o Kierdziołku będzie, a tu taki poważny wiersz
i do tego mądrze gadający. Tytuł niby nie pasuje, ale z drugiej strony
nacechowany jest właściwym podejściem do zagadnienia.
Pozdrawiam
edycja:
ps
Dopiero teraz zerknąłem, kto napisał :)
Witaj Ewo, dawno tu chyba nie zaglądałaś,
tym bardziej miło, że z dobrym wierszem

Opublikowano

tak trudno zrozumieć
dlaczego ja?
jeszcze trudniej
a dlaczego nie?
potem
nie przeszkadza
bałagan
smakuje spalony kotlet
cieszą
rozsypane zabawki
zlew pełen naczyń
w nagrodę zmywajcie po sobie!

od nowa

witaj, Ewo, jesteś
:))

Opublikowano

Jesteś tutaj nareszcie!
A ja - nie wiedząc o tym - napisałam dzisiaj do Ciebie e-maila na poczcie prywatnej.
Kosie, co się dzieje? Pytam Cię i tam, i tutaj! Co jest, Dziewczyno???
Całusy gorące i życzenia zdrowia!!!
Joa.

Opublikowano
gdy grunt zapalony
pod nogami
nie daje się ugasić


dopadają rozterki, człowiek zadaje setki pytań, na które nie ma odpowiedzi, a może jednak są...w samym sobie?
wiersz składa się z sentencji do przemyślenia
:)
serdecznie pozdrawiam Ewo -
Krysia
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Witaj HAYQ! serdecznie dziękuję za koment.faktycznie długo mnie nie było, ale
w miarę poprawy sytuacji będzie "mnie więcej". Pozdrawiam zimowo!:)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Każdy wers, to jak dobra myśl, jak cytat do zapamiętania,
świetnie EwO!!!
oj Jagódko cieszę się z odwiedzin:))) Serdecznie pozdrawiam i dzięki wieeeelkie:))
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Krysiu, wiesz jak to jest. Póki zdrowie dopisuje, to jest ok! Jak zachwieje to nie wiadomo
czego się trzymać. Bardzo Ci dziękuję za komentarzi serdecznie pozdrawiam:))
Opublikowano

"długie życie powinno
nauczyć bliskości
z samym sobą aby
nie szukać winnych"
Nie wiedziałam, mnie umiałam tego nazwać, ale tak właśnie
myślę i czuję od jakiegoś dłuższego czasu! Nie tylko myślę,
staram się.
Ten cytat wart jest zapisania w pamięci naszej na zawsze.
Piękny wiersz, cały. Peelce życzę, dużo zdrowia i pomyślności.
Najserdeczniej pozdrawiam
- baba

Opublikowano

Witam serdecznie Ewo - dawno ciebie tu nie widziałem -
i dlatego ucieszył mnie twój wiersz - wiersz jak już ktoś
wcześniej wspomniał pełen nadziei i optymizmu - cech
które tak bardzo pomagają zrozumieć otaczającą nas
rzeczywistość .
pozd. i życzę miłego popołudnia

Opublikowano

Ewo... to "cie" mogło sugerować jakiś "humorny" wierszyk, a tymczasem...
bardzo trafnie oddane myśli, czuć zniewalający podstęp krążącego "licha", które siedzi w ciele.
Bardzo dobre dwie ostatnie strofki, szkoda tylko, że nadzieja gdzieś milczkiem siedzi w kącie.
Jakoś smutno mi się zrobiło...
Miło było przeczytać coś Twojego, serdecznie pozdrawiam... :)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Berenika97Dużo tu już zostało powiedziane o wierszu. Oczywiście nietrudno jest skojarzyć tekst  z opisami stanów depresyjnych i  poczucia niemocy, zwłaszcza w odniesieniu do sytuacji, gdy wychodzi się z różnych psychologicznych zawłaszczeń. Wtedy nawet wstanie z łóżka jest przedsięwzięciem na miarę wspięcia się na Nanga Parbat, a zrobienie czegokolwiek, jakaś decyzyjność, sprawczość - całkowitą abstrakcją. Faktycznie, pomagają wtedy takie checklisty, jak ta opisana w pierwszej zwrotce. Jakiekolwiek działanie budzi lęk, bo osoba sparaliżowana jest poczuciem, że nic od niej nie zależy, zagubiona w niejasnych regułach świata, który do tej pory był  jej pokazywany przez chore, patologiczne filtry. To świetny obraz wyuczonej bezradności. I jeszcze do tego lekka domieszka fobii społecznej. Jak zwykle, Twoje studium przypadku zadziwia precyzją języka i przenikliwością umysłu.
    • @Arsis ja uwielbiam papa dance’owe nutki:) nikt nie ma takich z muzyków na świecie:)  
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        Tak, masz rację. To jest bardzo trudne. Sport opisujesz jako dobrą szkołę pewności siebie, wiary w swoje możliwości, pokory i świadomej oceny własnej wartości, a także czerpania doświadczeń z tego, co się nie udało. Chociaż i w świecie sportu zdarzają się małe dramaty. No i w dyscyplinach, gdzie jednostki potrafią zarabiać fortuny, co prowadzi nieraz do choroby syfonowej, raczej trudno mówić o wychowawczej roli sportu...
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        Tak, masz rację. Niezależnie od okoliczności, miejsca, czasu. Nawet wtedy, gdy mogłoby się wydawać, że nie ma już przestrzeni ani upoważnienia na obecność.
    • na szczęście można kulturalnie się pożegnać i zakończyć korespondencje gdy nie pasuje
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...